Sztuka ścigania się w deszczu

Znienawidził ją, jeszcze zanim ją poznał. Kiedy trzydziestoletni Cassian dowiedział się, że zostanie ochroniarzem córki znienawidzonego polityka, uznał, że fortuna nie mogła być dla niego bardziej łaskawa. Uwiedzie dziewiętnastolatkę, okręci ją sobie wokół palca i to da mu spokój, którego od tak dawna pragnie. Może to wyrówna rachunki między nim a jej ojcem. Może. Rain zawsze sprawiała problemy swoim ochroniarzom. Grała z

Gdy nie wiesz, gdzie szukać pomocy. Gdy wydaje ci się, że na świecie nie ma już światła. Gdy wszyscy wokół nie widzą rozwiązania… okazuje się, że jest w Tobie siła, która umożliwia pozornie niemożliwe. Nastoletnia Edyta ma wrażenie, że nie ma dla niej miejsca na świecie. Wyobcowana, z silną depresją, po ciężkim wypadku ma mroczne myśli. A jednak, z biegiem czasu, odnajduje sens i swoje miejsce w życiu. Znajduje przyjaciół, odkrywa, że rodzina jest siłą, choć nie zawsze oczywistą. I że ludzka wola, metodyczne dążenie do celu potrafią pokonać największe przeszkody. A szczęście – tak ulotne, czasami pozornie nieosiągalne – okazuje się znajdować na wyciągnięcie ręki. Bo szczęście jest w nas, bez względu na okoliczności. Agnieszka Lis po doskonale przyjętych „Pozorach” oraz „Guzikach”, kolejny raz udowadnia, że po mistrzowsku potrafi zaglądać do wnętrza ludzkiej duszy.

Magda czasem ma ochotę rzucić wszystko w diabły. Niby nie powinna narzekać – pracuje na kierowniczym stanowisku, jest niezależna... ale w jej życiu czegoś brakuje. Czegoś czy raczej kogoś – Tego Jedynego, do którego mogłaby się przytulić po powrocie do domu, z kim mogłaby zjeść kolację i przy kim mogłaby budzić się i zasypiać. Niespodziewanie życie Magdy przewraca się do góry nogami. W drodze do pracy wpada na Roberta – mężczyznę z marzeń. I wszystko byłoby cudownie, gdyby ten po jakimś czasie nie stwierdził, że cudowny romans to błąd. Czy Magda pokona przeciwności losu, odnajdzie sens życia i zdobędzie prawdziwą miłość, której zapach już unosi się w powietrzu?

Walka o prawa kobiet w Polsce trwa codziennie. Patriarchat doprowadził do skrajnego pozbawiania wolności kobiecej części społeczeństwa - sytuacja Polek przedstawia się pod tym względem o wiele gorzej niż w przypadku większości innych krajów w Europie. W momencie, kiedy ważą się losy polskich kobiet, warto sięgnąć po jedną z najważniejszych pozycji literackich polskiego feminizmu - "Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym" Agnieszki Graff. Nowe wydanie książki, której pierwsza wersja ukazała się 20 lat temu, wzbogacone jest o kilka nowych esejów autorki. Przewodnik po feminizmie, który cały czas jeszcze jest nam potrzebny, pojawia się w bardzo ważnym momencie dla Polek, walczących z coraz bardziej ograniczającym je rządem. W chwili, gdy aborcja jest już właściwie nielegalna, a religijny fanatyzm ma się bardzo dobrze, ten feministyczny podręcznik rozkłada działanie patriarchatu na czynniki pierwsze oraz pokazuje szkodliwość, niesprawiedliwość i nadużycia, jakie niesie za sobą. Poprzez opisanie sytuacji Polek od 1989 roku autorka pokazuje, jak istotny jest feminizm i ile jeszcze jest do zrobienia w kwestii praw kobiet.

Wciągająca lektura, która przenosi czytelników w mroczne zakamarki ludzkiej wyobraźni, oferuje niezwykłe opowieści, które na długo pozostaną w pamięci. Zawiera historie o niecodziennych zjawiskach, które przyprawiają o dreszcze i skłaniają do refleksji nad ludzką naturą oraz jej najciemniejszymi aspektami. Mroczne opowieści, które przerażają W tej książce znajdziesz opowieści, które przenikają do najgłębszych zakamarków psychiki. Historie o: dwugłowym psie, który budzi strach wśród mieszkańców, starszej kobiecie, oferującej ciasteczka z ludzką krwią, skinwalkerze, który grasuje na warszawskim osiedlu. Każda z tych narracji jest nie tylko przerażająca, ale także skłania do zastanowienia się nad tym, co kryje się za granicą rzeczywistości. Czy jesteś gotowy na spotkanie z tymi niepokojącymi postaciami? Intrygujące pytania i tajemnice W trakcie lektury pojawiają się pytania, które mogą zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych miłośników horroru. Co takiego wydarzyło się z siostrą prezydenta Kennedy'ego, że stała się obiektem nieetycznych eksperymentów medycznych? Jakie tajemnice skrywa nawiedzony las, w którym zaginęli studenci? Kim był człowiek, który od najmłodszych lat pragnął spróbować ludzkiego mięsa? Odpowiedzi na te pytania mogą okazać się bardziej przerażające, niż można by się spodziewać. Makabryczna pasja autorki Autorka, znana jako Makabrycja, to pasjonatka wszystkiego, co dziwne i makabryczne. Jej zainteresowania znalazły odzwierciedlenie w mikropodcaście na TikToku, gdzie dzieli się najstraszniejszymi historiami, gromadząc rzesze fanów. Dzięki jej unikalnemu stylowi narracji, każda opowieść staje się nie tylko przerażająca, ale także niezwykle wciągająca. Warto zanurzyć się w te mroczne historie, które z pewnością dostarczą niezapomnianych emocji. Niech ta książka stanie się Twoim przewodnikiem po świecie, w którym największe koszmary stają się rzeczywistością. Przygotuj się na emocjonującą podróż, która z pewnością dostarczy Ci wielu dreszczy i niezapomnianych wrażeń. Czy odważysz się ją przeczytać?

Nigdy nie myślałem, że zostanę gwiazdą rocka. Będąc w college’u, planowałem grać w futbol, następnie dostać się do drużyny ligi zawodowej i poślubić ukochaną z liceum, z którą wiódłbym długie i szczęśliwe życie. Informacją o wyjeździe złamałem serce nie tylko jej, ale i sobie. Byłem młody. Podjąłem tę decyzję, mając na względzie swoje a nie nasze dobro. Mimo że oddałem duszę muzyce, nie zapomniałem o

„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa…” Chyba wszyscy znamy ten wiersz. A co wiemy o jego autorze? Poznajcie Juliana Tuwima – chłopca, który uwielbiał jaszczurki i eksperymenty, ale najbardziej kochał słowa. I tak jak dzieci często budują najdziwniejsze maszyny ze śrubek, sprężynek lub klocków, tak Julek bawił się wyrazami, tworząc z nich niecodzienne konstrukcje. A że czasami niedorzeczne i może trochę… bzdurne? W tym tkwi największa radość! Michał Rusinek w pełnej humoru historii o małym Julku i dorosłym Julianie – Panu Słowiku – pokazuje, że warto robić to, co się kocha. Bo przecież z takiego „bzdurzenia”, jak poeta nazywał pisanie wierszy, mogą powstać piękne rzeczy.