Pan Chopin z Polski

Dwudziestolecie międzywojenne to nie tylko epoka charlestona, jazzu, neonów, smokingów i dam z chłopięcymi fryzurami. Obok przystojnych lotników, gwiazd kina czy żołnierzy, bohaterami masowej wyobraźni stawali się wówczas także jasnowidze i detektywi. Ci pierwsi nie tylko przepowiadali przyszłość i kontaktowali się z zaświatami – równie chętnie rozwiązywali zagadki kryminalne. Drudzy zaś w swoich śledztwach niejednokrotnie sięgali do seansów spirytystycznych, niekiedy nawet porzucając mundur policjanta, by tropić jeszcze mroczniejsze, duchowe tajemnice. Czytelnicy ówczesnych gazet chętnie i z wypiekami na twarzy śledzili wyczyny zarówno detektywów, jak i jasnowidzów. Książka Haski i Stachowicza jest fascynującą podróżą w czasie do barwnego świata przedwojennej Polski. Opowiada o zapomnianych postaciach tamtych czasów – jasnowidzach, mediumistach, komisarzach i prywatnych detektywach. Dzięki policyjnym archiwom, prasie i wspomnieniom, autorom udało się na nowo odkryć świat komisariatów, gabinetów i salonów z wirującymi stolikami, który tak bardzo fascynował niecałe sto lat temu.

Drepcik i Esmeralda tym razem stają przed niewykonalnym zadaniem. Bo jak znaleźć wyspę, o której nikt nic nie wie? A tam właśnie kryje się ostatnia z sześciu koron pradawnych borsuczych mędrców. Parze dzielnych jeżyków po długich i pełnych niebezpieczeństw poszukiwaniach udało się odszukać pięć koron. Ale los najwyraźniej przestał im sprzyjać. Ciotka Esmeraldy wytrwale psuje im szyki, a piraci depczą im po piętach. W dodatku zdaje się, że przeciwko nim sprzysięgła się również potężna pradawna magia. Czy w tych okolicznościach mają choć cień szansy, by doprowadzić poszukiwania do szczęśliwego końca?