Skradzione dziecko

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak potoczyły się losy najsłynniejszego w Polsce znachora, musisz przeczytać powieść "Profesor Wilczur". Książka przeniesie Cię w klimat Warszawy z lat 30. XX w. i pomoże zagłębić się w psychikę głównego bohatera. Rafał Wilczur odzyskuje pamięć i wraca do stolicy. Znów przewodzi klinice i jest szanowanym lekarzem, jednak nie czuje się szczęśliwy w otoczeniu kolegów po fachu. Gdy na stole operacyjnym umiera jego pacjent, profesor przeżywa prawdziwy dramat. Jako że zmarły był znaczącą personą, wydarzenie wzbudza niemałe kontrowersje. Współpracownicy doprowadzają do odsunięcia Wilczura ze stanowiska. Lekarz jest bardzo samotny, w dodatku jego córka wyjechała z mężem do Stanów i tylko sporadycznie wymienia z ojcem korespondencję. Profesor postanawia opuścić Warszawę i wrócić do Radoliszek, gdzie niegdyś znalazł prawdziwych przyjaciół. Tam też może poświęcić się pomocy potrzebującym. Dołącza do niego młoda lekarka Łucja Pańska, która pragnie spędzić resztę życia z Wilczurem. Niestety na prowincji szczęście również nie będzie mu pisane...

Poznaj przewrotne koleje losu polskich rodzin z Wileńszczyzny z czasów II wojny światowej. W książce "Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu" Elżbieta Jodko-Kula pokazuje nam tę część powojennej historii, o której nie uczono w szkołach. Specjalnie dla miłośników historii Europy polecamy jedną z najnowszych powieści historycznych Elżbiety Jodko-Kuli. W książce "Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu" autorka pokazuje na podstawie życiorysów autentycznych postaci, jak obie wojny światowe wpłynęły na losy przesiedleńców oraz w jaki sposób pełna różnych narodowości i kultur społeczność przestała żyć w harmonii, gdy w spokojny i cichy zakątek wmieszała się wielka polityka kilku europejskich mocarstw. Wileńszczyzna, 1939 rok. W trakcie trwania działań wojennych na terenach dawnych Kresów Wschodnich aż pięciokrotnie zmieniali się okupanci. Wielu uciekinierów, w panice opuszczających te ziemie w obawie przed wojną, nie powróciło już nigdy w rodzime strony. Z kolei ci, którzy pozostali, sąsiedzi mieszkający za miedzą od lat, z dnia na dzień stali się swoimi najzacieklejszymi wrogami - wszystko przez wszechobecną propagandę. Podobne losy spotkały trzech młodych mężczyzn, przyjaciół z pokolenia Kolumbów. Na podstawie ich przeżyć czytelnik ma okazję doświadczyć przemian narodowościowych, które miały ogromny wpływ na całą historię powojennej Europy.

Piekielnie czarująca gotycka opowieść o miłości, tajemnicy i naprawdę kiepskich decyzjach. Jane Reye posiada nadnaturalne zdolności. Rysuje to, co widzi, a widzi duchy i inne przedziwne istoty. Osierocona, większość życia spędziła w szkole dla dziewcząt w Lowood. Osiągnąwszy pełnoletniość, przyjmuje ofertę pracy od tajemniczego Eliasa Thornfielda, właściciela ogromnej gotyckiej posiadłości Fairfax w Wielkiej Brytanii. Wraz z sobie podobnymi ma uwolnić dworzyszcze od niebezpiecznej istoty, która je nawiedza Na miejscu okazuje się, że sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana niż mogłoby się wydawać. Po pierwsze – Elias Thornfield jest młody, przystojny i bardzo, bardzo niepokojący. Po drugie – niechętnie dzieli się swoimi sekretami. Po trzecie zaś – istota nawiedzająca posiadłość, wcale nie jest duchem, a Jane miała już z nią wcześniej do czynienia. Sięgnąwszy do swych talentów, Jane odkrywa, że klucz do rozwiązania tajemnicy Fairfax i Eliasa Thornfielda może skrywać się w niej samej. 200 znaków Jane ma uwolnić gotycki dwór od dziwnego gościa, wykorzystując swoje niezwykłe zdolności. Okazuje się, że gospodarz jest młody, przystojny i niepokojący, a istota nawiedzająca posiadłość to nie duch.

Paryż, marzec 1831 roku. Valentin Verne, młody inspektor policji o anielskiej twarzy i sercu pełnym cieni, kieruje biurem do spraw tajemnych, nieoficjalnym wydziałem stworzonym do rozwiązywania nadprzyrodzonych zbrodni. Pewnego dnia w jego gabinecie zjawia się elegancka kobieta o delikatnych rysach, kasztanowych lokach i powolnych gestach. Madame Mélanie d'Orval, równie mocno jak rozwiązać zagadkę śmierci nastoletniej córki, pragnie zrozumieć, co wydarzyło się z jej mężem. Mężczyzna wpadł w szpony podejrzanego medium, które przekonało zrozpaczonego ojca, że może skontaktować się z duchem zmarłej. Madame d'Orval jest pewna, że Verne'owi wystarczyłby udział w jednym ze słynnych seansów spirytystycznych, by zdemaskować oszusta. Lewitujące stoły, rozmowy z zaświatami i tajemnicze zjawy to prawdziwe wyzwanie dla racjonalnego umysłu inspektora. Zadanie tym trudniejsze, że Verne musi stawić czoła jeszcze groźniejszemu przeciwnikowi. Do miasta powraca Wikary – odrażający przestępca, perwersyjny potwór. Na mieszkańców Paryża pada blady strach. CZY ZANURZYSZ SIĘ W MROKU ZBRODNI I ZAUFASZ ZMYSŁOM?

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.

Pasjonująca historia o kobiecie w centrum historii Polski z czasów upadku komunizmu. Biografia stanowiąca jednocześnie opowieść o odwadze i niezłomności, która wszystkim chętnym czytelnikom przybliży realia tamtej rzeczywistości. Publikacja zawiera nie tylko ogólnodostępne materiały, ale jest również zbiorem nigdy wcześniej niepublikowanych, archiwalnych nagrań i dokumentów, a także relacji świadków. Początki życia Anny Walentynowicz są nierozerwalnie związane z Rzezią Wołyńską. Gdy 1943 roku urodzona w ukraińskiej rodzinie przyszła bohaterka Polski ma kilkanaście lat, dowiaduje się, że cała jej rodzina zginęła. Podejmuje decyzję o ucieczce - zmienia wyznanie i tożsamość. W 1950 roku zaczyna pracę w stoczni, o której wzorcowości za chwilę będą się rozpisywać gazety Polski Ludowej. Później jej zwolnienie w 1980 przyczyni się do wybuchu strajku w Stoczni Gdańskiej. Do protestu przyłączają się tysiące innych zakładów, a historia zmienia się na naszych oczach. Z modelowej działaczki partyjnej kobieta staje się wrogiem partii. Życie prywatne Anny Walentynowicz opisane w książce zdradza czytelnikowi mniej znane szczegóły. Na przykład fakt ucieczki od rodziny, która zabrała ją z Wołynia albo owiana tajemnicą tożsamość ojca jej dziecka, której nigdy nie wyjawiła nawet synowi. Cierpienie też odegrało w jej życiu, znaczą rolę - przedwczesna śmierć ukochanego męża Kazimierza lub nieustanna walka z nowotworem. Powieść "Walentynowicz. Anna szuka raju" odsłania przed nami, jaka naprawdę była kobieta, która rozpoczęła niezwykle wielką i ważną zmianę w historii polskiego narodu. Dorota Karaś i Marek Sterlingow dotarli do nieznanych wcześniej materiałów, a także rozmawiali z synem Anny Walentynowicz i odwiedzili jej rodzinę na Ukrainie. Prowadzili konwersacje zarówno z poplecznikami kobiety, jak i z jej opozycją, dlatego obraz wyłaniający się z biografii jest możliwie obiektywny.

Jeśli szukasz zabawnej i podnoszącej na duchu książki, koniecznie sprawdź "Nigdy nie jest za późno na samą siebie" autorstwa Izabeli Zeiske. Jest to inspirująca historia, która zachęci nas do refleksji i zmian. Główną bohaterką tej opowieści jest Izabela. Kobieta ta pod wieloma względami przypomina nas samych. Mogłoby się wydawać, że prowadzi bardzo udane życie: od lat pracuje w banku, ma kochającego męża, dzieci i przyjaciółki. Mało kto jednak wie, że praca jest jedynie przykrym obowiązkiem, a jej relacje z najbliższymi osobami pozostawiają wiele do życzenia. Izabela chciałaby, aby jej życie wyglądało inaczej. Pewnego dnia kobieta przechodzi udar, który - mimo tego, że jest ciężkim przeżyciem - okazuje się bodźcem potrzebnym do zmian. Iza pragnie więcej od życia. Chce podróżować, uczyć się, rozwijać swoje pasje i odkrywać samą siebie. Pojawiają się jednak pewne wątpliwości. Czy na takie zmiany nie jest za późno? Jak zareagują najbliżsi Izy? Co powie jej mąż, któremu na rękę było wygodne życie? Czy okaże kobiecie wsparcie? A może to będzie koniec ich związku? Przekonaj się, że na zmiany nigdy nie jest za późno, niezależnie od tego, o czym marzymy i jakie są nasze plany życiowe.