Zawsze będę cię kochać

Czy dawne uczucia sprawią, że Laura postanowi zmienić swoje plany? Romantyczna opowieść "Kiedy spada gwiazda" zachwyci Cię historiami zwykłych ludzi, którzy nie boją się zatrzymać i zawalczyć o swoje skrywane marzenia... Wydaje się, że Laura ma wyjątkowo satysfakcjonującą pracę. Kobieta podróżuje po świecie i jako pilot wycieczek przybliża ludziom historie wyjątkowych miejsc, które na zawsze zostają w pamięci. Gdy kobieta staje przed życiową szansą, nie wie, czy jest gotowa na tak wielką zmianę. Wyrusza do Śnieżyska - tam pensjonat prowadzi jedna z jej koleżanek. W górach mieszka też Marcin - mężczyzna, który kiedyś dla Laury był całym światem. Dziś nie są już sobie bliscy, lecz kobieta chce jeszcze raz porozmawiać z dawnym ukochanym. Marcin tymczasem planuje coś wyjątkowego na Wigilię - pragnie zrobić swojej nowej miłości niespodziankę i poprosić ją o rękę. Musi jednak przyznać, że nadal czasami myśli o kobiecie, która wiele lat temu złamała mu serce. W Śnieżysku Justyna odczuwa coraz większy niepokój. Właścicielka pensjonatu wie, że plany Laury mogą zniszczyć jej długo budowaną stabilizację. Gdy nad domem pojawi się gwiazda, mieszkańcy pomyślą o marzeniach, które niemal porzucili. Czy uda im się odzyskać nadzieję i szansę na lepszą przyszłość?

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Rimini jest kwintesencją beztroskich wakacji. Oli będzie brakowało skąpanych w słońcu plaż i nieba tak błękitnego, że można się w nim zatracić. Obiecała swojemu chłopakowi, że to ostatni sezon pracy w nadmorskim kurorcie – ma dosyć związku na odległość i po ukończeniu studiów planuje wrócić do Polski na stałe. Spędzając ostatnie lato w nadmorskim raju, czeka na przyjazd Krzyśka i upragniony, choć krótki, urlop z ukochanym. Gdy poznaje szalenie przystojnego i nieco tajemniczego Marcina, sama nie wie, co się z nią dzieje. Spontaniczność? Przecież to nie w jej stylu! W dodatku dziewczyna liczy, że Krzysiek przyleci do niej z pierścionkiem – to byłby doskonały moment. Ola przekona się, jak wiele życie ma jej do zaoferowania, gdy zaczyna cieszyć się każdym dniem i każdą chwilą, zamiast nieustannie planować. To w końcu idealny czas i miejsce, trzeba sobie pozwolić na nutkę szaleństwa!

Pragnienie pozostawienia za sobą przeszłości i rozpoczęcia wszystkiego od nowa w zupełnie innym miejscu towarzyszy wielu osobom. Czy zdobycie się na odwagę i zrealizowanie tego planu to zawsze doby wybór? Przekonaj się o tym, sięgając po książkę pod tytułem "Milcząc jak grób", którą napisała Małgorzata Rogala! Monika Gniewosz decyduje się na opuszczenie tętniącej życiem stolicy i przeprowadzkę do niewielkiego miasteczka o nazwie Pełnia, które w niczym nie przypomina tętniącej życiem metropolii. Gdy kobieta rozpoczyna pracę na komisariacie policji, nie podejrzewa, że przyjdzie jej się tam mierzyć z liczbą spraw, której nie powstydziłaby się nawet Warszawa. Napadnięty zostaje młody mężczyzna, znika gospodyni miejscowego pensjonatu. Szybko okazuje się, że lokalna społeczność ukrywa więcej, niż można byłoby się spodziewać. Jakby tego było mało, wszyscy mieszkańcy wierzą w to, że pobliskie jezioro jest nawiedzone. Jak Monika odnajdzie się w tej nowej rzeczywistości?

Fascynująca powieść fantasy autorstwa Katarzyny Puzyńskiej. Przenieś się do świata, w którym mitologia słowiańska odgrywa kluczową rolę i rozwiąż niejedną zagadkę. "Chąśba" to książka pełna kryminalnych zagadek, rozgrywających się w starosłowiańskich realiach. W pewnej świątyni dochodzi do kradzieży tarczy, którą mieszkańcom podarował Jarowit, gwałtowny i bezkompromisowy bóg wiosny i wojny. Nieubłaganie nadciąga równonoc wiosenna, co oznacza, że na odszukanie i odebranie przedmiotu pozostało naprawdę niewiele czasu. Do tych kłopotów dochodzi jeszcze odnalezione ciało kobiety, która najprawdopodobniej musiała zostać zabita. Najprawdopodobniej zbrodnia ma jakiś związek z niespodziewanym wyjazdem, a także obietnicą, do której niemal zmusiła męża. Być może kluczem do wszystkiego jest chromy chłopiec z lasu. Jedno jest pewne: jeśli mieszkańcy nie podejmą odpowiednich działań, wszystkim będzie groziło potworne niebezpieczeństwo.

Oto książka, która mierzy się z największym ze wszystkich tabu. Miłośnicy Kwiatów na poddaszu pokochają tę rozdzierającą, szokującą powieść o dwójce rodzeństwa, Mai i Lochanie, ich burzliwym życiu rodzinnym i o związku, który muszą ukrywać w tajemnicy. Ona jest śliczna i utalentowana. Ma szesnaście lat i nigdy się nie całowała. On jest rok starszy, przystojny, a świat stoi

Dalsze losy szlacheckiego rodu Śmiałowskich oraz ich współczesnych potomków. W Przytulisku zachodzą wielkie zmiany. Niektórzy członkowie rodziny zostają, inni opuszczają rodzinne gniazdo i wyruszają szukać dla siebie nowego miejsca. W Warszawie, Petersburgu, Wilnie... Ścieżki ich życia mimo to wciąż się przeplatają. Historia lubi się powtarzać, czasem zaskakuje, skłania do refleksji i podejmowania nowych wyzwań. Michalina, praprawnuczka Arachny, z coraz większym zaangażowaniem zgłębia rodzinną przeszłość i podąża śladami przodków. W ten sposób poznaje sekret starego słowiańskiego amuletu. Srebrny wisior w kształcie kołowrotka, należący niegdyś do najbardziej tajemniczej członkini rodu, okazuje się kluczem do odkrycia największej rodzinnej tajemnicy. Nie otwiera jednak wszystkich drzwi. By je uchylić, trzeba zrobić i poświęcić więcej.