Druga twarz Scordatto

Najbogatszy kawaler Anglii zostaje swatką… pięknej damy, której sam pożąda! Dla pięknej, dowcipnej Lavinii Grey gorsze od konieczności poproszenia wyniosłego Partha Sterlinga, aby ją poślubił, jest tylko jedno: że Parth odmówi. I rzeczywiście jest tak, że najbogatszy kawaler Anglii nie zamierza żenić się z kobietą tak lekkomyślną i tak obsesyjnie zainteresowaną modą jak Lavinia. Parth wybrał sobie o wiele

Jesteś fanem książek podróżniczych o rejonach świata, które są bardzo oddalone kulturowo i geograficznie od Polski? A może szukasz nietypowego prezentu dla kogoś, kto w niedługim czasie planuje ślub? "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna", napisana przez Ewelinę Wojdyło oraz Janusza Leona Wiśniewskiego, to dokładnie to, czego szukasz. "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" zdecydowanie nie jest typową książką podróżniczą. Mimo niezaprzeczalnych elementów związanych z ciekawostkami historycznymi i geograficznymi jest to przede wszystkim opowieść o życiu razem - w różnych okolicznościach. Autorami tej publikacji jest para, która pozornie pochodzi z dwóch całkowicie różnych i odmiennych światów. On jest poczytnym pisarzem i umysłem ścisłym, a ona humanistką afirmującą życie. Patrząc dokładnie w tę samą stronę, ona widzi fascynujący krajobraz, a ON rozkłada na czynniki pierwsze skład chemiczny błotnych basenów. Pomimo pozornego bycia skrajnymi przeciwieństwami, łączy ich podążanie wspólną drogą i patrzenie w tym samym kierunku. W książce "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" nietypowa para bohaterów proponuje innym zakochanym jeszcze bardziej nietypową przygodę we dwoje - podróż przedślubną w kraju, który powszechnie uznawany jest za jeden z najbardziej przyjaznych przyjezdnym, czyli w Nowej Zelandii. Bohaterzy opisują maoryskie legendy, fantastyczną przyrodę, niespotykaną w Europie kulturę i egzotyczny tradycyjny maoryski taniec haka. W publikacji "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" odnajdziesz też kwieciste opisy szczytów górskich zatopionych w chmurach czy tatuaży moko.

Zabiłbyś dla kogoś, kogo kochasz? Szwedzki minister sprawiedliwości wychodzi z domu poselskiego po zażartej debacie. Wybiera boczne wyjście z budynku, żeby umknąć dziennikarzom, ale nigdy nie dociera do czekającego na niego samochodu. Zapadł się pod ziemię w samym centrum siedziby władz. W tym samym czasie w Danii, w swoim domu w Kopenhadze zostaje brutalnie zamordowana żona

Ambitna i zapierająca dech w piersiach książka o niezwykłym krajobrazie podziemi. "Podziemie. Świat pod naszymi stopami" autorstwa Willa Hunta to książka będąca swego rodzaju dziennikiem z podróży i filozoficznymi meandrami. Podziemia pełne są katakumb, jaskiń, zapomnianych miast czy opuszczonych stacji metra. Świat pod naszymi stopami jest o wiele ciekawszy i zawiły, niż mogłoby się wydawać. Kiedy nastoletni Hunt odkrywa, iż pod jego domem mieści się opuszczony tunel, rodzi się w nim fascynacja do tych mrocznych i zapomnianych czeluści. Fascynacja, która przeradza się w obsesje. W pozytywnym znaczeniu, gdyż często to właśnie obsesja jest często motorem napędowym postępu i nauki. Książka ta to swoisty list miłosny autora, którego adresatem jest wszystko, co czai się pod powierzchnią. Hunt podczas swych podróży spotyka innych, podobnych sobie zapaleńców. Spędza kilka dni w paryskich katakumbach, gdzie ze zdumieniem odkrywa, iż te są nie tylko miejscem wiecznego spoczynku, lecz także zakazanych imprez. W Australii trafia na pustkowie, gdzie wraz z pewną rodziną Aborygenów schodzi do mającej ponad 35 tysięcy lat kopalni. Wraz z naukowcami z NASA bierze udział w badaniach kilometr pod łańcuchem górskim Black Hills.

Siedemnastoletnia Agata Abbot całe dotychczasowe życie spędziła w sierocińcu – Domu Wychowawczym im. Johna Griera. Jej los odmienia się nieoczekiwanie, gdy jeden z opiekunów placówki przypadkiem odkrywa jej talent literacki i funduje stypendium umożliwiające ukończenie ekskluzywnego college’u. Dobroczyńca pragnie pozostać anonimowy – Agata nie zna nawet jego nazwiska. Musi jednak co miesiąc informować go listownie o swoich postępach w nauce i życiu. Dziewczyna z zapałem wywiązuje się z zadania. W pełnych humoru, kilkunastostronicowych epistołach barwnie opisuje swoje codzienne przygody. Anonimowość opiekuna jest jej ciągłą zgryzotą, ale wreszcie stanie się pułapką na niego samego…