Niezabliźniona nić

Wsłuchani jesteśmy w te coraz bardziej potęgujące się odgłosy walki i strach paraliżuje nas wszystkich, przestajemy być ludźmi, zamieniając się w drgające kłębki nerwów, gotowych oszaleć– pisała ukrywająca się w bunkrze młoda Żydówka, Maryla, kilka dni po wybuchu powstania w getcie warszawskim. Jej dziennik to unikatowe świadectwo Shoah. Autorka opisuje w nim – z perspektywy ofiary i zarazem świadka tych dramatycznych wydarzeń – życie i śmierć zamkniętych za murami getta żydowskich dzieci, kobiet i mężczyzn. Relacjonuje przebieg krwawo przez Niemców tłumionego powstania. Do dziś nie udało się ustalić, gdzie i kiedy zginęła autorka. Prowadzony przez nią od wiosny 1942 roku diariusz urywa się 27 kwietnia 1943 roku. Tuż po wojnie odnaleziono go na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku.

Pasjonująca historia o kobiecie w centrum historii Polski z czasów upadku komunizmu. Biografia stanowiąca jednocześnie opowieść o odwadze i niezłomności, która wszystkim chętnym czytelnikom przybliży realia tamtej rzeczywistości. Publikacja zawiera nie tylko ogólnodostępne materiały, ale jest również zbiorem nigdy wcześniej niepublikowanych, archiwalnych nagrań i dokumentów, a także relacji świadków. Początki życia Anny Walentynowicz są nierozerwalnie związane z Rzezią Wołyńską. Gdy 1943 roku urodzona w ukraińskiej rodzinie przyszła bohaterka Polski ma kilkanaście lat, dowiaduje się, że cała jej rodzina zginęła. Podejmuje decyzję o ucieczce - zmienia wyznanie i tożsamość. W 1950 roku zaczyna pracę w stoczni, o której wzorcowości za chwilę będą się rozpisywać gazety Polski Ludowej. Później jej zwolnienie w 1980 przyczyni się do wybuchu strajku w Stoczni Gdańskiej. Do protestu przyłączają się tysiące innych zakładów, a historia zmienia się na naszych oczach. Z modelowej działaczki partyjnej kobieta staje się wrogiem partii. Życie prywatne Anny Walentynowicz opisane w książce zdradza czytelnikowi mniej znane szczegóły. Na przykład fakt ucieczki od rodziny, która zabrała ją z Wołynia albo owiana tajemnicą tożsamość ojca jej dziecka, której nigdy nie wyjawiła nawet synowi. Cierpienie też odegrało w jej życiu, znaczą rolę - przedwczesna śmierć ukochanego męża Kazimierza lub nieustanna walka z nowotworem. Powieść "Walentynowicz. Anna szuka raju" odsłania przed nami, jaka naprawdę była kobieta, która rozpoczęła niezwykle wielką i ważną zmianę w historii polskiego narodu. Dorota Karaś i Marek Sterlingow dotarli do nieznanych wcześniej materiałów, a także rozmawiali z synem Anny Walentynowicz i odwiedzili jej rodzinę na Ukrainie. Prowadzili konwersacje zarówno z poplecznikami kobiety, jak i z jej opozycją, dlatego obraz wyłaniający się z biografii jest możliwie obiektywny.

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, wielokrotnie nagradzana powieść, która porusza równie mocno, jak Chłopiec w pasiastej piżamie i Złodziejka książek. Hanna Śliwka jest u progu czternastych urodzin, kiedy niemiecka armia przekracza granicę okupowanej przez Sowietów Ukrainy. Za nią wkracza Gestapo, mające jasno określony cel – „uwolnić od Żydów” sztetl, w którym mieszka dziewczyna. Przed nastaniem niemieckiej okupacji Hanna wraz z młodszym rodzeństwem spędzała czas na zgłębianiu sekretów rodzinnej wsi Kwasowa, podziwianiu rysunków przystojnego Leona Stadnicka i pomocy sąsiadom w farbowaniu ozdobnych pisanek. Teraz jednak, razem z Leonem i rodziną, muszą uciekać ze sztetla. Znajdują schronienie w mrocznych jaskiniach pod falującymi łąkami, gdzie podobno zamieszkują złe duchy. Podczas gdy na powierzchni z rąk nazistów giną ludzie, oni walczą pod ziemią z chorobami i głodem. Kiedy ojciec Hanny nagle znika, to właśnie na nią spada zadanie jego odnalezienia i odpowiedzialność za utrzymanie rodziny i przyjaciół przy życiu. Tak naprawdę mam na imię Hanna to subtelna powieść, w której wojna widziana jest oczyma dziecka. Skierowana zarówno dla starszego, jak i młodszego czytelnika, sławi podtrzymywanie rodzinnych więzi, piękno pomocnej dłoni i nieustępliwość ludzkiego ducha nawet w najtrudniejszych czasach.

Poruszają Cię pełne trudnych emocji historie, wraz z bohaterami przeżywasz ich rozterki życiowe, a po odłożeniu książki zastanawiasz się, co zrobiłbyś na miejscu bohatera albo jak Ty potoczyłbyś akcją książki, by pomóc postaci, z którą się utożsamiasz? Jeśli takie odczucia są Ci bliskie, koniecznie musisz sięgnąć po "Wydarzenia życiowe" Karoliny Waclawiak. Główna bohaterka powieści ma trzydzieści siedem lat i właśnie stanęła na poważnym życiowym zakręcie. Próbuje uciec przed małżeństwem, które z jej perspektywy nie ma przyszłości, przeżywa kryzys emocjonalny, a do tego dręczą ją obsesyjne myśli o śmierci. Próbuje sobie poradzić z tym kryzysem, jeżdżąc bez celu po autostradach Kalifornii. Błądząc w swoich emocjach, trafia w końcu na cykl szkoleń, dzięki którym ma zostać swego rodzaju przewodniczką dla osób, które podjęły decyzję o popełnieniu samobójstwa. Czy te doświadczenia zmienią jej spojrzenie na życie?

Najnowsza książka Józefa Hena, kolejna dawka charakterystycznego spojrzenia na teraźniejszość i przeszłość. Zapiski migawek z życia wybitnego pisarza zatytułowane "Bez strachu. Dziennik współczesny". Publikacja "Bez strachu. Dziennik współczesny" to kolejny tom dzienników Józefa Hena. Po wydanej w 2018 roku książce "Ja, deprawator", pisarz podpisał z wydawcą umowę na kolejny tom swoich dzienników. I gdy nowe dzienniki były skończone i gotowe do opublikowania pod tytułem "Do was i od was", rozpoczęła się epidemia koronawirusa, ludzie poprzez lockdown i strach o własne zdrowie doświadczyli innego świata. Józef Hen, wraz z wydawcą, zdecydował wówczas, że ten inny świat powinien pojawić się i w jego książce. W ten oto sposób, po refleksji kończącej przygotowaną przez pisarza treść, autor dopisał zdanie "W tym miejscu książka miała się zakończyć" oraz kontynuował swoje obserwacje i rozmyślania przez kolejnych kilka miesięcy. Tytuł, "Bez strachu", można interpretować wielorako, choć sam autor mówi, że nie odnosi się on jedynie do koronawirusa. Tak się złożyło, że niemal na początku tego tomu opowiada on o zwalczaniu strachu podczas oblężenia we wrześniu 1939. Walka ze strachem jest więc klamrą spinającą całość. Pomiędzy codziennymi obserwacjami i spostrzeżeniami na temat otaczającej go rzeczywistości, Józef Hen snuje swoje wspomnienia z czasów wojny, a także swego życia przed wojną czy odnajdywania się w polskim socjalizmie. Jego opowieść smuci i bawi, wstrząsa i napawa nostalgią, przepełniona jest melancholią, ale niepozbawiona ironii. Józef Hen, a właściwie Józef Henryk Cukier, to urodzony w 1923 roku polski pisarz i publicysta żydowskiego pochodzenia, dramaturg, reportażysta i scenarzysta filmowy. Ma na swoim koncie reportaże, nowele, opowiadania, prozę historyczną, a także powieści dla dorosłych i młodzieży oraz scenariusze filmowe.

Debiut wydawniczy Sarah Jessiki Parker znanej z głównej roli w serialu "Seks w wielkim mieście". Znakomity debiut literacki Fatimy Farheen Mirzy odkrywa przed czytelnikami kulisy życia rodziny indyjskich muzułmanów w Kalifornii, w przeddzień wesela najstarszej córki. Ślub – zawierany z miłości, nie z nakazów tradycji – gromadzi całą rodzinę, a rodzice – Rafik i Layla – muszą pogodzić się z życiowymi wyborami dwóch córek oraz syna

W wielu miejscach Ameryki prawie w tym samym czasie giną katoliccy księża. Niemal identyczny scenariusz rytualnych zbrodni wskazuje na jednego sprawcę. Maggie O`Dell, specjalistka od portretów psychologicznych seryjnych morderców, znów prowadzi dochodzenie. Poszlaki wskazują na to, że zamordowani księża za życia skrzywdzili wielu młodych mężczyzn. Jednak Maggie nie wie, że ofiary księży od pewnego czasu kontaktowały się ze sobą na specjalnym forum internetowym, planując zemstę. Tymczasem w życiu Maggie ponownie zjawia się ksiądz Keller. Podejrzany o potworne zbrodnie wymknął się wymiarowi sprawiedliwości. Teraz jemu ktoś grozi śmiercią. Ksiądz proponuje Maggie układ: w zamian za osobistą nietykalność pomoże schwytać seryjnego zabójcę. Maggie już od lat bezskutecznie poszukuje Kellera. W imię wyższych racji godzi się na umowę; to zło konieczne. Dla młodych ludzi z forum internetowego ich zmowa to także zło konieczne. Grupa będzie istnieć, dopóki jej członkowie nie zrealizują celu.