Sąd wojenny

Paryż, wiek XV. Centrum świata, kultury i polityki. Szczyt wysublimowania, bogactwa i dobrego smaku. A obok nędza, bezprawie, opresja. Złodzieje, prostytutki, cyganie i inni wykluczeni z blichtru wspaniałego miasta. Dwa światy równoległe, który przecinają się ze sobą albo pod szubienicą, albo na niej. Piękna cyganka i on – największy brzydal literatury, chromy i szpetny dziwak ciągający sznury dzwonniczych serc ku chwale Pana, który chyba odeń w podzięce dostał serce największe i najpiękniejsze… Bo czyż brzydota nie może kryć w sobie piękna? Klasyka literatury światowej, której nie można nie znać!!!

Szokujące zniknięcie. Miasteczko pełne sekretów. Dziesięć lat temu w cichym Buckthorpe zaginął chłopak, Samuel Murray. Od tamtej pory nikt go nie widział. Rosie Sharpe opłakiwała zaginięcie przyjaciela przez wiele tygodni, ale jej młodsza siostra, Heather, wie, że łzy Rosie skrywały prawdę. Tej samej nocy, której zaginął Samuel, Heather widziała siostrę wślizgującą się przez okno z powrotem do ich wspólnej sypialni – z podartą kurtką, oszalałym spojrzeniem, drżącą ze strachu. Heather nigdy nie powiedziała nikomu, co widziała, ale sekrety nie mogą pozostać pogrzebane na zawsze… Dziesięć lat później Rosie i Heather wracają do rodzinnego domu. Ale powoli staje się oczywiste, że ktoś ze zwartej społeczności wioski nie chce ich tutaj. Kłamstwa z przeszłości zaczynają się wreszcie ujawniać i obie kobiety znajdują się w niebezpieczeństwie… Pełny nieoczekiwanych zwrotów akcji, wciągający thriller autorki sprzedanej w milionach kopii powieści „Milczące dziecko”. Nie odłożycie tej książki aż do ostatnich, szokujących stron. Idealne dla fanów „Za zamkniętymi drzwiami” i „Dziewczyna z pociągu”.

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

W świecie psychiatrii, gdzie granice między zdrowiem a chorobą często się zacierają, nie brakuje niezwykłych, a czasem nawet absurdalnych sytuacji. Książka „Nie musisz być szalony, żeby tu pracować” autorstwa doktora Benjiego Waterhouse'a otwiera drzwi do świata, w którym humor i powaga idą ze sobą w parze. Ta wyjątkowa opowieść to nie tylko relacja z codziennych zmagań, jakie towarzyszą pracy na oddziale psychiatrycznym, ale także głęboka refleksja nad tym, co oznacza być lekarzem w obliczu ludzkiego cierpienia. Opowieści z oddziału psychiatrycznego Dzięki swojemu niepowtarzalnemu stylowi, Benji Waterhouse dzieli się z czytelnikami historiami, które są zarówno zabawne, jak i poruszające. Z jakimi wyzwaniami muszą zmagać się psychiatrzy? Jak poradzić sobie z pacjentem, który wierzy, że jest wilkołakiem? To tylko niektóre z pytań, na które autor stara się odpowiedzieć, wykorzystując anegdoty ze swojego bogatego doświadczenia zawodowego. W tej książce znajdziesz nie tylko opowieści o pacjentach, ale też szczere refleksje na temat wypalenia zawodowego i wyzwań, przed którymi stają lekarze na co dzień. Humor i empatia w medycynie „Nie musisz być szalony, żeby tu pracować” to nie tylko zbiór anegdot. To również książka, która skutecznie podważa stereotypy dotyczące psychiatrii. Autor, będąc również komikiem, potrafi wprowadzić do trudnych tematów lekkość, która sprawia, że czytelnik niejednokrotnie wybucha śmiechem, mimo że poruszane kwestie są poważne. To połączenie humoru i empatii sprawia, że książka jest nie tylko wciągająca, ale także edukacyjna. Mistrzowskie połączenie medycyny i sztuki Doktor Waterhouse nie tylko odkrywa kulisy swojej pracy, ale także przedstawia różnorodność ludzkich doświadczeń i emocji. Jego pisarska wrażliwość sprawia, że każdy rozdział to osobna opowieść, która skłania do myślenia. W miarę czytania, można odczuć nie tylko ból i radość pacjentów, ale także ciężar, jaki niesie ze sobą odpowiedzialność lekarza. Dzięki temu książka staje się mostem łączącym świat psychiatrii z codziennym życiem, pokazując, że zrozumienie drugiego człowieka wymaga więcej niż tylko wiedzy medycznej. Nie przegap okazji, aby zanurzyć się w tej pełnej emocji, śmiechu i prawdy książce. „Nie musisz być szalony, żeby tu pracować” to lektura, która może zmienić twoje spojrzenie na psychiatrię, a także na życie. Zrób krok w stronę zrozumienia i empatii – sięgnij po tę książkę już dziś!

W roku 1936 nie odbyły się zawody lotnicze Challenge, ale mógłyby się odbyć. Wyobraźmy sobie, że polski aeroklub zwołuje ten turniej, a w jego szranki staje załoga złożona z genialnego pilota, Ignacego Karskiego i ekscentrycznego konstruktora, Daniela Arnolda. Lotnicy chcą zdobyć laury Żwirki i Wigury, Bajana i Pokrzywki... ale przedtem muszą pokonać 10 000 kilometrów pod niebem Europy oraz niezmierzoną przepaść, która podzieliła polskie społeczeństwo po zamachu majowym. Piloci to opowieść o honorze polskiego lotnika, miłości do latania i prawdziwej przyjaźni w podzielonym kraju. A także o brutalnym świecie rywalizacji konstruktorów i pilotów gorącej końcówki lat trzydziestych.

Rok 1949. Josef Mengele przybywa do Argentyny. Ukrywając się pod różnymi fałszywymi nazwiskami, ten lekarz, były oprawca w Auschwitz, wierzy, że na nowo ułoży sobie życie w Buenos Aires. Argentyna pod rządami Peróna jest przychylna zbiegom, podczas gdy cały świat pragnie zapomnieć o nazistowskich zbrodniach. Tropienie zbrodniarzy zostaje jednak z czasem wznowione i Mengele