Od nowa

Louisa „Lu” Brant, nowa prokuratorka okręgowa, ma ogromne ambicje. Kiedy dostaje kontrowersyjną sprawę, w którą zamieszany jest cierpiący na zaburzenia psychiczne włóczęga, pragnie uniknąć pułapek, jakie na nią czyhają i zapewnić sobie polityczny sukces. Jednak w trakcie przygotowań do procesu, natrafia na wątki dotyczące własnej rodziny: oskarżonym jest dawny znajomy jej brata, AJ. Kiedy Lu miała dziesięć lat, AJ ocalił przyjaciela kosztem życia innego człowieka. Ława przysięgłych oczyściła wte

Co dokładnie oznacza polityka dzisiaj? Czy politykom przyświecają, tak jak kiedyś, wzniosłe cele i pragnienia zgody oraz rozwoju? Czy może w zasadzie jest to sposób na ukrycie nielegalnych rozgrywek? Komu ufać w takim razie? Román Sabaté przypadkiem trafia do biura polityka. Po przeprowadzce z argentyńskiej prowincji do Buenos Aires, znajduje pracę jako osobisty sekretarz. Polityk jednak nie ma czystych intencji, pod płaszczem ułożonego człowieka tkwi pragnienie władzy. Roman odkrywając mechanizmy, w których główną rolę odgrywa kłamstwo oraz korupcja, buntuje się przeciwko temu. Doprowadza to do licznych kłótni z Rovirą. Fernando Rovira jest zdolny do wszystkiego. Po trupach do celu – tak brzmi jego dewiza. Sprawnie uprzykrza życie wszystkim, którzy chcą coś zmienić. Poruszająca opowieść o kulisach „nowej polityki”.

PRZYJACIELE – RODZINA, KTÓRĄ MOŻESZ SOBIE WYBRAĆ! Jakie jest twoje pierwsze skojarzenie, gdy słyszysz: „przyjaciele”? Popularny serial z lat 90. czy bohaterki Seksu w wielkim mieście? Wspólne podbijanie świata czy w gorszym czasie wino & chipsy na kanapie? Bycie na zawołanie w każdej chwili czy spotkania kilka razy w roku? Niezależnie od tego, co nazywasz przyjaźnią, z pewnością przyznasz, że to jedna z najważniejszych spraw w życiu. Przyjaciele to rodzina, którą możemy stworzyć sobie sami. Czy jednak zawsze troszczysz się o nią tak, jak należy? Czy nie zaniedbujesz przyjaciół, kiedy pojawia się rodzina i dzieci? Czy umiesz czerpać radość z przyjaźni z czworonogami? Czy potrafisz stawiać mądre granice, poza którymi relacja mogłaby stać się toksyczna? Wreszcie – czy umiesz być czułą przyjaciółką dla siebie samej? Lane Moore uczy budować satysfakcjonujące relacje. Wskazuje, jak odnowić stare przyjaźnie, poprawić obecne i gdzie szukać nowych. Radzi, jak rozpoznawać toksyczne znajomości i kończyć je bez palenia za sobą mostów. A nade wszystko podkreśla, jak ważne jest bycie dla siebie wzajemnie zwierciadłem, w którym można przeglądać się bez lęku – ze wszystkimi swoimi wadami i zaletami.

KSIĄŻKA ZNALAZŁA SIĘ W FINALE KONKURSU THE NATIONAL JEWISH BOOK AWARDS "Jak zagorzały syjonista, który wychował się w jednym z pierwszych osiedli w Izraelu i został wyszkolony na elitarnego komandosa, by walczyć na śmierć i życie, może przewodzić kampanii na rzecz pokoju ze swoimi wrogami? Odpowiedź zawarta w fascynującej opowieści Amiego Ayalona otwiera oczy zarówno Palestyńczykom, jak i Izraelczykom." – Sari Nusseibeh, autor książki Once Upon a Country: A Palestinian Life, były rektor Uniwersytetu Al-Kuds i były przedstawiciel władz Autonomii Palestyńskiej w Jerozolimie. W tej głęboko osobistej, odkrywczej podróży Ami Ayalon dociera do Palestyńczyków i Izraelczyków, których doświadczenia różnią się od jego własnych, by poznać ich historie i poglądy. Jako szef agencji bezpieczeństwa Szin Bet zrozumiał, że kiedy Izrael prowadzi operacje antyterrorystyczne w sytuacji braku nadziei na polityczne rozwiązania, palestyńskie społeczeństwo popiera przemoc, ponieważ nie ma nic do stracenia. W trakcie zbierania materiałów i pisania Bratobójczego ognia uświadomił sobie, że życie w służbie kraju uczyniło go ślepym na autodestrukcyjny charakter polityki, która podkopała izraelskie społeczeństwo obywatelskie, jednocześnie przynosząc upokorzenia palestyńskim sąsiadom. „Jeśli Izrael stanie się orwellowską dystopią – pisze Ayalon – to nie za sprawą garstki uzbrojonych teologów wciągających nas w mroczną przeszłość. Zaprowadzi nas tam świecka większość, milcząca i motywowana strachem”. Ayalon jest realistą, a nie idealistą, i wielu spośród tych, którzy uważają się za syjonistów, uzna za radykalne jego wnioski na temat tego, co Izrael musi zrobić dla osiągnięcia pokoju i względnego bezpieczeństwa oraz przetrwania jako ojczyzna Żydów i liberalna demokracja.

Włoska mafia, zrzucony z jasnogórskiej wieży trup i kobiety, które nie dają sobie w kaszę dmuchać. Ostrzegamy, czytanie tej książki w miejscach publicznych grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu albo… napadami głodu! Dorota zatrudnia się w domu zabójczo przystojnego włoskiego biznesmena jako pielęgniarka, szybko jednak się okazuje, że będzie musiała dla niego również gotować. Zresztą nie tylko dla niego, ale także dla bandy jego pracowników, a Włosi mają żołądki jak spadochrony i lubią dobrze zjeść. Problem w tym, że Dorota potrafi przyrządzić jedynie herbatę, do czego w strachu przed utratą pracy nie może się przyznać. Na szczęście ma przecież siostry, mamę i ciocię – wszystkie panie są wyśmienitymi kucharkami, choć charaktery mają wredne. Wydaje się, że to nie ma nic do rzeczy, wystarczy w tajemnicy wpuścić rodzinkę do kuchni, włączyć głośno radio, a reszta dokona się sama… Nic bardziej mylnego! Jednocześnie z jasnogórskiej wieży spada trup, a pod murami klasztoru grupa antropologów odkopuje wiekowy szkielet człowieka. Co łączy te wydarzenia? I czy naprawdę istnieje podziemne przejście między Jasną Górą a pobliskim zamkiem? A może znowu sprawdzi się powiedzenie, że gdzie diabeł nie może, tam babę pośle...?

Marin z wprawą lawiruje między tymi niepisanymi zasadami. Jako wzorowa uczennica i redaktorka szkolnej gazetki marzy, by dostać się na Uniwersytet Browna. Jej przyszłość rysuje się w jasnych barwach, w czym utwierdza ją pan Beckett – młody, charyzmatyczny nauczyciel angielskiego, który nigdy nie skąpi jej pochwał i zawsze chętnie spędza z nią czas, dyskutując o książkach. Kiedy jednak Bex posuwa się za daleko i próbuje się do niej dobrać, dziewczyna jest zaszokowana i przerażona. Czyżby go sprowokowała? Czy to jej wina? W końcu Marin zdobywa się na odwagę, by opowiedzieć o wszystkim dyrektorowi, lecz ani on, ani nikt inny nie chce jej wierzyć. W związku z tym Marin dzień w dzień zmuszona jest stawać oko w oko z Bexem, który teraz chce się na niej zemścić. Ale Marin nie daje za wygraną. Wykorzystuje do walki szkolną gazetkę i zakłada feministyczny klub książki, znajdując sprzymierzeńców wśród osób, po których nigdy by się tego nie spodziewała, jak choćby dyżurny casanova Gray Kendall, którego dotąd uważała za płytkiego, stereotypowego sportowca. Gdy sytuacja w szkole i w jej życiu prywatnym coraz bardziej się komplikuje, Marin musi wymyślić, jak odzyskać kontrolę i wprowadzić nowe reguły.

Drugi tom jednej z najbardziej emocjonalnych serii tego roku! Rev Fletcher próbuje zapomnieć o swoim trudnym dzieciństwie, w czym pomagają mu kochający rodzice adopcyjni. Jednak jego poczucie bezpieczeństwa rozpada się na kawałki, kiedy chłopak otrzymuje list od biologicznego ojca. Wszystkie złe rzeczy, o których chciał zapomnieć, powracają. Emma Blue całe dnie doskonali stworzone przez siebie gry komputerowe. To jej sposób na ucieczkę od kłopotów w domu, w którym jej codziennością jest przyglądanie się rozpadowi małżeństwa rodziców. Dziewczyna potrafi rozwiązać niemal każdy informatyczny problem, jednak kiedy jakiś troll internetowy zaczyna jej grozić, Emma naprawdę zaczyna się bać. Kiedy Rev i Emma się spotykają, ich sekrety stają się tym, co natychmiast ich łączy. Jednak czy ta więź wytrzyma próbę, którą los dla nich szykuje? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa…” Chyba wszyscy znamy ten wiersz. A co wiemy o jego autorze? Poznajcie Juliana Tuwima – chłopca, który uwielbiał jaszczurki i eksperymenty, ale najbardziej kochał słowa. I tak jak dzieci często budują najdziwniejsze maszyny ze śrubek, sprężynek lub klocków, tak Julek bawił się wyrazami, tworząc z nich niecodzienne konstrukcje. A że czasami niedorzeczne i może trochę… bzdurne? W tym tkwi największa radość! Michał Rusinek w pełnej humoru historii o małym Julku i dorosłym Julianie – Panu Słowiku – pokazuje, że warto robić to, co się kocha. Bo przecież z takiego „bzdurzenia”, jak poeta nazywał pisanie wierszy, mogą powstać piękne rzeczy.