41 dni nadziei (wydanie filmowe)

Zwariowana opowieść o dwóch siostrach wychowywanych tylko przez ojca. Ciepła i krzepiąca - dowodzi, że nawet najtrudniejszy problem można rozwiązać, korzystając z inteligencji i poczucia humoru. Dowcipne dialogi, niesamowite przygody i kolejne barwne damy serca ojca wprowadzające się do domu w podwarszawskiej miejscowości. Karolina ma piętnaście lat, Paulina sześć. Kiedy pewnego dnia mama

Camilla LaRue miała pięć lat, gdy zakochała się w Landonie. Wszyscy mówili, że szczenięca miłość nie trwa długo – najwyraźniej nigdy nie spotkali Landona. Cami z każdym rokiem kochała go bardziej. Kiedy wyjechał po maturze, żeby zostać pilotem, złamał jej serce... Dwanaście lat i jedno nieudane małżeństwo później Cami jest współwłaścicielką Pokusy – najpopularniejszej restauracji w Portland. Ma wszystko, a przynajmniej tak jej się wydaje. Dopóki do miasta nie wraca Landon… Landon zawsze kochał Cami, ale nigdy tego nie wyznał. Była przyjaciółką jego młodszej siostry. Teraz Cami nie jest już dziewczynką. Jest kobietą – cudowną i seksowną. Czy tym razem to ona złamie mu serce? KRISTEN PROBY uwielbia mocne historie miłosne i wyraziste postacie z poczuciem humoru. Jej bohaterowie to samce alfa, apodyktyczni, ale i opiekuńczy, a bohaterki są silne i namiętne.

Odkryj najskrytsze zakamarki pewnej niezwykłej wypożyczalni. Dla Magdy i jej syna Kajtka to będą dziwne święta, ale kobieta jest gotowa na wiele, by uchwycić ich magię. Grzegorz to pracoholik, który cały swój czas poświęca rozwojowi firmy. Czy zdarzy się grudniowy cud i mężczyzna postanowi zmienić coś w swoim życiu? Justynę czeka kolejne Boże Narodzenie w towarzystwie przekomarzających się rodziców. Ale może i do niej uśmiechnie się w tym roku… mikołaj? Amanda i Tomek kolejną Gwiazdkę planują spędzić jako mąż i żona. Teraz pochłaniają ich przygotowania do ślubu, a przyjaciółka panny młodej organizuje szalony wieczór panieński. Bohaterów dzieli wiele, ale łączy jedno – wszyscy przygotowują się do świąt, które będą w tym roku inne niż dotychczas. Agata Przybyłek otula nas historią, która jest jak koc utkany ze świątecznych życzeń i małych codziennych cudów. Czy i Ty odnajdziesz tę magię?

"Zatańczmy w słońcu" to przepiękna opowieść o radzeniu sobie z utratą i odnajdywaniu w życiu nadziei... Czy odważysz się zatańczyć w jeden z pięknych wieczorów lata? Do dziś Ada wspomina dawne letnie dni i romantyczne momenty, które przeżyła sześć lat temu. Wydawało jej się, że znalazła w końcu upragnioną bratnią duszę i teraz wszystko już potoczy się niczym w bajce. Sprawy potoczyły się jednak inaczej - kobieta straciła osobę, która była najbliższa jej sercu. Dziś Ada ma oparcie w swojej rodzinie, a córeczka rozświetla jej pochmurne dnie. Nie chce jednak angażować się w związki i nie wierzy, że uda jej się jeszcze do kogoś zbliżyć, by na nowo uwierzyć w miłość. Kolejne wakacje są zupełnie inne. Ada spotyka Szymona, do którego należy piękne letnisko. Ponownie zbliża się też do Igora, z którym wspólnie dorastała. Choć nie może zaprzeczać, że mężczyźni budzą w niej ciepłe uczucia, nie jest pewna, czy jest gotowa na nową relację. Czy Adzie uda się uwierzyć w to, że i dla niej jest jeszcze szansa? Choć jej serce otacza mur, być może tym razem znalazła kandydata, któremu uda się sprostać temu wyzwaniu... Czas, by w życiu Ady na nowo zaświeciło słońce!

Jak budowaliśmy nasz kapitalizm? Mozolnie, czasem z przeszkodami, ale radośnie i z nadziejami. Błyskotliwe spostrzeżenia autorów i pieczołowicie dobrane fotografie decydują o wyjątkowym charakterze tej książki. Autorzy opisują najważniejsze zjawiska i postaci z lat 90. XX wieku, m.in.: Karierę polskich seriali: „»To są święte godziny« – mawiali Polacy, którzy rzucali wszystko, by o stałej porze zasiąść przed telewizorami. W polskich serialach każdy mógł znaleźć coś dla siebie”. Absurdalne działania urzędów: „W Łodzi zorganizowano konkurs na największy nonsens. Konkurencja była duża. Typowano np. uchwałę tamtejszej Rady Miejskiej w sprawie opłat za przewozy promowe, choć w Łodzi żaden prom nie kursował, postawienie słupa na środku jezdni czy parking z zakazem parkowania”.

Kobieta, mężczyzna, dwupokojowe mieszkanie, jedna doba – można by rzec: mocno ograniczona czasem i przestrzenią akcja. I byłaby to nawet prawda, gdyby bohaterowie, opowiadając siebie, raz po raz tych granic nie przekraczali.Gdyby autorka przez tytuł – a bohaterka przez próbę naśladowania Zbyszka Cybulskiego – nie nawiązywała do pewnego stylu życia, pewnych tęsknot tamtych czasów, budując przy tym sarkastyczny obraz współczesnych relacji damsko-męskich, odsłaniając mechanizmy i przyczyny dzisiejszych gier. To opowieść o miłości i śmierci, o chwilach, gdy jedno w zbyt ciasnym splocie tańczy z drugim, dowodząc, że człowiek albo umiera z miłości albo miłuje śmierć. A bohaterowie mają nie tylko tęsknoty, ale i ciała, i nie są to bynajmniej ciała astralne; są to ciała warte grzechu, więc też zdarza się im pogrzeszyć. Czy jest w tym polemika z modelem tęsknot, które uwiecznił pewien kultowy film? Autorka o powieści: Dla wielbicieli romansów mała przestroga – jeśli „Do niewidzenia, do niejutra” w ogóle przypomina romans, to nietypowy. Typowego nigdy bym nie napisała, bo nie wierzę pięknym jedynie słowom, które opiewają wyłącznie wzniosłe sentymenty. W tej historii spotkacie się również ze słowami brzydkimi i uczuciami niższego rzędu, czasem zupełnie niskimi. Może przy czytaniu zdarzy się Wam skrzywić z obrzydzeniem albo zarechotać z trwogą, lecz – mam nadzieję – może też pomyślicie, że jesteście bliżej rzeczywistości. Tu krzesło jest z reguły tylko krzesłem, a stół stołem, ale całość to najdonioślejszy akt odwagi wobec świata i zarazem szczerości wobec samej siebie. I nie jest ważne, czy Lo to ja albo czy Profesor istnieje, skoro historia o nich to ja; i na odwrót.