Niezabliźniona nić

Julia Wilk przyjeżdża do niewielkiej miejscowości pod Brodnicą, mając nadzieję, że tu nikt nie rozpozna w niej morderczyni i będzie mogła pozbyć się poczucia winy. Nie wie, że miasteczko Wieszcze ma więcej sekretów niż ona sama. Już pierwsza noc przynosi przerażającą wizytę i burzy idylliczną wizję rozpoczęcia nowego życia. Wydaje się, że wystarczy przetrwać do rana. Czy na pewno? Wschód słońca nad Wieszczami jest wyjątkowo piękny. Tylko że rankiem jest już za późno na ucieczkę. Julia jeszcze o tym nie wie, ale kto raz wjedzie do miasteczka, już go nie opuści. Julia znajduje ciało zamordowanej kobiety. Kilka godzin później wszelkie ślady po jej śmierci zostają dokładnie usunięte. A może w ogóle nigdy jej w miasteczku nie było? Wkrótce okazuje się, że nie tylko cała społeczność Wieszczy skrywa zadawnioną mroczną tajemnicę, ale również każdy z mieszkańców ma na sumieniu własne grzechy. Jednak żeby uciec z pułapki, trzeba będzie komuś zaufać. Tak łatwo popełnić fatalny w skutkach błąd, kiedy nie można wierzyć nawet własnym zmysłom! Julia nie jest bezpieczna ani w swoim nowym domu, ani tym bardziej w lesie. W ciemności czai się coś, czego nie spodziewała się w najgorszych koszmarach. Czy ktoś odważy się złamać zmowę milczenia i wyjawić skrywany przez lata krwawy sekret? Kto z miasteczka naprawdę jest zdrajcą? I dlaczego na ukrytym w najdalszym zakątku lasu starym cmentarzyku ciągle kwitną jabłonie? Tylko uważaj, ich piękny zapach niesie śmierć, a jeśli w nocy usłyszysz kroki na schodach, najpewniej jest już za późno… "Bezgłos” to mroczniejsza odsłona charakterystycznej dla Katarzyny Puzyńskiej opowieści o pozornie sielskim małym miasteczku. Horror miesza się tu z kryminałem i wątkami słowiańskimi. Jak zwykle jednak najważniejsi są ludzie. To oni skrywają najgorsze sekrety. Książki autorki tworzą uniwersum, w którym fani jej twórczości wytropią intertekstualne nawiązania, a nowi czytelnicy znajdą wciągające, pełne tajemnic i grozy opowieści z mocną podbudową psychologiczną, ale też nutą czarnego humoru.

Pakiet 6 książek, fantastyka: Niezabliźniona nić,  Wirus. Jak przewidziano pandemię, Black Mirror. Czy to już się dzieje?, Cienie Ziemi, Zabójcze maszyny, Przełom

Trzecia część serii "Mroczne umysły", po którą sięgają nie tylko fani powieści fantasy. Ostatnia część sagi z pewnością zaciekawi czytelników, którzy chcą poznać jej zaskakujące zakończenie. Seria "Mroczne umysły" to niewątpliwie obowiązkowy punkt na liście każdego miłośnika gatunku fantasy. Finałowy tom "Po zmierzchu" jest zwieńczeniem przygód Ruby, którą pokochali czytelnicy na całym świecie. Emocjonujące wydarzenia, nutka wzruszenia i, co najważniejsze, nieprzewidywalne zakończenie z pewnością usatysfakcjonują osoby, które z niecierpliwością czekały na finał. Z kolei rozwinięcie wątku miłosnego czyni historię jeszcze bardziej atrakcyjną. Powieść ma jednak jedną istotną wadę - po jej zakończeniu nie będzie nam dane przeczytać niczego więcej o Ruby i jej towarzyszach. Aby dowiedzieć się, czy dziewczyna zdoła pomóc innym uwięzionym w obozach rehabilitacyjnych, a także czy będzie miała nowych pomocników w walce, należy sięgnąć po tę pozycję. "Po zmierzchu" to finałowa część serii "Mroczne umysły" od Alexandry Bracken. Jeśli chcesz poznać wcześniejsze przygody Ruby, koniecznie zapoznaj się z poprzednimi tomami. Są to "Mroczne umysły" oraz "Nigdy nie gasną".

Wzruszająca opowieść o rodzinie naznaczonej cierpieniem i o dwojgu ludziach, którzy stracili wszystko i odnaleźli nadzieję Ophélie wraz z jedenastoletnią córką Pip spędza lato nad oceanem. Spokój pustych, smaganych deszczem plaż w pobliżu San Francisco nie łagodzi jednak bólu niedawnej tragedii. Aż do dnia, gdy podczas samotnego spaceru brzegiem morza Pip spotyka

Życie w komunizmie było piekłem, ale nie dla wszystkich. Było piekłem dla ludzi dobrej woli. Dla uczciwych. Dla rozsądnych. Dla chcących pracować z pożytkiem dla siebie i dla innych. Dla przedsiębiorczych. Dla tych, którzy chcieli coś zrobić lepiej, wydajniej, ładniej. Natomiast doskonale powodziło się w nim służalcom, oportunistom i konformistom. Tyrmand uważał komunizm za najgorszą plagę jaka spotkała ludzkość, dlatego napisał tę książkę.