Złodziejaszki

Wszyscy przez to przechodzimy – zapętleni w ciągłych wątpliwościach „co, jeśli?”. Niezdolni do podjęcia decyzji, sparaliżowani przez strach, że dokonamy złego wyboru. Nikt nie chce żyć, bez przerwy się zamartwiając i nie mogąc zdecydować na konkretne działanie w obawie przed konsekwencjami. Jednak wydaje się, że trudno tego uniknąć, że taka jest nasza natura i nie można tego zmienić. Ale czy na pewno? Anne Bogel

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.

Relacje pomiędzy kobietami bywają trudne i burzliwe, a zwłaszcza wtedy, gdy dwie panie kochają tego samego mężczyznę. Wcale nie chodzi tu o żonę, narzeczoną i kochankę, lecz o matkę oraz wybrankę życiową mężczyzny. "Teściowa kontra synowa, czyli o trudnych relacjach między kobietami" autorstwa Iwony Golonko to książka, która obrazuje wzajemne kontakty teściowej oraz synowej, a także mężczyzny, który stoi pośrodku i doświadcza wszystkich starć zachodzących pomiędzy jego żoną i matką. Autorka zwraca uwagę na nietypowe sytuacje, a także na zwykłe błahostki, które prowadzą do poważniejszych problemów rzutujących na życie rodzinne. Wiele spraw Iwona Golonko obrazuje w humorystyczny sposób i z przymrużeniem oka. Uwypukla potrzeby każdego z uczestników tej problematycznej relacji, aby skupić się na aspekcie psychologicznym. Zachęca także, by wspólnie poszukiwać przyczyn konfliktu. Golonka przedstawia cechy kilkunastu postaci darzących się wzajemną niechęcią, wyróżniając najbardziej charakterystyczne typy teściowych, synowych oraz stojących pośrodku, często bezradnych mężczyzn.

"Cały ten czas" to młodzieżowa powieść science-fiction rozgrzewająca szare komórki mózgu do czerwoności! Jak wyrwać się ze świata, w którym czas stanął w miejscu? Pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt pięć dni, czyli prawie piętnaście lat. I każdego dnia jest ten sam dzień: 21 czerwca 2106 roku. Rankiem wstaje słońce, sunie po niebie, a gdy zapada za horyzont, następuje gwałtowna Burza, podczas której czas cofa się o dobę. Nikt nie pamięta, jak wyglądało życie wcześniej i mało jest takich, którzy w ogóle wierzą w Przedczas. W takim to świecie żyje Mar: nastoletnia dziewczyna, która pragnie odkryć, co stało się z jej rodzicami. Mar wyrusza konno do okrytego złą sławą miasta. Wtedy właśnie spotyka Artela. Chłopak pasjonuje się fizyką. Ma też w domu coś niesamowitego. To wehikuł czasu, który co prawda nie działa, ale jednak to przecież wehikuł czasu! Tak zaczyna się ta niesamowita historia. Hania Czaban zabiera nas w podróż po dystopijnym świecie, w którym czas stanął w miejscu. Jeżeli powiedzieliście kiedyś za Faustem "Chwilo trwaj!", możecie przekonać się, jak niekiedy złowieszcze mogą to być słowa... Mar i Artel próbują wyrwać się z kręgu tajemniczej klątwy. Być może kluczem do tej zagadki są śmiałe teorie współczesnej nam fizyki. Ta pełna przygód i zaskakujących zwrotów akcji powieść pokaże Wam, z jak niesamowitą dziedziną wiedzy mamy tu do czynienia. "Cały ten czas" to powieść science-fiction napisana przez nastolatkę i adresowana do nastolatków. Jeśli jednak spodziewacie się po niej oklepanych wątków i schematycznej fabuły, będziecie z pewnością mile rozczarowani. Polecamy serdecznie!

Trzecia cześć sagi o przygodach Gregora Naziemnego autorki osławionych „Igrzysk śmierci” jest jeszcze bardziej ekscytująca i poruszająca od poprzednich. Tak niedawno przecież ludzkość walczyła z pandemią… Gregor bardzo się martwi brakiem wiadomości od przyjaciół z Podziemia. Kiedy wreszcie nadchodzą, wcale nie są dobre. W krainie pod Nowym Jorkiem wybuchła epidemia! Tak jak się tego obawiał, Gregor musi znów wrócić do podziemnego miasta. Zadaniem chłopca jest znalezienie antidotum, o którym mówi zagadkowa Przepowiednia Krwi. Poszukiwania prowadzą Gregora, jego siostrzyczkę Botkę oraz innych uczestników wyprawy przez niebezpieczną dżunglę, w której czyhają krwiożercze rośliny. Podróżnicy muszą się śpieszyć, gdyż epidemia dziesiątkuje mieszkańców Podziemia, a wśród zarażonych jest przyjaciel Gregora, zespolony z nim nietoperz Ares, oraz jego ukochana mama. Przekonaj się czy istnieje lekarstwo na epidemię i co odkryją Gregor i Botka podczas brawurowej misji ratowania Podziemia przed zagładą.

Niezwykle emocjonalna i uczuciowa historia małego chłopca walczącego z przeciwnościami losu. “Siedem minut po północy” z pewnością poruszy serce każdego Czytelnika. Są historie, które przedstawione zostają w tak niesamowity sposób, że budzą emocje każdego, kto po nie sięgnie. Podobnie jest z książką “Siedem minut po północy”, która opowiada o zagubionym chłopcu, przerażonym trudnościami, z jakimi przychodzi mu się zmierzyć. Problemy ze zdrowiem mamy przerastają już jego możliwości radzenia sobie w trudnych sytuacjach, dlatego niespodziewanie za jego oknem pojawia się niezwykle tajemniczy gość. Conor O’Malley musi zmierzyć się w życiu z wieloma przeciwnościami i problemami. Rozwód rodziców, problemy w szkole, a teraz poważna choroba matki. Jest zbyt niedojrzały, aby przyjąć to wszystko na swoje barki, dlatego stara się uciec od emocji i negatywnych myśli. Tylko czy na pewno można postępować w ten sposób bez żadnych konsekwencji? Jest noc, a dokładniej siedem minut po północy. Trzynastoletni Conor budzi się we własnym łóżku i odkrywa, że za oknem jego sypialni czai się drzewny potwór. I nie jest to ten, którego przybycia podświadomie się spodziewał. Nie ten z nocnych koszmarów, które dręczą Conora od momentu, gdy jego ciężko chora matka zaczęła się leczyć. To potwór zupełnie inny, sędziwy i dziki. Żąda ON od chłopca czegoś niebezpiecznego i przerażającego zarazem - prawdy. I właśnie o niej głównie traktuje książka “Siedem minut po północy”. Aby móc zmierzyć się z ogromnym bólem, Conor musi stawić czoła najstraszniejszym lękom, jakie go ogarniają. Do tej pory ukrywał je głęboko w duszy, jednak, aby definitywnie się z nimi rozprawić, musi pozwolić, aby dotarły do jego świadomości. Historia chłopca zmusza Czytelników do refleksji nad własnym życiem, a także wyborami, decyzjami i wszystkim, z czym przychodzi się im zmierzyć. Prawda odgrywa kluczową rolę w zrozumieniu siebie i świata, dlatego nie można odsuwać się od niej i zabraniać dostępu do naszego serca. Wzruszająca opowieść Conora to walka z potworem, który symbolizuje jego najgorsze i największe lęki, przed którymi się wzbrania.

Powieść Mleko matki została przetłumaczona na kilkanaście języków, w tym na angielski, niemiecki i japoński. Historia obejmuje okres od zakończenia drugiej wojny światowej i opowiada o losach trzech pokoleń kobiet, w centrum narracji stawiając lata 70. i 80. XX wieku. Autorka stworzyła ekscytujące studium stawania się człowiekiem z precyzyjnie i barwnie nakreślonym tłem Łotewskiej SRR od lat sześćdziesiątych do osiemdziesiątych. Opowieść przepełniona jest rezygnacją – z męża i ojca, z marzeń i zamiarów, z pracy i przekonań, z przyjaciół i tych, których kochamy. W tej drodze krzyżowej kobiet wszystkich pokoleń bardzo silny jest motyw przebaczenia. Od dzieciństwa jest ono ciągłym zadaniem córki w celu utrzymania przy życiu matki, która celowo pozbawiła córki mleka, by nie pozwolić na odziedziczenie swojego bólu i rozpaczy.