Dzień dobry, Panie Profesorze

Czasami mogłoby się wydawać, że samotność jest jedynym wyjściem, aby uchronić się przed rozczarowaniem. Takiego zdania jest Nina, która pragnie odzyskać kontrolę nad własnym życiem. W ciągu paru lat utraciła zbyt wiele, by uwierzyć w szczęście. Jej wiara w ludzi zaczęła gasnąć, a jednak coś nie pozwoliło jej się poddać. Kobieta jest gotowa sama stawić czoła przyszłości. Lucas, samotnik z wyboru, miał tylko jeden cel w życiu - przetrwać. Najemnik niejednokrotnie spotkał się twarzą w twarz ze śmiercią, czasami nawet szedł z nią ramię w ramię, lecz poczucie humoru i grupa przyjaciół pozwalały mu zachować zdrowe zmysły. Jeden wieczór namieszał w życiu Niny i Lucasa, bo gdy tylko ich drogi się skrzyżowały, wszystko zaczęło się komplikować. Wszelkie postanowienia słabły z każdym dniem tej przypadkowej znajomości. Czasami miłość nie wystarcza, lecz bez niej życie jest znacznie trudniejsze.

Barwna saga rodzinna popularnej autorki! Miłość, nienawiść, zaufanie i zdrada na tle przepięknych krajobrazów owianej legendami Nowej Zelandii! Poznaj losy dwóch kobiet, które chcą odnaleźć prawdziwą miłość i upragnione szczęście! "W krainie białych obłoków" to opowieść osadzona w 1852 roku. Helen Davenport jest młodą guwernantką bogatego londyńskiego gospodarza, która tęskni za swoją rodziną. Dziewczyna odpowiada na anons szanowanego farmera, który poszukuje żony. W tym samym czasie w pobliskiej Walii piękna Gwyneira Silkham, która jest córką zubożałego hodowcy, przygotowuje się do zaaranżowanego przez jej ojca małżeństwa. Gwyneira ma wyjść za syna "owczego barona". Dziewczyna potajemnie marzy, że czekająca ją przeprowadzka do Nowej Zelandii całkowicie odmieni jej życie. Te dwie młode kobiety, pozornie niemające ze sobą nic wspólnego, spotykają się na statku, który płynie do Christchurch. Obie wybierają się w rejs na tajemniczą wyspę, rozpoczynając w ten sposób nowy etap swojego życia. Nowa Zelandia jawi się im jako obietnica raju. Lecz czy odnajdą tam szczęście i prawdziwą miłość?

I odpuść nam nasze winy… Na ile życie jest zależne od naszych wyborów, na ile od przypadku, a może kieruje nim wyłącznie przeznaczenie? Nad tym zastanawia się autorka na łamach najnowszej, dwuczęściowej powieści. Spotkanie w pociągu. W jednym przedziale trafiają na siebie: kryminalistka po piętnastoletniej odsiadce, młodzieniec opuszczający dom dziecka, by zacząć życie na własny rachunek, i zakonnica udająca się na urlop. Ich losy łączą się w nieoczekiwany sposób – wkrótce okazuje się, że mają ze sobą coś wspólnego. Przypadek? Tak. Dziwny, absurdalny, nieprawdopodobny? Tak. Ale na tego rodzaju „przypadki” trzeba zwrócić szczególną uwagę, bo to właśnie ingerencja przeznaczenia. A co, jeśli je zignorujemy? Cóż… będą się pojawiały tak długo, aż w końcu sprowadzą nas na właściwą ścieżkę. Danuta Noszczyńska – absolwentka krakowskiego liceum plastycznego oraz Wydziału Filozoficznego UJ. Pisarka, plastyczka, scenarzystka i reżyserka, twórczyni młodzieżowych teatrów amatorskich i grup teatralnych dla seniorów, twórczyni i organizatorka Ogólnopolskiego Przeglądu Teatralnego Amarantus. Trzy z wydanych do tej pory ponad dwudziestu pozycji („Pod dwiema kosami, czyli przedśmiertne zapiski Żywotnego Mariana”, „Wszystkie życia Heleny P.”, „Harpia”) zostały nagrodzone na Festiwalu Literatury Kobiet „Pióro i Pazur”. Danuta Noszczyńska to kobieta, która (jak mówi sama o sobie) „wszystko potrafi”, poza pisaniem oddaje się na co dzień licznym kreatywnym zajęciom, trudno w jednym zdaniu wyliczyć jakim, ona sama twierdzi, że absolutnie wszystkim, co jest do zrobienia, naprawienia lub popsucia. Z ogromną pasją przerabia wszystko po swojemu, nie posiada niczego, co pozostałoby w takim samym stanie jak w dniu zakupu. Dlaczego? Gdy ją o to zapytać, odpowiada: „Właściwie sama nie wiem, natręctwo takie chyba…”.

W powieści "Wyprawa po szczęście" autorka Weronika Wierzchowska przenosi czytelnika w fascynujący świat pierwszej żeńskiej wyprawy podróżniczej w historii Rzeczypospolitej. Główną bohaterką jest Zosia Wittowa, uchodząca nie tylko za najpiękniejszą Polkę, ale i najbardziej pożądaną damę na świecie. Pomysł na wyprawę do Konstantynopola, Grecji i Egiptu wywołuje niemałe zamieszanie, jednak nikt ani nic nie jest w stanie powstrzymać zamiaru bohaterki, nawet król. Aby uniknąć skandali, do wyprawy dołącza także Konstancja Morsztyn, uboga szlachcianka, która została wyznaczona na agentkę króla i ma przypilnować, by wyprawa nie wzbudziła żadnych kontrowersji. To pełna przygód podróż, która stanie się punktem zwrotnym w życiu każdej z uczestniczek. W miarę jak wyprawa posuwa się naprzód, kobiety muszą stawić czoła licznym wyzwaniom i niebezpieczeństwom. Mimo zagrożeń i napiętych stosunków międzynarodowych decydują się na śmiały krok w nieznane. Ich przygoda staje się symbolem emancypacji, bohaterki udowadniają bowiem, że kobiety potrafią odnaleźć się w męskim świecie podróży i polityki. Konstancja Morsztyn, chociaż początkowo skromna i nieśmiała, w trakcie wyprawy odkrywa w sobie siłę i determinację, stając się inspiracją dla innych kobiet. "Wyprawa po szczęście" to nie tylko opowieść o podróży fizycznej przez egzotyczne kraje, ale także podróż w głąb ludzkiego serca i umysłu, pełna emocji, wyzwań i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Weronika Wierzchowska snuje barwny i poruszający portret kobiecych losów, rzucając światło na zapomnianą historię pierwszej żeńskiej wyprawy podróżniczej w Polsce.

Norwegia, rok 1940. Zafascynowana nazistowską propagandą Liv decyduje się współpracować z niemieckim dowództwem, gdy wojna ogarnia jej kraj. Kobieta ma coś niezwykle ważnego dla Berlina, ale cena, jaką przyjdzie jej zapłacić, będzie niewyobrażalna. Czy uda jej się przeżyć konsekwencje wyborów podjętych w młodości? Anglia, rok 1968. Agnes, osierocona podczas wojny, dorastała w spokojnym luksusie angielskiej wsi, wychowana przez ukochanego dziadka na idealną damę. Kiedy jednak Barbar nagle umiera, dziewczyna odkrywa przerażający sekret, który burzy jej świat. Agnes nie jest tym, za kogo się dotąd uważała – i nie jest bezpieczna. Czy znajdzie odwagę, by odkryć skrywane prawdy, ryzykując własne życie?

Bełdów, kwiecień 1947 Trwa msza rezurekcyjna, mieszkańcy wioski celebrują kolejne święta Wielkiej Nocy w wyzwolonej Polsce. Pod parkanem kościoła zbierają się miejscowi żebracy - ofiary wojny, sieroty, chorzy i okaleczeni. Wśród nich pojawia się nowy. Skulony, w podartych łachmanach klęczy i gra na skrzypcach, które nie mają strun. Mimo, iż instrument nie wydaje z siebie żadnego dźwięku, odnosi się wrażenie, jakby skrzypek słyszał i czuł każdą wybrzmiewającą nutę. Jego osoba zwraca uwagę wychodzącej ze świątyni wiejskiej nauczycielki, Alicji. Młoda, ambitna kobieta wysnuwa przypuszczenie, że za tym dziwnym zachowaniem kryje się nieprzeciętny talent. Ciąg kolejnych wydarzeń tylko ją w tym przekonaniu utwierdza. Więcej, okazuje się, że mężczyzna przeszedł przez obozowe piekło. Polska Ludowa, nowy ład i dwoje doświadczonych, skrywających bolesną tajemnicę ludzi, których los skrzyżował te same drogi nie bez powodu. A w tle piękna, pełna miłości ballada niosąca nie tylko ukojenie, ale również tęsknotę za czymś dawno utraconym. Wzruszająca, utkana z emocji historia o ludzkim, przekornym losie, różnych obliczach człowieczeństwa, demonach przeszłości i odnajdywaniu siebie w nowej rzeczywistości.

Ziarno niezgody to poruszająca powieść, która przenosi czytelnika w lata 60. XX wieku, w sam środek zawirowań emocjonalnych i artystycznych. Główna bohaterka, zmagająca się z kryzysem twórczym oraz słabymi recenzjami swojej najnowszej książki, postanawia uciec od zgiełku Nowego Jorku. Jej podróż prowadzi ją do angielskiego Castle Combe, miejsca, które ma dla niej szczególne znaczenie. To nie tylko miasto dzieciństwa, ale także przestrzeń pełna wspomnień i koszmarów, które wracają po ponad czterdziestu latach. Powroty do przeszłości W trakcie swojego pobytu, bohaterka spotyka Rebekę, opiekunkę swojej matki, z którą zaczyna dzielić się swoimi najskrytszymi myślami. W miarę jak ich relacja się rozwija, odkrywa historię dwóch dziewczyn, które poznały się na pensji dla panien. Ich przyjaźń, z początku niewinna, z czasem przeradza się w niezdrową obsesję, co prowadzi do tragicznych wydarzeń. Wspólne przeżycia oraz miłość do jednego mężczyzny zdzierają z nich niewinność i wprowadzają chaos do ich życia. Złożoność relacji i zagadki przeszłości W miarę rozwoju fabuły, czytelnik zostaje wciągnięty w skomplikowaną sieć emocji, która łączy bohaterki. Ich przywiązanie staje się nieodłączne, a granice pomiędzy miłością a obsesją zaczynają się zacierać. Główna bohaterka, będąca poczytną pisarką, zmaga się z demonami przeszłości. W jej życiu pojawia się apodyktyczna matka, która nieustannie wpływa na jej decyzje i emocje. Czy będzie miała siłę, by stawić czoła tej trudnej rzeczywistości? Wciągająca narracja i emocjonalne tło W tej opowieści nie brakuje głębokich emocji oraz refleksji nad relacjami międzyludzkimi. Autor przedstawia czytelnikowi nie tylko historię dwóch przyjaciółek, ale również ich zmagania z otaczającym światem. Obraz herbacianych róż w ogrodzie oraz melancholijne dźwięki otoczenia tworzą klimat, który przenika do samej duszy. Opisy scen są pełne szczegółów, które angażują wszystkie zmysły – od zapachu świeżo parzonej herbaty po dźwięki spadających liści. Ta powieść to nie tylko historia o przyjaźni i miłości, ale także o odkrywaniu samego siebie w obliczu trudnych wyborów. Ziarno niezgody zaprasza do refleksji nad tym, jak przeszłość kształtuje naszą teraźniejszość. Warto sięgnąć po tę książkę, aby zgłębić zawirowania ludzkich uczuć oraz odkryć, co tak naprawdę kryje się za zamkniętymi drzwiami wspomnień.

Rok 1949. Josef Mengele przybywa do Argentyny. Ukrywając się pod różnymi fałszywymi nazwiskami, ten lekarz, były oprawca w Auschwitz, wierzy, że na nowo ułoży sobie życie w Buenos Aires. Argentyna pod rządami Peróna jest przychylna zbiegom, podczas gdy cały świat pragnie zapomnieć o nazistowskich zbrodniach. Tropienie zbrodniarzy zostaje jednak z czasem wznowione i Mengele