Każdy nowy dzień

Z tej książki dowiesz się: • Czy jest coś mniej zabawnego, niż tłumaczenie dowcipów? • Jakie są różnice między kobietami a mężczyznami w podejściu do humoru? • Czy humor łączy się z inteligencją? • Co wspólnego ma Sokrates ze współczesnymi pranksterami? Dzięki tej książce wreszcie zrozumiecie dlaczego śmieszą was (lub nie) „Przyjaciele” oraz jakie są różnice w humorze prezentowanym w najpopularniejszych serialach komediowych. Na końcu każdego rozdziału czekają na was ćwiczenia, które rozruszają te części ciała, które potrzebne są, aby się śmiać – mięśnie, i mózgi. Łukasz Jach przez pryzmat psychologii, antropologii i kognitywistyki pokazuje nam jakie istnieją style humoru oraz na jakiej podstawie się wykształciły. Przechodząc od koncepcji najsłynniejszych greckich filozofów, przez wyniki najnowszych badań, aż do rozpracowywania dowcipów dowiecie się dlaczego w ogóle coś was bawi. Bez względu na to, czy śmiejąc się wydajecie dźwięki „haha”, „hehe” czy „hihi”.

„Kobiety nieidealne” to cykl zrodzony ze szczerej przyjaźni dwóch świetnych pisarek. I to się czuje w każdym zdaniu! Ich bohaterki są nieszablonowe, barwne, z krwi i kości, i nie ma czytelniczki, ba, czytelnika, który nie chciałby im towarzyszyć w cyklicznych spotkaniach przy winie, kiedy najtrudniejsza nawet codzienność, obśmiana i obejrzana pod innym kątem, staje się znośna. Daleko im do perfekcyjnych pań domu, dam, którym nie zdarzają się gafy, idealnych matek doskonałych dzieci, ale za to mają dystans i potrafią się z siebie śmiać. Na tym polega ich supermoc. Główna bohaterka tego tomu, Iza, lubi mieć wszystko pod kontrolą. Ma nienaganną figurę, jeszcze lepsze CV, a gdy potrzebuje pomocy mężczyzny, po prostu za nią płaci. Gdy na jaw wychodzi pewna rodzinna tajemnica, okazuje się, że nie nad wszystkim da się zapanować, nie za wszystko da się zapłacić, a życie lubi płatać figle...

Jeśli chcesz na chwilę zajrzeć za maskę popularnej seksbomby, będącej obiektem westchnień wielu mężczyzn, koniecznie musisz sięgnąć po książkę "Love, Pamela. Autobiografia" napisaną przez samą Pamelę Anderson! Kto wie, być może w trakcie lektury odkryjesz, że zapamiętany przez Ciebie dzięki mediom obraz gwiazdy okaże się odarty z głębi, jaką wyróżnia się jej dusza? Pozbawiona skrupułów, ociekająca seksapilem ikona Hollywood czy nieśmiała dziewczyna dorastająca w małym miasteczku? Okazuje się, że Pamela Anderson była nimi obiema. Odkryta przez przypadek w trakcie futbolowego meczu, szybko zaczęła przyciągać spojrzenia odpowiednich ludzi, co sprawiło, że porwał ją wir kariery, aż stała się kobietą z okładki magazynu "Playboy". Jako rozchwytywana ulubienica zarówno widzów, jak i tabloidów śmiało brnęła przed siebie, odnosząc kolejne głośne sukcesy. Czym okupiła swoją sławę? Kim jest teraz? "Love, Pamela. Autobiografia" to pozycja, w której aktorka mówi o odkrywaniu siebie na nowo i opowiada swoją życiową historię w sposób, jakiego jeszcze nie znamy. Autobiografia przeplata się bowiem z oryginalną, pełną uczucia poezją Pameli Anderson, co pozwala poznać ją nie tylko jako blond ślicznotkę, ale i miłośniczkę literatury, matkę oraz aktywistkę, lecz przede wszystkim - kobietę z krwi i kości.

Uczeń seryjnego mordercy to wstrząsająca opowieść, która wnikliwie bada psychologię młodego człowieka uwikłanego w brutalny świat przestępczości. Historia Elmera Wayne'a Henleya Jr, który w wieku czternastu lat nawiązał niebezpieczną relację z Deana Corlla, znanym jako Candy Man, ujawnia, jak łatwo można zmanipulować i wykorzystać młodą osobę do zbrodni. Przez dwa lata Henley był współsprawcą morderstw, które wstrząsnęły Ameryką, a jego emocjonalna więź z mordercą fascynuje psychologów kryminalnych do dziś. Psychologia manipulacji Autorki, Katherine Ramsland i Tracy Ullman, przeprowadzają czytelników przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki, zadając fundamentalne pytania: co sprawia, że młody człowiek staje się katem? Jakie mechanizmy manipulacji stosuje doświadczony przestępca, aby wciągnąć w swoje zbrodnicze działania niewinne dzieci? Wnikliwa analiza psychologiczna ukazuje różnorodne aspekty przestępczego umysłu oraz ukazuje, jak zainfekowane „złem” otoczenie może wpłynąć na rozwój młodego człowieka. Przerażająca rzeczywistość W książce zostaje ukazana brutalna rzeczywistość, w której Henley pomagał w zabijaniu i ukrywaniu zwłok co najmniej 28 chłopców, wielu z nich to jego rówieśnicy. Ta porywająca narracja nie tylko odsłania krwawe szczegóły zbrodni, ale także stawia pytania o moralność, odpowiedzialność i konsekwencje czynów, które mogą zmienić życie ludzi na zawsze. Czy można zrozumieć wybory, które prowadzą do tak straszliwych zbrodni? Jakie psychologiczne mechanizmy kryją się za tymi decyzjami? Refleksje nad złem Recenzje książki podkreślają jej wartość jako studium zarażania złem, które pokazuje, jak delikatne przesuwanie granic może obudzić w młodym człowieku najgorsze instynkty. Przebieg fabuły skłania do zadania pytań o to, jak można przeciwdziałać takim zjawiskom w społeczeństwie. Jak traktować nastolatka, który staje się ofiarą manipulacji? Jakie sygnały powinny alarmować rodziców i nauczycieli, aby zapobiec powtórzeniu tragedii? To nie tylko opowieść o morderstwie; to również głęboka analiza psychologiczna, która odkrywa, jak cienka jest granica między ofiarą a katem. Dzięki pracy autorek, czytelnicy mają szansę na zrozumienie tej przerażającej dynamiki i tego, co doprowadza człowieka do popełnienia najcięższych zbrodni. Sięgając po tę książkę, można zyskać nie tylko wiedzę na temat jednego z najciemniejszych aspektów ludzkiej natury, ale także skłonić się do refleksji nad tym, jak ważne jest wsparcie dla młodych ludzi w trudnych sytuacjach życiowych. Zachęcamy do zanurzenia się w tę wciągającą lekturę, która może zmienić sposób postrzegania zła w społeczeństwie.

Gratka dla fanów prozy Jane Austen. Od ponad dwustu lat powieści Jane Austen zdumiewają świeżością i ujmują wdziękiem oraz wnikliwością obserwacji, są znane i kochane przez czytelników na całym świecie, bez względu na płeć i wiek. Lady Susan, Sanditon, Watsonowie to trzy nowele, w których autorka z właściwym sobie kunsztem eksperymentuje z formą literacką, od powieści epistolarnej poprzez satyrę i melodramat do powieści społecznej. Lady Susan to powieść epistolarna, z listów bohaterów dowiadujemy się o najważniejszych wydarzeniach, a co więcej, patrzymy na nie przez różne pryzmaty. Bez wątpienia osobą najbardziej interesującą jest tytułowa lady Susan, bezwstydna intrygantka i uwodzicielka, która świeżo owdowiawszy, zaczyna cieszyć się życiem. Sanditon z kolei fascynująco ukazuje kwestie finansowe związane z projektem rozbudowy małej rybackiej osady w eleganckie i ekskluzywne uzdrowisko. Watsonowie zaś to powieść, która wersję dokończoną publikujemy po raz pierwszy w Polsce. Pierwsza jej część jest autorstwa Jane Austen, natomiast zakończenie napisała L. Oulton. Historia przedstawia dole i niedole nieposażnych panien na wydaniu, pokazuje niezbyt subtelne zabiegi dziewcząt i ich rodziców w celu zawarcia korzystnych małżeństw. Wszystkie trzy dzieła czyta się znakomicie, oddają zarówno niepowtarzalny klimat angielskiej prowincji z czasów pisarki, jak i stanowią wspaniały przekrój społeczno-obyczajowy tamtych czasów.

Rok 1922. Większość mieszkańców Zełwąg w pobliżu Mikołajek, tworzących niezwykle zżytą społeczność, staje się mormonami. Rok 1998. W podmrągowskich lasach ktoś podpala na kamieniach ofiarnych zabite zwierzęta. Anna Sołowiecka, dziennikarka „Głosu Mrągowa” chce dociec, kim jest sprawca i dlaczego to robi. Jednocześnie próbuje rozwiązać zagadkę tajemniczej śmierci swojej przyjaciółki, mimo iż policja przyjęła wersję samobójstwa. Ma przeczucie, że obie sprawy coś łączy. W mieście pojawia się czarnoskóry Bernard Mulunda Mayingo Bajohr. Spotkanie z nim prowadzi do odtworzenia przedwojennej historii Zełwąg. Fakty zaczynają się ze sobą splatać. Niespodziewanie jednak dziennikarska dociekliwość staje się śmiertelnie niebezpieczna.

Jak bardzo zagmatwane mogą być ścieżki ludzkiego umysłu? Jaką drogę trzeba pokonać, by się z nich wydostać? Czy to w ogóle jest możliwe? Wszystkiego dowiesz się, czytając książkę autorstwa polskiej pisarki Marty Knopik "Pani K.". Życie państwa K. codziennie wygląda tak samo. Pani K. budzi się każdego dnia rano o tej samej porze, a dokładnie o godzinie 3.33. Następnie pije kawę, a potem zajmuje się pracą przy komputerze. Zaczyna od przeglądnięcia zleceń, które ma do wykonania. Gdy dzwoni dzwonek do drzwi, jest to sygnał przerwy na śniadanie. Każdy dzień mija tak samo, aż w końcu wszystkie zlewają się w jedną wielką plamę. Życie Pani K. jest trochę jak życie robota, który każdego dnia ma do wykonania te same zadania. Świat państwa K. nie ma sensu, odkąd zostali zamknięci w niewielkim mieszkaniu, które znajduje się na dziesiątym piętrze. Nie dość, że nie mogą z niego wychodzić, to na dodatek nie mają kontaktu z innymi ludźmi, a żywność dostarczana jest im pod drzwi. Czy z tego świata można się wydostać? "Pani K." jest powieścią klaustrofobiczną i przerażającą, w której można odnaleźć cząstkę samego siebie. Czytając ją, można wczuć się w postać głównej bohaterki, która każdego dnia mierzy się ze strachem, samotnością, brakiem zrozumienia i odrzuceniem. Żyje, choć tak naprawdę niewiele jest w niej życia. Zdecydowanie jest to książka, która daje do myślenia. Czy bohaterka odkryje, dlaczego tkwi we własnym mieszkaniu, i czy w końcu odnajdzie drogę do wyjścia?