Las we mnie

Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji. HENRI TROYAT to wybitny pisarz francuski, historyk i biograf pochodzenia rosyjskiego, laureat Nagrody Goncourtów, członek Akademii Francuskiej, znawca dziejów Rosji, autor wielu powieści oraz biografii, m.in. Piotr Wielki i Iwan Groźny. W porywającej książce kreśli barwny, wielowymiarowy portret Katarzyny Wielkiej: wybitnej i przerażającej władczyni rozkazującej królom i kobiety z krwi i kości, ulegającej skrajnym namiętnościom.

Znakomity chirurg o międzynarodowej sławie, profesor Wilczur, zrozpaczony po odejściu ukochanej żony, włóczy się po mieście i w wyniku wypadku traci pamięć. Nie widząc, kim jest, wędruje od wioski do wioski, imając się przypadkowych prac. Wreszcie przygarnięty pod dach przez wiejskiego gospodarza, jako Antoni Kosiba, zaczyna leczyć ludzi. Poznaje kalekiego chłopca i mimo prymitywnych warunków przeprowadza na nim udaną operację. Od tego dnia jego sława zaczyna się rozprzestrzeniać. Zazdrosny o sukces miejscowy lekarz grozi mu sądem za nielegalne praktyki…

Seria "Słowianie", której autorem jest polski pisarz fantastyki Robert Foryś, obfituje w intrygi, nieprzewidywalne zwroty akcji oraz pojedynki toczone na ziemiach stanowiących terytorium współczesnej Polski. Wkrocz do świata średniowiecznych wojowników, w którym miłość przeplata się z brutalnością oraz chęcią dokonania zemsty. W tomie "Słowianie. Wojna braci" będziemy świadkami wydarzeń mających miejsce w grodzie, który znalazł się we władaniu Polan. W momencie gdy zwycięzcy zaciekłej bitwy podbijają coraz to nowsze terytoria, zwolennicy Mieszka są w bezlitosny sposób zabijani i tłumieni. Jorund i Suligost, piastujący urząd komesa Poznania i namiestnika, postanowili dołączyć do zwycięzców w zamian za pozostawienie im odpowiednich wpływów w państwie. Siły Mieszka i Czcibora nie mają zamiaru doprowadzić do rozejmu, zwierają swoją armię na obszarach obecnego Mazowsza, gdzie ma dojść do ostatecznej bitwy pomiędzy zwaśnionymi armiami. W międzyczasie do Poznania powraca także Jormir Pomrok, któremu powierzono tajną misję przekonania Ludgardy do obrania konkretnego stanowiska i wpłynięcia na Suligosta. Jakie będą dalsze losy słowiańszczyzny? Czy toczące się na tych ziemiach konflikty doprowadzą do rozpadu na świat chrześcijański oraz pogański?

Tatrzański Park Narodowy – jest w nim zaledwie 250 kilometrów szlaków, mimo to każdego roku odwiedzają go miliony turystów. Mateusz Waligóra, podróżnik, dziennikarz i fotograf, przemierzył pustynie Gobi i Salar de Uyuni, norweski płaskowyż Hardangervidda, zdobył samotnie biegun południowy, przejechał na rowerze najdłuższe pasmo górskie na świecie – Andy, wędrował wzdłuż Wisły i polskiego wybrzeża Bałtyku, a teraz postanowił przejść wszystkie szlaki w polskich Tatrach. Dlaczego? By się dowiedzieć, czy nieprzebrane rzesze turystów szkodzą przyrodzie, jak się miewają tatrzańskie zwierzęta, kto po Tatrach wędruje, a wreszcie przekonać się, czy Tatry są dla niego tym, czym były kiedyś, czy nadal je kocha, czy nadal go zachwycają tak jak wtedy, gdy dopiero je odkrywał. Tatry to oczywiście nie tylko natura, ale też ludzie – ci spotykani na szlakach, lecz przede wszystkim tacy, którzy niemal przez całe życie są z Tatrami związani, mieszkający w Zakopanem, u podnóża gór i w samym ich sercu. Dlatego Mateusz zaprosił do współpracy dziennikarza Darka Jaronia, który rozmawiał z ochroniarzami przyrody, przyrodnikami, przewodnikami tatrzańskimi, ludźmi prowadzącymi schroniska, meteorologami, wśród jego rozmówców jest też poetka, lutnik i… pani baca. Zapraszamy w fascynującą podróż, podczas której dowiemy się, skąd wziął się pod Giewontem biały miś, jak wygląda dusza skrzypiec, jak robi się sery, dlaczego Dolina Chochołowska przypomina tartak, czy Tatry były kiedyś naprawdę dzikie i puste, co zrobić, gdy spotkamy niedźwiedzia, i o wielu, wielu innych fascynujących sprawach. Spójrzmy na Tatry oczami Mateusza i porównajmy wrażenia, bo przecież każdy nosi w sercu własny obraz tych najbardziej fascynujących polskich gór.

Co robi grupka emerytów, którzy nudzą się w domu opieki? Którzy nie mogą pogodzić się z jedzeniem bez smaku, z brakiem ruchu, ze złym traktowaniem i z tym, że cały czas się na nich oszczędza. I którzy przypuszczają, że lepiej im będzie w więzieniu. Zakładają Emerycką Szajkę, żeby tak jak Robin Hood zabierać bogatym i rozdawać potrzebującym! Märtha, Geniusz,

"Nazywam się Czogori" to powieść o najmroczniejszych stronach himalaizmu. Druga najwyższa góra świata to K2, a przynajmniej tak nazwali ją Anglicy i nazwa ta zadomowiła się na stałe w języku i powszechnej świadomości. Ale ludzie żyjący u jej podnóża mówią o niej Czogori (wysoka góra). To miejsce owiane tysiącami legend, gdzie nadal słyszalne są echa odległej przeszłości. To miejsce, gdzie islam miesza się z buddyzmem, a tuż obok przebiega linia frontu. Jest rok 1995. Młody fotograf z Polski, Olo, bierze udział w wyprawie na K2. Dziesięć lat wcześniej jego ojciec tam właśnie znalazł swój tragiczny koniec. Olo musi stawić więc czoła swoim własnym lękom i słabościom. To podróż nie tylko w górę, ale również w głąb samego siebie. Dla Ola najbliższymi towarzyszami stają się szejk Iskander oraz jego syn, Karim, a także inni miejscowi tragarze, których himalaiści prawie nie dostrzegają. "Nazywam się Czogori" to perełka na tle tak popularnych obecnie książek o himalaizmie. Przede wszystkim dlatego, że pokazuje mroczną stronę tego ekstremalnego sportu. Mówi o tym, w jaki sposób zachodni wspinacze traktują miejscową ludność, z której usług przecież muszą korzystać. Mówi o stosach śmieci w miejscu obozowisk i pozostawionych w skalnych rozpadlinach trupach współtowarzyszy. Ale jest to również powieść pełna wnikliwych obserwacji nie tylko o problemach nękających ludność północnego Pakistanu. To także zwierciadło, w którym odbija się polska rzeczywistość lat 90-tych.

Rogata dusza to intrygujący kryminał osadzony w barwnych realiach średniowiecznej Polski, przenoszący czytelnika w czasy, gdy honor rycerski i intrygi dworskie były na porządku dziennym. Akcja powieści rozpoczyna się 24 lutego 1243 roku, kiedy to do Lwówka Śląskiego zjeżdżają znani rycerze z różnych zakątków kraju, by wziąć udział w pierwszym turnieju rycerskim. W tle tych emocjonujących wydarzeń rozgrywa się mrożąca krew w żyłach historia związana z tajemniczym morderstwem. Fascynująca fabuła z mrocznym wątkiem Wokół zamku, gdzie odbywają się igrzyska, zostają odkryte zwłoki zamożnego dworzanina, co wprowadza niepokój wśród zebranych. Z każdą chwilą narasta atmosfera grozy, a mieszkańcy zaczynają szeptać o pojawieniu się samego Diabła, który ma grasować po ulicach, nękając mieszkańców. W miarę jak wydarzenia się rozwijają, czytelnik zostaje wciągnięty w wir intryg, zwrotów akcji i niepewności, a każdy nowy trop prowadzi do kolejnych pytań. Postacie z krwi i kości Bohaterowie powieści są starannie skonstruowani i odzwierciedlają różnorodność ówczesnego społeczeństwa. Od odważnych rycerzy, którzy stają do walki o honor, po przebiegłych dworzan, każdy z nich wnosi coś unikalnego do fabuły. Ich motywacje, lęki oraz ambicje są wnikliwie opisane, co pozwala czytelnikowi na głębsze zrozumienie ich działań i wyborów. W miarę postępu historii, ich losy splatają się w sposób zaskakujący, prowadząc do emocjonującego finału. Rzetelne tło historyczne Autor, Łukasz Malinowski, z niezwykłą precyzją odmalowuje tło historyczne, dzięki czemu czytelnik może poczuć się jak uczestnik tamtych wydarzeń. Szczegółowe opisy turniejów rycerskich, codziennego życia w średniowiecznym zamku oraz atmosfery Lwówka Śląskiego tworzą niezwykłą mozaikę, która sprawia, że książka staje się nie tylko wciągającą lekturą, ale także cennym źródłem wiedzy o dawnych czasach. „Rogata dusza” to pozycja, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom kryminałów oraz historii. Przeżyj niezapomnianą podróż do średniowiecznego świata, w którym każdy cień może skrywać tajemnicę, a każdy rycerz ma swoje sekrety. Zanurz się w tej pasjonującej opowieści i odkryj, co tak naprawdę kryje się za mrocznymi legendami Lwówka Śląskiego.

Takiej Marii Skłodowskiej nie znaliście. Przyszła noblistka dorasta w czasach, gdy wielu naukowców wierzy jeszcze w hipnozę i spirytyzm. Ona sama też zostanie wystawiona na próbę. Genialna dziewczyna chciałaby pokonać czas i zajrzeć w przeszłość, by spełnić swoje największe marzenie: znów zobaczyć matkę. To wplącze szesnastoletnią Marię w mroczną aferę związaną z tajemniczym wynalazcą badającym lustra... A wszystko to w pełnej kontrastów Warszawie z czasów "Lalki", gdzie widać obok siebie piękno i niesprawiedliwość, bogactwo i nędzę, carskie wojska i polskich patriotów, obłąkanych ezoteryków i zrewoltowanych studentów, bandytów i pięknoduchów. Kiedy dorośnie, Skłodowska wprowadzi świat w nowoczesność. Kończąc gimnazjum, w 1883 roku, znalazłaby wspólny język z dzisiejszymi nastolatkami: zamknięta w sobie, nienawidząca szkolnego terroru, zmęczona oczekiwaniami rodziny, żyjąca pod ciągłą presją. Przecież jest genialna, więc zawsze powinna być najlepsza, pierwsza, wyjątkowa! Fotograficzna pamięć przydaje się w nauce, jednak szczęścia nie daje. Nie pomaga przezwyciężyć żałoby, zwalczyć kompleksy, znów wierzyć, szczerze kochać. Genialne zdolności nie zapewnią Marii nawet studiów, ponieważ w tych czasach uniwersytety w Imperium Rosyjskim są przeznaczone tylko dla mężczyzn. Czasem Maria podłożyłaby pod ten świat bombę albo rozbiłaby go jak lustro...