Tajemnica Białych Płaszczy

Kolejny tom pełen mrocznych, kryminalnych intryg. Zobacz, jak wiele trzeba poświęcić, by rozwiązać problem i jednocześnie samemu się nim nie stać. "Głębia" jest trzecim tomem kryminalnej serii cyklu o Samie Bergerze i Molly Bloom. Tym razem sytuacja bohaterów nie nastraja pozytywnie. Właściwie jest gorzej niż źle. Sama oskarżono o zbrodnię, której nie dokonał, tymczasem Molly pozostaje w śpiączce i nie ma z nią żadnego kontaktu. Trudno powiedzieć, czy uda się ją wyprowadzić z tego stanu i czy cokolwiek będzie jeszcze takie jak dawniej. Sam dociera na archipelag. Tam pozostaje mu już tylko czekać na rozkazy od szefa policji bezpieczeństwa Sapo. Tymczasem wszystko wskazuje na to, że w Sztokholmie będzie miał miejsce atak terrorystyczny. Czy uda się zapobiec tragedii? I jaki udział w całej misji będzie miał były detektyw?

Nadszedł czas, żeby ukrócić jego męki. Złapał za sznur na jego nogach i mocno pociągnął mężczyznę za sobą. Nie dbał już o to, że porani go szorstki grunt. Teraz zaczynało się najlepsze. Położył związanego człowieka tuż obok dołu. Wyjął nóż i oświetlił go tak, żeby ten mógł zobaczyć szerokie ostrze. Częstochowa. Komendant miejski policji Jerzy Walter musi stawić czoła kryzysowi i własnej przeszłości. Pozornie spokojny czas, który nastąpił po skandalu wokół jego brata, biskupa Stanisława Waltera, przerywa nagła kradzież. Z muzeum archeologicznego ktoś zabiera bezcenne kości. Gdy pierwsza z nich zostaje odnaleziona, policjanci orientują się, że to nie włamanie było ich największym problemem. Mając w pamięci groźbę brata, Jerzy Walter zaczyna podejrzewać, że wszystko, co właśnie ma miejsce, zostało przygotowane w określonym celu… Gdy komendant próbuje odnaleźć mordercę i ukryć swoją przeszłość, zamknięty w areszcie Stanisław przygotowuje swój kolejny ruch. Niezależnie od tego, co zrobił jego brat, Walter zamierza przypomnieć mu, że nie sposób odwracać się od rodziny i przyjaciół. Częstochowa jeszcze nigdy nie doświadczyła tak gorącego lata. Oślepieni słońcem mieszkańcy chowają się przed żarem z nieba i złem, które ich otacza. Mało kto wie, że kości, z których powstało, zostały zakopane dawno temu.

Alice ma doskonałe życie: ukochaną pracę, udane dzieci, wspaniałego męża. Utalentowana malarka ma obsesję na punkcie prawdy i niezwykły dar uchwycenia jej na portretach. I zawsze wierzy swojemu instynktowi. I wie, że poślubiła dobrego człowieka. Aż pewnej nocy mąż nie wraca do domu... Był na przyjęciu, za dużo wypił, nic nie pamięta. A kilka dni później gazety podają informację o śmierci młodej kobiety. Ona była na tej samej imprezie...

W świecie magii, gdzie niepewność i pech są na porządku dziennym, Arleta staje przed niezwykłym wyzwaniem. Po pięciu latach nauki w szkole Baby Jagi, los nie jest dla niej łaskawy. Jej zaklęcia często się nie udają, a kociołki zamiast doskonale warzyć eliksiry, uciekają w las. Teraz, mając zaledwie dwa miesiące na przygotowanie się do poprawkowego egzaminu, musi skorzystać z pomocy korepetytora, aby zdobyć upragnioną licencję na czarowanie. Ta historia to nie tylko walka z losem, ale także pełna humoru opowieść o przygodach, które zaskoczą niejednego czytelnika. Czarujący świat pełen przygód Arleta zmaga się z nieustannym pechem, który wydaje się być jej towarzyszem na każdym kroku. Jej eliksiry, które miały przynieść radość, często kończą się katastrofą. W tej książce można odnaleźć: Nieoczekiwane zwroty akcji – każda strona przynosi nowe niespodzianki, które sprawiają, że nie można się oderwać od lektury. Humor – pełna śmiechu narracja, która wciąga czytelnika w wir przygód Arlety. Magiczne elementy – czary, kociołki i miotły z GPS to tylko niektóre z niezwykłych detali, które budują atmosferę tej opowieści. Bohaterowie, z którymi można się utożsamić Wraz z Arletą poznajemy szereg barwnych postaci, które wprowadzają różnorodność do fabuły. Wspólnie z korepetytorem, który ma swoje własne tajemnice, stają w obliczu nie tylko egzaminu, ale także własnych lęków i marzeń. Dzięki tym interakcjom czytelnik odkrywa nie tylko magię, ale również ludzkie emocje i relacje. Idealna lektura dla młodych i starszych Ta książka to znakomity wybór dla miłośników fantastiki i magii. Oferuje lekkość i radość, które sprawiają, że jest idealna zarówno dla nastolatków, jak i dorosłych, którzy chcą na chwilę uciec od szarej rzeczywistości. Wciągająca fabuła oraz zabawne dialogi gwarantują, że każda chwila spędzona z tą historią będzie cennym doświadczeniem. Zanurz się w świat magii i przygód, gdzie każdy kociołek może przynieść nieoczekiwane rezultaty, a każda chwila z Arletą staje się wyjątkowa. To lektura, która nie tylko bawi, ale także skłania do refleksji nad własnym życiem i wyzwaniami. Jeśli szukasz książki, która połączy humor z magią, to ta historia jest dla Ciebie.

Kobieta, mężczyzna, dwupokojowe mieszkanie, jedna doba – można by rzec: mocno ograniczona czasem i przestrzenią akcja. I byłaby to nawet prawda, gdyby bohaterowie, opowiadając siebie, raz po raz tych granic nie przekraczali.Gdyby autorka przez tytuł – a bohaterka przez próbę naśladowania Zbyszka Cybulskiego – nie nawiązywała do pewnego stylu życia, pewnych tęsknot tamtych czasów, budując przy tym sarkastyczny obraz współczesnych relacji damsko-męskich, odsłaniając mechanizmy i przyczyny dzisiejszych gier. To opowieść o miłości i śmierci, o chwilach, gdy jedno w zbyt ciasnym splocie tańczy z drugim, dowodząc, że człowiek albo umiera z miłości albo miłuje śmierć. A bohaterowie mają nie tylko tęsknoty, ale i ciała, i nie są to bynajmniej ciała astralne; są to ciała warte grzechu, więc też zdarza się im pogrzeszyć. Czy jest w tym polemika z modelem tęsknot, które uwiecznił pewien kultowy film? Autorka o powieści: Dla wielbicieli romansów mała przestroga – jeśli „Do niewidzenia, do niejutra” w ogóle przypomina romans, to nietypowy. Typowego nigdy bym nie napisała, bo nie wierzę pięknym jedynie słowom, które opiewają wyłącznie wzniosłe sentymenty. W tej historii spotkacie się również ze słowami brzydkimi i uczuciami niższego rzędu, czasem zupełnie niskimi. Może przy czytaniu zdarzy się Wam skrzywić z obrzydzeniem albo zarechotać z trwogą, lecz – mam nadzieję – może też pomyślicie, że jesteście bliżej rzeczywistości. Tu krzesło jest z reguły tylko krzesłem, a stół stołem, ale całość to najdonioślejszy akt odwagi wobec świata i zarazem szczerości wobec samej siebie. I nie jest ważne, czy Lo to ja albo czy Profesor istnieje, skoro historia o nich to ja; i na odwrót.

Najnowsza powieść Adama Podlewskiego – autora m.in. Zakonu św. Brutusa i Dnia Sznura. 3 listopada 1771 ostatni król Polski, Stanisław August Poniatowski zostaje porwany. Wraca na dwór już dzień później, zupełne odmieniony. Co stało się owej listopadowej nocy, gdy władca zagubił się wraz z porywaczami w podwarszawskich lasach? Co łączy go z wodzem zamachowców, Janem Kuźmą? Co razem widzieli i dlaczego konfederata wypuścił króla, a ten nie dopuścił do zabicia swojego porywacza? Jaki sekret nie da spokoju władcy aż do dnia śmierci?