Wybranka nauczyciela

Kara tu i teraz czy kara bez końca? Czwórka przyjaciół przyjeżdża na popularny festiwal muzyczny. Chcą odreagować traumatyczne wydarzenia z przeszłości i zamierzają bawić się tak, jakby jutra miało nie być. Gdy jedno z nich znika, pozostała trójka natychmiast staje się głównymi podejrzanymi w śledztwie. Zdesperowani przyjaciele postanawiają na własną rękę odnaleźć zaginioną. Okazuje się jednak, że ściągają na siebie śmiertelne niebezpieczeństwo. Dobrymi chęciami wybrukowane jest PIEKŁO. Jak zachowałbyś się na ich miejscu?

Seria "Pozytywka Poli" to okazja dla dzieci na poznanie egzotycznego lądu, jakim jest Afryka. Dzięki książce "Daleka wyprawa" wezmą udział w niezwykłej przygodzie w towarzystwie bohaterki tej opowieści. Co takiego wydarzy się podczas tej ekscytującej wędrówki? W tej części Pola poznaje młodą zebrę. Okazało się, że zwierzątko nie wyruszyło wraz ze swoim stadem na poszukiwanie pożywienia. Na dodatek zebra zostaje towarzyszką przyjaciółki Poli - afrykańskiej dziewczyny o imieniu Kheri. Zwierzę nie odstępuje jej ani na krok. Zdarza się niestety, że jest to przyczyną różnych kłopotów, dlatego przyjaciółki decydują się odnaleźć bliskich zebry i przekonać ją do powrotu do stada. Pola i Kheri mogą też liczyć na pomoc. Wsparcia chętnie udzielą im ponownie małpki oraz inne zwierzęta, które Pola zdążyła dobrze poznać. Tyle że jej przyjaciele również mają swoje problemy. Jest całkiem możliwe, że zamknięta zostanie szkoła pani Jamali, co akurat nie jest przyjemną perspektywą. Nie ma zatem innego wyjścia, jak uratować to miejsce. Trzeba zorganizować wyjątkowy występ taneczny na festyn, który odbywa się co roku. Tylko czy to wystarczy, żeby udowodnić odpowiednim osobom, jak istotna jest ta szkoła? Jak Pola i jej przyjaciele poradzą sobie z różnymi trudnościami? Książkę napisała Aniela Cholewińska-Szkolik, autorka lubianej przez dzieci serii "Misia i jej mali pacjenci", opowiadającej o przygodach tytułowej dziewczynki i jej zwierzęcych przyjaciół. Dobrze jest też zapoznać pociechy z pierwszą częścią cyklu "Pozytywka Poli", którą jest "Zagubiona fotografia".

Przeżywający kryzys wiary Andrzej dowiaduje się o śmierci swojego ojca i po blisko trzydziestu latach nieobecności powraca do rodzinnego miasta. W oczekiwaniu na pogrzeb bliskiej osoby staje w obliczu rozliczenia się z dotychczasowym życiem i weryfikuje swój światopogląd, niczym Chrystus przemierzając własną drogę krzyżową i przechodząc przemianę wewnętrzną. Dla Andrzeja pobyt w rodzinnym mieście to nie tylko powrót do korzeni i odwiedzenie miejsc znanych mu z czasów dzieciństwa. To również poznanie, poprzez spotkania z rozmaitymi osobami, nieobecnego przez wiele lat w jego życiu ojca. To konfrontacja i rozstrzygnięcie rozmaitych dylematów oraz wątpliwości dotyczących zagadnień zarówno religijnych, jak i tych związanych z szeroko rozumianą sztuką oraz kulturą, przede wszystkim filmem, muzyką, fotografią i malarstwem.

Dla miłośników Wielkiej przygody Jeżyka wzruszająca i zabawna, pięknie ilustrowana książka dodaje odwagi przed nowym wyzwaniem i uczy zaradności. Dziś jest wielki dzień Małej Ciuchci: jej pierwsza samodzielna podróż! Ciuchcia jest przejęta i zaniepokojona. Rodzice podtrzymują ją na duchu, przekonując, że zawsze bezpiecznie trafi do domu tą samą drogą. Mała Ciuchcia dzielnie rusza w nieznane. Zachwycona, przemierza zielone pola i wysokie mosty. Wspina się na ośnieżone góry, podziwia rwące rzeki. Aż dociera do morza i tu kończy się tor… A jak skończy się jej pierwsza wielka przygoda? Radosne, urocze ilustracje pokazują cudowne krajobrazy i przyjacielskie zwierzęta: piękno i różnorodność świata. To ciepła i mądra zachęta do samodzielności.

Ella i John, małżeństwo osiemdziesięciolatków, wyruszają w ostatnią sentymentalną podróż. Jadą wysłużonym kamperem słynną Drogą 66 wiodącą z Detroit do Los Angeles. Ella ma raka w końcowym stadium, John cierpi na alzheimera, mimo to podróżują przez Stany wbrew opinii lekarzy i protestom własnych dzieci. Pokonywali tę trasę wielokrotnie, w podróży poślubnej, z małymi dziećmi, z nieżyjącymi już przyjaciółmi. Oboje chcą udowodnić, że pragnienie wolności i przygody jest w nich nadal żywe, niezależnie od wieku i fizycznych ograniczeń. Amerykańska powieść drogi, przejmująca i czasem zabawna, o wspólnej podróży do kresu życia.

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński