Sąd wojenny

Agnieszka jest młodą mamą i żoną Huberta, który więcej czasu spędza u swojej mamusi (z piekła rodem) niż we własnym domu. Dlatego dziewczyna lubi oddawać się marzeniom, na przykład o romantycznej podróży do Paryża. Albo chociaż nad Bałtyk? Blanka, rozczarowana dotychczasowymi związkami i pracą w agencji reklamowej, ku rozpaczy swojej mamy wciąż jest singielką. Żyje chwilą i koncentruje się na sobie. Jednak od pewnego czasu ma wrażenie, że jeszcze ktoś skupia na niej uwagę, a wręcz ją śledzi? Celina z kolei na sam widok swojego męża czuje się staro. Po dwudziestu latach małżeństwa jest dla niego ?przezroczysta?, a wybryki dorastającej córki są jak niekończący się refren nielubianej piosenki. Kobieta dochodzi do wniosku, że to ostatnia chwila, aby przerwać codzienną monotonię i dodać życiu odrobinę słodyczy. Ścieżki życiowe Agnieszki, Blanki i Celiny łączą się w historię pełną emocji, humoru oraz muzyki, piosenek i tańca jak w najprawdziwszym musicalu. To opowieść o kobietach i dla kobiet, które wpadły w pułapkę rutyny i straciły nadzieję na odmianę losu. Jak się jednak okazuje, pomoc może nadejść w najmniej spodziewanym momencie i z najmniej oczekiwanej strony.

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

Przez dwadzieścia lat Harry Rawlins i jego wspólnicy znakomicie prosperowali jako przestępcy. Kolejne zlecenie – porwanie furgonetki wypełnionej pieniędzmi – miało przynieść gigantyczne zyski. Okazało się jednak pechowe. Trzech złodziei zginęło, czwartemu udało się zbiec. Dolly, wdowa po Harrym, dotąd nieświadoma działalności męża, odkrywa w skrytce bankowej szczegółowe zapiski dotyczące

Lubisz romanse opisujące silne postaci kobiece? Interesuje Cię wątek powrotu kochanków do siebie po bolesnym rozstaniu? Jeśli tak, pozycja "Dirty girl. Wspólne grzeszki" z pewnością przypadnie Ci do gustu. Greer Karas, główna bohaterka powieści "Dirty girl. Wspólne grzeszki" autorstwa Meghan March nie należy do kobiet szablonowych. Jej nieustępliwość w dążeniu do celu pozwoliła na ukończenie studiów prawniczych na prestiżowej uczelni. Życie osobiste nie jest jednak usłane różami. Wciąż pamięta miłosny zawód sprzed trzech lat, który zaważył na całym dotychczasowym życiu. Do dziś w pełni nie przepracowała wydarzeń z przeszłości. Cavanaugh Westman jest obecnie znanym aktorem Hollywood. Zupełnie nie przypomina chłopca, którym był jeszcze kilka lat temu. Nierozwiązane sprawy z przeszłości powracają czasami ze zdwojoną siłą, wymagając rozliczenia. Tak jest pomiędzy nim a Greer. Głupi alkoholowy wybryk zmusza go do zapukania do drzwi dawnej miłości. Z czasem oboje uświadamiają sobie, że prawdziwa relacja powinna być budowana na zaufaniu, szczególnie jeśli jeden z członków rodziny jest znanym miliarderem.

Życie często stawia nas przed wyborami, które sprawiają, że nic już nie jest takie jak dotąd. Przed właśnie takim wyborem staje bohaterka książki "Amethyst. Of course, Sir", gdy ma do wyboru żyć w piekle zgotowanym przez jej rodziców albo przystać na propozycję z pozoru wcale nie korzystniejszą. Czy poznanie Zeny, mężczyzny, który daje jej szansę wyboru, zmieni życie głównej bohaterki na lepsze? Verina Berry ma 21 lat. Od zawsze marzy tylko o jednym. Jej marzeniem jest ucieczka. Chce uciec od rodziców, którzy używają wobec niej przemocy fizycznej i psychicznej i są uzależnieni od hazardu. Chce przestać być pod ciągłą presją stresu i rujnować sobie zdrowie. Czasami myśli, że byłaby skłonna zrobić wszystko, aby to życie się skończyło. Jednak, czy naprawdę jest w stanie zaryzykować? Los bywa przewrotny i zazwyczaj daje nam to, czego chcemy, chociaż niekoniecznie w sposób, jakiego pragnęliśmy. W którymś momencie Verina poznaje Zenę, mężczyznę, który jest jednocześnie fascynujący i niebezpieczny. Składa dziewczynie niecodzienną ofertę. Dziewczyna początkowo jest oburzona, ale gdy po raz kolejny pada ofiarą ojca, przystaje na propozycję mężczyzny. Czy z ich układu wyniknie coś dobrego? Jaką cenę przyjdzie zapłacić Verinie za wymarzoną wolność? "Amethyst. Of, course, Sir" to nowa powieść autorki bestsellerowej książki pt. "Emerald", pierwotnie napisanej na platfomie Wattpad.

Kiedy w 1991 roku znana węgierska psycholożka Alaine Polcz opublikowała swoje wspomnienia, potwierdziło się wszystko to, o czym przez ostatnie pięćdziesiąt lat spekulowano i snuto domysły. Opinia publiczna w końcu usłyszała o horrorze kobiet uwięzionych na linii frontu w ostatnich miesiącach drugiej wojny światowej: głodzie, spaniu w piwnicach, nędzy, brudzie, wszach i chorobach, niecichnących ani na moment strzałach i regularnych gwałtach. O tym wszystkim, co nie mieściło się w podręcznikach i wzniosłych opowieściach. I o tym, co w nowym socjalistycznym państwie objęte było absolutnym tabu: przemocy seksualnej ze strony żołnierzy wyzwolicielskiej Armii Czerwonej. Koniec wojny, który zbiegł się z pierwszym rokiem jej nieszczęśliwego małżeństwa, pozostawił w Alaine Polcz, wówczas zaledwie dziewiętnastoletniej dziewczynie, duchową traumę i śmiertelną chorobę, a także poczucie wielkiego osamotnienia. Mimo tego Kobieta na froncie to portret osoby niezwykłego hartu ducha, z której wojenna gehenna wysysała chęć do życia, lecz nigdy nie odebrała człowieczeństwa, która szukała w sobie zrozumienia nawet dla oprawców, która całe późniejsze życie zawodowe poświęciła pracy z umierającymi i ich rodzinami i która przełamując zmowę milczenia, oddała sprawiedliwość cierpieniu wielu anonimowych kobiet.

"Idealna" uświadamia, że życie może niepostrzeżenie zamienić się w piekło, kiedy stracimy wiarę w siebie i we własne możliwości. To przestroga i swego rodzaju lekcja, by przestać porównywać się do innych i zacząć budować swoje poczucie wartości na rzeczach ważnych i istotnych. "Idealna" to historia Anity, kobiety, która z pozoru ma wszystko - męża, urodę i świetną pracę. W rzeczywistości jej małżeństwo przechodzi poważny kryzys, a serce wypełnione jest pustką i bólem związanymi z trudnościami z zajściem w upragnioną ciążę. Z dnia na dzień główna bohaterka załamuje się, popada w marazm, a jej życie można porównać do egzystencji. Unika kontaktu z przyjaciółmi, nie wychodzi z domu. Jej jedynym zajęciem jest przeglądanie aktualności w komputerze, co powoli staje się obsesją. Anita zaczyna bowiem obserwować obcych ludzi przez kamerę, co potęguje jej obniżenie nastroju i poczucie beznadziei. Jednocześnie zauważa niepokojące rzeczy, które wskazywałyby, że w domu obecna jest osoba trzecia. Przypadkowo znajduje w szafie sukienkę, innym razem szminkę... Kto wkradł się w ich życie? Czy Anita może odbudować poczucie własnej wartości i ponownie cieszyć się każdym dniem?

Niebywała, przejmująca, zbeletryzowana relacja z trudnej do wyobrażenia Obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku… Halina Starzyńska – bratowa prezydenta - opowiada o strachu, niedowierzaniu, buncie, wierze, wreszcie rezygnacji i obojętności. Ta kobieca perspektywa jest niczym fotograficzny kolaż codziennego heroizmu. Na tle umierającego z głodu i pragnienia miasta, podczas trzytygodniowej obrony Warszawy wyrasta także ten, którego postać na trwałe wpisała się w historię i pamięć. Stefan Starzyński w opowieści swojej bratowej staje się postacią wielowymiarową. Nie pozbawioną wad i przywar, a jednocześnie honorową i nieulękłą. Halina Starzyńska piórem Agnieszki Lis snuje jego nieobiektywną biografię. I zadaje pytanie, które do dziś pozostaje aktualne: Czy warto być bohaterem?