Oswoić samotność

Najdalsze, egzotyczne zakątki świata, owiane nutką tajemnicy. Historie o prawdziwych mieszkańcach odległych miejsc, odpowiedzi na pytanie: jak wygląda inna codzienność, bez luksusów zachodnioeuropejskiego świata? Jeśli chcemy poznać kulturę Azji, książka "Jadę sobie. Powrót do Azji" to pozycja obowiązkowa! Podróż w pojedynkę to marzenie niejednej osoby, jednak mało kto może się na to odważyć. Marzena Filipczak przekonuje, że to zdecydowanie łatwiejsze, niż może się wydawać - przedstawia historię swojej kolejnej podróży po Azji: po Indiach, Malezji, Wietnamie i Kambodży. Jest to jej powrót do tych krajów, więc sprawdza, co się zmieniło - w społeczeństwie, sytuacji kobiet i poziomie codziennego życia. Swego rodzaju pamiętnik z podróży autorki to bogate źródło wiedzy o wschodniej kulturze. Noclegi w domach miejscowych, wspólne spożywanie lokalnych posiłków, towarzyszenie podczas codziennych obowiązków to normalność w podróżach Marzeny Filipczak. Brak ogólnego planu i ram czasowych daje doskonałą okazję na eksplorowanie nieznanej kultury. Autorka odpowiada też na różne pytania, które powstrzymają innych ludzi od dalekich wyjazdów. Według niej podróżowanie jest wspaniałą przygodą, a poprzez swoje książki pragnie dodać innym odwagi i zachęcić ich do odkrywania świata. Podpowiada, co spakować do walizki, jakie rzeczy są niezbędne, a jakie lepiej zostawić w domu. Mówi o różnicach kulturowych i o tym, jak zachować się w problematycznych sytuacjach.

Pieniny są niewielkie, ale niezwykle malownicze i zró,żnicowane. Wydawałoby się, że każdy je zna, tymczasem kryją mnó,stwo tajemnic, a wraz z sąsiadującym Spiszem tworzą fascynujący mikroświat, w któ,rym gó,ry splatają się z wielowiekową historią i kulturą. Książka pozwala go w pełni odkryć, zawiera bowiem zaró,wno znane informacje o regionie, jak i odsłania mniej oczywiste aspekty pienińskiej i spiskiej rzeczywistości. Kolejne rozdziały są poświęcone geografii, tutejszej przyrodzie, historii, kulturze i kuchni ... a to wszystko w formie zagadek i odpowiedzi, któ,re świetnie uzupełnią już posiadaną wiedzę, zilustrowanych licznymi fotografiami pokazującymi piękno Pienin i Spisza.

"Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime" Carli Valentine to pozycja obowiązkowa dla fanów kryminalnych zagadek! Powieści Agathy Christie od wielu lat zaskakują kolejne pokolenia misternie utkanymi intrygami. Niekwestionowana królowa kryminałów potrafiła jednak nie tylko zręcznie splatać słowa i zwodzić czytelnika. Christie miała także szeroką wiedzę z zakresu kryminalistyki, którą doskonale przekładała na potrzeby fabuły swoich kryminałów. Na zgłębianie jej tajników poświęciła wiele czasu: czytała prasowe doniesienia, studiowała nowe techniki śledztw i dyskutowała z innymi pisarzami. W książce "Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime" Carla Valentine, specjalistka z zakresu medycyny sądowej, zagląda za kulisy warsztatu pisarskiego Agathy Christie. Valentine omawia ogromną wiedzę brytyjskiej pisarki oraz jej nowatorskie podejście do opisywania zbrodni. Niektóre z innowacyjnych technik Christie przedstawiła w swoich książkach, zanim zostały one formalnie przyjęte! Poszczególne podzielone tematycznie rozdziały przeprowadzą Cię przez zagadnienia takie jak: analiza miejsca zbrodni, interpretacja odcisków stóp lub śladów opon, pobieranie odcisków palców, badania balistyczne i toksykologiczne, profilowanie, autopsja, a nawet osmologia. Po "Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime" możesz sięgnąć także w przypadku, gdy masz jeszcze przed sobą lekturę kryminałów Christie. W książce Carli Valentine nie znajdziesz spoilerów!

Inteligentna książka, która pozwoli Ci odnaleźć w sobie dobre cechy i odpowiednio je pielęgnować. Nie zmieniaj się na siłę, a sięgaj po to, co już masz. "Uważna, czuła i odważna. Jak pielęgnować w sobie dobro" to publikacja, mająca na celu pokazanie kobietom, że nawet jeśli z jakiegoś powodu są z siebie niezadowolone, nie powinny na siłę się zmieniać. Autorka chce po prostu, by każda z nich znalazła w sobie to, co w niej najlepsze i odpowiednio to pielęgnowała. Pozycja ta zachęci czytelniczki do tego, by przyjrzały się uważniej sobie, tak, by być może dostrzec tę lepszą wersję i doprowadzić do jej "aktywacji". Poznawanie siebie, swoich mocnych stron, przekonywanie się o tym, jak wielką ma się wartość, to niezwykła przygoda, do której zostaje zachęcona każda z osób, poświęcających się lekturze. Po drodze na pewno nie napotka nudy, monotonii i beznadziei, choć mogą zdarzyć się momenty, w których będzie jej trudno. Jeśli jednak wytrwa w swoim postanowieniu, ubogaci się, stając się zdecydowanie najdoskonalszą wersją samej siebie. Poszukiwania, jakie proponuje autorka książki, mogą spodobać się czytelniczkom mniej lub bardziej. W każdym razie na pewno każdej kobiecie przydadzą się chociażby po to, by poprawić poczucie własnej wartości.

PRZYJACIELE – RODZINA, KTÓRĄ MOŻESZ SOBIE WYBRAĆ! Jakie jest twoje pierwsze skojarzenie, gdy słyszysz: „przyjaciele”? Popularny serial z lat 90. czy bohaterki Seksu w wielkim mieście? Wspólne podbijanie świata czy w gorszym czasie wino & chipsy na kanapie? Bycie na zawołanie w każdej chwili czy spotkania kilka razy w roku? Niezależnie od tego, co nazywasz przyjaźnią, z pewnością przyznasz, że to jedna z najważniejszych spraw w życiu. Przyjaciele to rodzina, którą możemy stworzyć sobie sami. Czy jednak zawsze troszczysz się o nią tak, jak należy? Czy nie zaniedbujesz przyjaciół, kiedy pojawia się rodzina i dzieci? Czy umiesz czerpać radość z przyjaźni z czworonogami? Czy potrafisz stawiać mądre granice, poza którymi relacja mogłaby stać się toksyczna? Wreszcie – czy umiesz być czułą przyjaciółką dla siebie samej? Lane Moore uczy budować satysfakcjonujące relacje. Wskazuje, jak odnowić stare przyjaźnie, poprawić obecne i gdzie szukać nowych. Radzi, jak rozpoznawać toksyczne znajomości i kończyć je bez palenia za sobą mostów. A nade wszystko podkreśla, jak ważne jest bycie dla siebie wzajemnie zwierciadłem, w którym można przeglądać się bez lęku – ze wszystkimi swoimi wadami i zaletami.

Historią Elizy i obsesyjnie w niej zakochanego seryjnego mordercy przed dziesięciu laty żył cały kraj. Na szczęście Thomas odsiaduje dożywocie, a ona zmieniła nazwisko i starannie ukrywa swoją przeszłość. Żyje tylko pracą, nikomu się nie zwierza i nie pragnie towarzystwa. Lecz arogancki, pewny siebie i irytująco przystojny Wade Sterling ciągle pojawia się gdzieś w pobliżu, tak jakby nie wystarczało mu liczne grono zachwyconych nim kobiet. Ich ścieżki wciąż się przecinają, a z każdym spojrzeniem

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.

Ciepła, wzruszająca i zabawna książka o poszukiwaniu przyjaźni i przezwyciężaniu lęku przed nieznanym. Olśniewa nastrojowymi ilustracjami w ciepłych barwach i zapachami smakowitych ciasteczek. Nietopuś bardzo pragnie mieć przyjaciół, ale wszyscy się go boją! Choć go nie znają. Kiedy widzą jego cień przelatujący za oknem, są przerażeni i myślą, że to jakiś potwór. Samotny i smutny Nietopuś piecze przepyszne ciasteczka dla gości, którzy nigdy nie przychodzą. Aż pewnego dnia mała Misia wyrusza sama do lasu i o zmroku dociera do jego domu... Czy Nietopuś zdoła zachęcić inne zwierzęta, by go poznały i przekonały się, że wcale nie muszą się go bać? Zachęta do przełamywania lęków i uprzedzeń zrodzonych w wyobraźni i utrwalanych w grupie. Rozczulająca, ale i zabawna historia o tym, że nie można sądzić po pozorach.