Wpadka roku

Pikantna i romantyczna powieść o kolejnej pięknej właścicielce gorącej restauracji Pokusa... Riley Gibson jest podekscytowana. Pokusa, modna restauracja, której jest współwłaścicielką, będzie pokazywana na telewizyjnym kanale kulinarnym. Jej przyjaciółki obawiają się jednak, że stała obecność ekipy telewizyjnej wywróci życie restauracji do góry nogami. Ale taka

Po co żyjesz i co jest w Twoim życiu istotne - ale tak naprawdę istotne? Niemal każdy chciałby w jakiś sposó,b zaakcentować swoje życie. Żyć tak, by nie mieć czego żałować, jednocześnie pozostawić po sobie coś, co można nazwać spuścizną. Dla jednej osoby mogą to być dzieci wychowane na dobrych i sprawiedliwych ludzi, dla kogoś innego pozytywna zmiana w otoczeniu albo pożyteczny wynalazek. Tylko że większość z nas oddaje się pogoni za bzdurami oferowanymi przez mknącą codzienność, choć za kilka lat nikt nie będzie pamiętał, jakim samochodem dziś jeździsz albo w jakim sklepie się ubierasz. Ta książka jest napisana dla Ciebie, jeśli chcesz zidentyfikować przeszkody, któ,re odciągają Cię od tego, co w Twoim życiu jest naprawdę ważne. Niekiedy jest to strach, czasami nowinki technologiczne, pieniądze albo wspó,łczesna miałka kultura i opinie innych ludzi. Tutaj znajdziesz inspirację i praktyczne podpowiedzi, w jaki sposó,b uwolnić się od tych dekoncentrujących bodźcó,w i skupić się na tym, co dla Ciebie jest najważniejsze. Dowiesz się także, jak sobie z tym wyzwaniem radzą inni ludzie, przeczytasz historie prawdziwych sukcesó,w, a także zapoznasz się z wieloma przydatnymi, praktycznymi ćwiczeniami i wskazó,wkami. Od dziś możesz zacząć żyć prawdziwym życiem! Dzięki tej książce: określisz, co dla Ciebie jest najważniejsze zaczniesz poważnie traktować swoje najskrytsze marzenia dostrzeżesz, jak pieniądze i dobytek modelują Twoje poczucie szczęścia uświadomisz sobie, jak cudze opinie wpływają na Twoje wybory porzucisz błędy z przeszłości i wyniszczające nawyki Jak dotrzeć do kresu dni, by nie mieć powodó,w do żalu? ",O tym, co ważne to lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce odzyskać wewnętrzną ró,wnowagę i odfiltrować dekoncentrujące bodźce. Gdy odkryjesz sprawy dla siebie najważniejsze, wszystko inne znajdzie się na swoim miejscu",.

Kiedy Zachar nie może zasnąć, myśli o tym jak inni śpią, i obserwuje domy po drugiej stronie ulicy. Światła w różnych oknach często zapalają się i gasną. Chłopiec wyobraża sobie, że widzi latarnie morskie. Zachar nie śpi, tak jak i jego tata, który jest architektem i pracuje do późna w nocy. Tata wymyśla sprawdzoną metodę pomagającą zasnąć synowi. To liczenie. Ale co będą liczyć? Czy Zacharowi w końcu uda się zasnąć? Wzruszająca metafora latarni stworzona przez ukraińsko-białoruski duet pisarzy zyskuje współcześnie dodatkowe znaczenie i poruszy każdego czytelnika. Opowieść pięknie zilustrowała ukraińska artystka Oksana Draczkowska. Książka idealna do wspólnego czytania przed snem

„Myślę o tym, jak bardzo chciałbym cię pi*przyć i… Otwieram usta, nie dowierzając jego słowom, po czym łapię za klamkę drzwi. Dean jednak trzyma mnie za nadgarstek”. Dziewiętnastoletnia Josselin Hathaway właśnie rozpoczyna studia na Uniwersytecie Princeton. Niestety jej pierwszy dzień nie mógłby być gorszy: pada deszcz, a ona zapomina kluczy i w dodatku wpada pod motocykl. Cudem unika poważniejszych obrażeń. Motocyklista wie, że dziewczyna jest spóźniona, więc oferuje jej podwózkę, ale Josselin odmawia. Później jest trochę lepiej. Josselin, załatwiając sprawy w sekretariacie, poznaje niezłego przystojniaka, Connora Blake’a, który zaprasza ją na imprezę bractwa. Na imprezie oprócz Connora jest też motocyklista uczestniczący w porannym incydencie i to właśnie on przez przypadek dostaje w swoje ręce listę postanowień Joss, które ta chce zrealizować. Oferuje jej układ: pomoże jej z listą, jeżeli ona pomoże jemu, udając jego dziewczynę przed kuratorem sądowym. Chłopak stara się o opiekę nad młodszym bratem i liczy, że decyzja sądu będzie przychylniejsza, jeśli sprawi wrażenie kogoś, kto jest w stałym związku, a nie imprezowicza. Josselin się zgadza.

Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić