Brzydki, zły i szczery

Wkrocz do mrocznego i brutalnego świata mafii, w którym liczą się jedynie władza, szacunek i lojalność. Czy zdołasz się odnaleźć w tej trudnej rzeczywistości, którą rządzą zupełnie inne prawa? Meloddy Nici Giovanni i Liam Callahan prowadzą działalność charytatywną, pomagają ludziom ubogim i chorym, wspierają odbudowę miast i renowację zabytków, nie szczędząc przy tym pieniędzy. Są uwielbiani przez ludzi. Nikt nie podejrzewa, że ich małżeństwo było zaaranżowane w celu zakończenia krwawej wojny pomiędzy irlandzką i włoską mafią, a ich prawdziwym celem jest bezlitosna walka o władzę i wpływy w skorumpowanym świecie. Oznacza to również brutalne walki między mężem a żoną. Liam był przekonany, że Meloddy jest uległą kobietą, którą bez problemu będzie mógł zdominować i manipulować jej życiem, aby działała na jego korzyść. Zdolny jest do najgorszych postępków, mogących zagwarantować mu upragnioną pozycję w mafijnym świecie. Szybko odkrywa, jak bardzo się mylił. Meloddy, wychowana i uczona przez bezlitosnych kryminalistów, zna swoją wartość i wie, że nigdy nie ulegnie. W wieku 24 lat zabijała każdego, kto chciał stanąć na jej drodze do władzy. Oswojona z bronią palną i wychowana w brutalnym świecie, podąża wybraną przez siebie drogą i nie zamierza z niej zboczyć. Mimo wrogości, jaka jest między nimi, muszą zawrzeć rozejm, gdy pojawia się wspólny wróg, czekający na ich błąd.

Debiut literacki Natalii Fiedorczuk to opowieść o kobiecym doświadczeniu, jakiej w Polsce jeszcze nie było. Bezkompromisowa, mądra, do bólu prawdziwa. 10 stycznia 2017 roku Natalia Fiedorczuk-Cieślak otrzymała Paszport Polityki za książkę Jak pokochać centra handlowe! Czy mamy prawo traktować to skądinąd radosne wydarzenie w kategorii kryzysu? Macierzyństwo to nie tylko utrata wolności, przedciążowego ciała i czasu na hobby. To nagła lawina odpowiedzialności. To zmiana, którą trudno opisać, poza zdawkowym "urodzisz swoje to zobaczysz". Można uciekać w perfekcjonizm i strofowanie tych matek, których standardy nie są tak wyśrubowane. Można też, w obliczu tej zmiany coraz głębiej zapadać się w siebie. Depresyjna mieszkanka przedmieść Warszawy. Przedstawicielka pokolenia umów śmieciowych. Bywalczyni supermarketów. Młoda żona i - niedługo - matka. Bohaterka Jak pokochać centra handlowe to kobieta, w jakiej przejrzeć może się wielu z nas. Mimo braku stałego zatrudnienia i prawa do urlopu macierzyńskiego decyduje się na dziecko. I odkrywa, że na to, co przychodzi po porodzie, nikt jej nie przygotował. Tej gigantycznej zmiany trzeba doświadczyć na sobie. Ona jej doświadcza bardzo boleśnie. Macierzyństwo okazuje się wyzwaniem, któremu trudno podołać. Niepojętą konfrontacją z własnym ciałem i kulturowymi nakazami. Rozprawą ze swoim dotychczasowym życiem. Jak można sobie z tym poradzić? Czy głęboka depresja poporodowa to jedyne tabu, z którym trzeba się zmierzyć? "Prawo jest relatywnie łagodne dla dzieciobójczyń, jednak nie jest dla nich łagodna opinia publiczna. Wyznanie matki niemowlęcia, płaczącego szóstą godzinę przez ząbkowanie lub kolkę, że ma myśli o wyrzuceniu zawiniątka przez okno, wciąż pozostaje w sferze tabu." - tłumaczy autorka książki. I sama to tabu przełamuje - po raz pierwszy tak dojrzałym literacko, doniosłym głosem. Głosem, którego nie można zapomnieć. Jak pokochać centra handlowe to także mocny i realistyczny obraz współczesnej Polski widzianej oczami młodych ludzi wchodzących w dorosłość. To opis polskich przedmieść, codziennej pracy i obowiązków. Działający jak uderzenie pięścią manifest pokolenia prekariatu.

Charlotta Rilley – panna niebrzydka i niegłupia, lecz pozbawiona posagu – skazana jest na mieszkanie kątem u krewnych albo… zamążpójście. I nie ma większych szans, by było to małżeństwo z miłości. Dziewczyna nie zamierza czekać, aż ktoś inny podejmie za nią życiową decyzję. Niepokorna i odważna postanawia wziąć los w swoje ręce. Skoro już musi wyjść za mąż z rozsądku, chce przynajmniej sama wybrać męża. Nie przewidziała jednak, że na przekór wszystkiemu sprawy skomplikuje… miłość. „Wybór Charlotty” nie jest wyłącznie romansem z nutką erotyzmu, to także powieść obyczajowa opowiadająca o świecie, który przeminął i który wciąż darzymy sentymentem. Napisana językiem stylizowanym, lecz lekkim, spodoba się wielbicielkom „Dumy i uprzedzenia” czy „Dziwnych losów Jane Eyre”.

"Otchłań. Nevermore. Tom 3" to ostatnia część trylogii autorstwa Kelly Creagh przedstawiająca wybory bohaterów. Czy Isobel wyrwie Varena z głębin ciemności? Isobel doskonale wie, że nie ma dla niej miejsca w świecie snów. Ostatnim razem wymyślone przez Varena potwory niemalże doprowadziły do jej śmierci. Dziewczyna obawia się, że kolejne spotkanie naprawdę zakończy jej życie. Jednak gdy koszmary zaczynają wkradać się do rzeczywistości, postanawia znów zawalczyć o chłopaka. Czy ktoś może jej w tym przeszkodzić? Upiorna Lilith stara się za wszelką cenę zatrzymać Varena przy sobie. I na dodatek wie, że Isobel będzie próbowała wyrwać go z otchłani ciemności. Jak daleko posunie się w swoich zamiarach? Czy Isobel uwolni chłopaka, nim będzie za późno? A może to właśnie jemu uda się podjąć ostateczną decyzję, która zaważy na całej przyszłości świata? Trzecia część cyklu "Nevermore" ujawni zakończenie dotychczasowych wydarzeń dziejących się na granicy jawy i snu. Fantastyczne zjawiska doprowadzą głównych bohaterów do kulminacyjnego momentu fabuły. W jaki sposób uporają się z przeszkodami i czy przezwyciężą siły zła w tym nierównym starciu?

W przededniu II wojny światowej Himmler organizuje tajny ośrodek, który ma dowieść potęgi Trzeciej Rzeszy i szerzyć pangermańskie idee. Rozpaczliwe kwilenie niemowląt dochodzące zza murów zamku Wewelsburg wskazuje na to, że przeprowadza się tu okrutny eksperyment. Edward „Łyssy” Popielski trwa w odrętwieniu, załamany losem ukochanej Rity. Dopiero nowe zadanie wyrywa go z marazmu – ma zinfiltrować tajemniczą organizację. Misję przerywają pierwsze salwy z pancernika Schleswig Holstein. Gdy w 1941 roku Łyssy wraca do sprawy, wpada w wir szpiegowskich intryg. Czy zdoła ujawnić spisek, odzyskać dobre imię i pomścić tych, których kocha najbardziej?

Pozycja szczególnie wyróżniająca się spośród innych thrillerów. Mocna, mroczna, angażująca - te słowa najlepiej są w stanie opisać książkę "Obcy" autorstwa Maxa Czornyja. Jeżeli nie boicie się stawić czoła brutalnej rzeczywistości oraz chcecie poczuć niepowtarzalne napięcie, z całą pewnością powinniście sięgnąć po tę pozycję. Książka ta przedstawia historię pewnej rodziny repatrianckiej, która przyjeżdża do Polski i postanawia osiedlić się w niewielkiej, wiejskiej miejscowości. Jedynym pragnieniem tych ludzi jest prowadzenie spokojnego oraz stabilnego życia, bez jakichkolwiek wygórowanych ambicji czy celów. Niestety, nie zyskują oni akceptacji wśród lokalnych mieszkańców, co doprowadza do wielu, nieraz brutalnych, konsekwencji. Autor bez jakiejkolwiek cenzury pokazuje problemy, takie jak czysta, ludzka nienawiść czy dyskryminacja ze względu na narodowość lub wyznawaną religię. Opowieść ta bezpośrednio ukazuje czytelnikom makabryczne obrazy pełne przemocy zarówno fizycznej, jak i psychicznej, a sama historia ma bardzo mroczny oraz dosadny wydźwięk.

Nina Mars - ceniona psychoterapeutka specjalizująca się w kryzysach związków w ciągu jednego dnia traci wszystko. Zdrowie, szczęśliwą rodzinę, karierę, reputację. Po brutalnym ataku w jej gabinecie media nie zostawiają na niej suchej nitki, bo okazuje się, że ta, która miała ratować małżeństwa, romansowała z mężem pacjentki. Gdy w domu Marsów pojawia się tajemnicza Zuza, Nina zaczyna wreszcie wychodzić z pokoju, a do domu, który wydawał się martwy, powoli wraca życie. Wiktor, mąż Niny, też jest wdzięczny młodej kobiecie, która ma dobry wpływ na ich rodzinę. Nie ufa jej tylko córka Wiktora i Niny, osiemnastoletnia Aleksandra. Joanna Sądnicka, policjantka tuż przed emeryturą, dobrze pamięta sprawę sprzed niemal dwudziestu lat, w rozwiązaniu której pomagała jej Nina. Wspomnienia te odżywają, gdy w okolicy wybucha kolejny pożar. Ogień zdaje się kroczyć w ślad za Zuzą. Tyle że Zuza… nigdy nie istniała naprawdę. Kobieta, którą Nina i Wiktor wpuścili pod swój dach, szuka rozwiązania zagadki z przeszłości, nie zdając sobie sprawy, że ona sama jest do niej kluczem.