Kolonizacja. Pokuta. Tom 4

Max Einstein nie jest typową dwunastolatką. Bierze udział w tajnych misjach, wymyśla genialne wynalazki i rozmawia z Albertem Einsteinem. Jednak odwaga, wyobraźnia i wiedza Max oraz jej przyjaciół z Centrum Mądrych Inicjatyw zostają wystawione na prawdziwą próbę: młodzi geniusze muszą poradzić sobie z kryzysem wodnym i udaremnić niebezpieczne plany chciwej Korporacji. Czy najinteligentniejszej dziewczynce na świecie i tym razem uda się uratować świat… i ocalić siebie? To pierwsza i jedyna seria książek przygodowych autoryzowana przez Archiwum Alberta Einsteina.

Dzięki nim poczujesz się jak w zaczarowanym ogrodzie, lesie lub nawet dżungli. Ich obecność uspokaja oraz relaksuje, a opieka nad nimi może stać się pasją na całe życie. O czym mowa? Oczywiście o roślinach domowych. W tej książce znajdziesz wszystko, co warto wiedzieć, by rośliny domowe pięknie rosły. Nauczysz się je rozpoznawać, pielęgnować oraz przesadzać. Będziesz nie tylko zajmować się swoimi ulubieńcami, ale także dzielić się nimi z przyjaciółmi. A jeśli pojawią się problemy, poradnik podsunie ci kilka rozwiązań. Otwórz więc książkę i postaw pierwsze kroki w świecie roślin domowych! Książka dla dzieci, która krok po kroku, w czytelny i zachęcający sposób pokazuje, jak troszczyć się o „domowy ogródek”. Opieka nad roślinami uczy odpowiedzialności, planowania i uważności.

Pokochał muzykę Lalo od pierwszych szarpnięć strun gitary. Przysiągł sobie, że nie pozwoli, by dorobek artysty, który odmienił jego życie, uległ zapomnieniu. "To dla Pani ta cisza" to przepełniona dźwiękami opowieść o poszukiwaniu sensu życia i prawdziwej miłości. Odkrywa przed czytelnikami piękno kreolskiej muzyki, która rozpala zmysły do czerwoności. Dziennikarz i znawca muzyki kreolskiej, To?o Azpilcueta prowadzi smutny żywot, gdyż czuje się niedoceniony przez innych. Wszystkie zmienia się po wysłuchaniu pełnego pasji występu młodego gitarzysty, Lalo Molfino. To?o za punkt honoru obiera sobie odnalezienie genialnego wirtuoza, który niespodziewanie rozpłynął się w powietrzu. Dociera do najskrytszych zaułków Limy, gdzie oparcie się magicznym rytmom gitary jest niemożliwe. Wstrząsająca prawda o losie młodego artysty wzbudza w To?o pragnienie odbycia podróży, po której już nic nie będzie takie samo. Czy zdobędzie wszystkie potrzebne informacje o życiu gitarzysty? Czy uda mu się wydać książkę?

Angielska proza w wieku XVIII zakwitła z niespodziewaną bujnością. Wydaje się, jakby tajne siły, które kierowały pisarzy poprzedniej epoki w dziedzinę powieści, dojrzały teraz naprawdę i zaczęły wydawać owoce. Na krótkiej przestrzeni czasu przeznaczonej dla jednej generacji, pojawiły się arcydzieła, które stanowią chlubę powieści angielskiej. Rzecz jednak znamienna, że kiedy dzisiaj spoglądamy na ten fenomenalny rozkwit pisarstwa tamtego czasu, to nie czterej wielcy twórcy, uznawani przez ówczesną krytykę za najwspanialszych (Richardson, Fielding, Smollett i Sterne) wysuwają się na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o żywotność i poczytność, lecz dwaj inni pisarze, mianowicie Daniel Defoe, autor Robinsona Crusoe, i Oliver Goldsmith, autor Plebana z Wakefieldu. To oni wygrali nagrodę wieczności, jaką jest pamięć ludzka, i gdy tamci sta¬nowią w dużej mierze zapomniane, zatopione grody, oni wystrzelają wysoko ponad toń czasu. Robinsona Crusoe czyta do dzisiaj każde dziecko. Pleban z Wakefieldu stanowi do dziś żelazny repertuar milionowych rzesz czytelniczych świata. Jakże się to stało? Dzięki jakim zaletom Pleban z Wa¬kefieldu stawił czoło żywiołom czasu i żyje do dzisiaj w wyobraźni? Przyczyna tkwi w głównej postaci utworu, w proboszczu z małej, imaginowanej osady w środkowej Anglii, doktorze Karolu Primrose, w którego autor tchnął tyle miłości, uczucia, życia i cnoty, tyle cierpliwości okazanej podczas ciężkich przejść i nieszczęść, że wyżłobiła w umy¬słach czytelników równie głębokie ślady jak biblijna opowieść Starego Testamentu o cierpliwym Hiobie, nawiedzanym klę¬skami z rozkazu Jahwe…

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.

Idealne uzupełnienie, a niejako kontynuacja książki „Ciągle po kole”. Zbiór ponad 300 biogramów – epitafiów żołnierzy Żydowskiej Organizacji Bojowej, oparty na Liście wysłanej w 1943 roku do Londynu przez przywódców tej organizacji, jako ślad pamięci po tych, którzy walczyli w powstaniu w getcie warszawskim. Marek Edelman w krótkim i przejmującym wstępie pisze: „Getto warszawskie nie ma cmentarza. Kości żołnierzy żydowskich są zmieszane z cegłami zburzonego miasta. Proch spalonych ciał zmieszany z ziemią. Nie ma grobów, nie ma kamiennych tablic. I nie ma człowieka z jego imieniem i nazwiskiem, z opowieścią najkrótszą, kim był i jak żył”. Hanka Grupińska tworzy taki cmentarz, miejsce pamięci ze słów. Zbiera historie, czy raczej ich okruchy, z których rekonstruuje fragmenty życia. Skrupulatność w zbieraniu faktów, uważność na każdy drobiazg, który odkrywa znacznie więcej – to wszystko sprawia, że czujemy oddech wielkiej literatury. Autorka zostawia bohaterom ich język, nie poprawia, nie tłumaczy, bo „język czasem, jak obraz, może pokazać, a nie wytłumaczyć czy objaśnić”.

Z tej książki dowiesz się: Czy można być nudystą w przestrzeni kosmicznej? Skąd próżnia w kosmosie, skoro podobno natura nie znosi próżni? Dlaczego w kosmosie im większy jesteś, tym większe przyciągasz problemy? Co robią gwiazdy na emeryturze? Myślisz, że kosmos jest piękny? Marzysz o tym, by na własne oczy zobaczyć narodziny gwiazdy, zajrzeć do czarnej dziury albo przejść przez tunel czasoprzestrzenny? Cóż… Nie daj się zwieść. Tam nie ma miejsca na sentymenty. Przestań albo zginiesz – to bardziej niż pewne. Bezpieczniej jest sprawić sobie teleskop i z daleka napawać się wszechświatem. Od zwyczajnych komet na naszym słonecznym podwórku po egzotyczne pozostałości po Wielkim Wybuchu, od umierających gwiazd po młode galaktyki – wszechświat może i jest interesujący, ale przede wszystkim zdradziecki i śmiertelnie niebezpieczny. Paul M. Sutter zabierze cię na zapierającą dech w piersiach i skrzącą się humorem wycieczkę po kosmosie, podczas której odkryjesz jego najmroczniejsze zakamarki.