Tajemnica Białych Płaszczy

Ciekawość to pierwszy stopień do... Instytutu Absurdu? Eliza Żaczek, niedoszła studentka dziennikarstwa, podczas poszukiwania swojego pierwszego wielkiego tematu wplątuje się w niedorzeczną historię. Podążając tropem tajemniczego mężczyzny, trafia do biblioteki uniwersyteckiej, gdzie przeżywa atak krwiożerczych moli książkowych. Nie poddaje się jednak – chęć napisania wspaniałego artykułu sprawia, że ciekawość staje się silniejsza niż instynkt samozachowawczy. Śledztwo doprowadza ją do magicznego Instytutu Absurdu, gdzie nic nie jest normalne: na widok wilkołaków to kobiety wyją do księżyca, wampiry są weganami, a gargulce – niszczarkami do papieru. Absurd goni absurd, a Eliza staje w samym jego centrum i może wybrać – albo przyjmie posadę stażystki w tym pokręconym miejscu, albo pożegna się z marzeniem o samodzielnym życiu w dużym mieście. Wybór może być tylko jeden. Instytucie, poznaj swoją nową stażystkę!

Zima przyszła, ale spokój nie będzie trwał długo. Doliną zawładnęła zima, ale Edmund zwany Kociołkiem wie doskonale, że nie powstrzyma to Złego. Nie mogąc znieść bezczynności, zabiera swoją drużynę na wyprawę do Krzemyku, by rzucić Złemu wyzwanie na wrogim terytorium. Nie przypuszcza, że tym razem zagrożenie nadejdzie z nieoczekiwanej strony. Komu chce się przypodobać Eliah? Za co Gramm może być wdzięczny tacie? I dlaczego Zwierzak za nic w świecie nie powinien lepić bałwana? Zarówno drużynie do zadań specjalnych, jak i stojącej na straży Gryfa Sarze przyjdzie stoczyć zaciekłe boje i podjąć trudne decyzje, a Dola zadba, by nie dręczył ich nadmierny spokój. Do Gryfa zawita bowiem pewien szczególny gość… i to niejeden! Po Dolinie rozejdą się listy, których skutków nie sposób przewidzieć. W pewnym lesie pojawią się ogromne jamy, krzemycki książę popadnie w nieliche tarapaty, a do posępnej granicznej twierdzy zjadą osobliwi interesanci. Na szczęście wciąż jest bigos. I wciąż są glify. No nie? Bo za miecz chwytasz po to, by móc później usiąść przy ogniu, uśmiechnąć się do bliskich i złapać za łyżkę.

W świecie magii, gdzie niepewność i pech są na porządku dziennym, Arleta staje przed niezwykłym wyzwaniem. Po pięciu latach nauki w szkole Baby Jagi, los nie jest dla niej łaskawy. Jej zaklęcia często się nie udają, a kociołki zamiast doskonale warzyć eliksiry, uciekają w las. Teraz, mając zaledwie dwa miesiące na przygotowanie się do poprawkowego egzaminu, musi skorzystać z pomocy korepetytora, aby zdobyć upragnioną licencję na czarowanie. Ta historia to nie tylko walka z losem, ale także pełna humoru opowieść o przygodach, które zaskoczą niejednego czytelnika. Czarujący świat pełen przygód Arleta zmaga się z nieustannym pechem, który wydaje się być jej towarzyszem na każdym kroku. Jej eliksiry, które miały przynieść radość, często kończą się katastrofą. W tej książce można odnaleźć: Nieoczekiwane zwroty akcji – każda strona przynosi nowe niespodzianki, które sprawiają, że nie można się oderwać od lektury. Humor – pełna śmiechu narracja, która wciąga czytelnika w wir przygód Arlety. Magiczne elementy – czary, kociołki i miotły z GPS to tylko niektóre z niezwykłych detali, które budują atmosferę tej opowieści. Bohaterowie, z którymi można się utożsamić Wraz z Arletą poznajemy szereg barwnych postaci, które wprowadzają różnorodność do fabuły. Wspólnie z korepetytorem, który ma swoje własne tajemnice, stają w obliczu nie tylko egzaminu, ale także własnych lęków i marzeń. Dzięki tym interakcjom czytelnik odkrywa nie tylko magię, ale również ludzkie emocje i relacje. Idealna lektura dla młodych i starszych Ta książka to znakomity wybór dla miłośników fantastiki i magii. Oferuje lekkość i radość, które sprawiają, że jest idealna zarówno dla nastolatków, jak i dorosłych, którzy chcą na chwilę uciec od szarej rzeczywistości. Wciągająca fabuła oraz zabawne dialogi gwarantują, że każda chwila spędzona z tą historią będzie cennym doświadczeniem. Zanurz się w świat magii i przygód, gdzie każdy kociołek może przynieść nieoczekiwane rezultaty, a każda chwila z Arletą staje się wyjątkowa. To lektura, która nie tylko bawi, ale także skłania do refleksji nad własnym życiem i wyzwaniami. Jeśli szukasz książki, która połączy humor z magią, to ta historia jest dla Ciebie.

Zanurz się w inspirujący świat Wisławy Szymborskiej, przedstawiony dla najmłodszych w "Szaliku. O Wisławie Szymborskiej dla dzieci" autorstwa Michała Rusinka. Książka ta odkrywa przed czytelnikami niezwykły świat tej wyjątkowej poetki, ukazując go w przystępny i pełen ciepła sposób. Rusinek, znany z umiejętności zgrabnego opowiadania, ukazuje nam nie tylko dorosłą Wisławę, laureatkę Nagrody Nobla, ale również małą Ichnię - dziewczynkę, która nie boi się wyrażać swojej niepewności. Z zabawą i dowcipem wprowadza nas w świat pełen marzeń, żab do całowania, oraz przepowiadania przyszłości. To książka, która uczy, że nawet najważniejsze tematy mogą być przystępne dla dzieci. "Szalik. O Wisławie Szymborskiej dla dzieci" to lektura, która nie tylko dostarcza doskonałej rozrywki, ale również wspiera rozwój intelektualny najmłodszych. To podróż do krainy fantazji, która pobudza ciekawość świata, rozwija kreatywność i pomaga w nauce mówienia. Każda strona tej ilustrowanej książki jest pełna emocji i inspiracji, a twarda oprawa gwarantuje jej długotrwałość.

Najnowsza książka cenionego polskiego satyryka i felietonisty. Skarbnica anegdot z życia aktorów, reżyserów i scenarzystów. Poznaj doświadczenia filmowe Jacka Fedorowicza zebrane przez niego i opisane w książce “Mistrz Offu”. Jacek Fedorowicz w swej najnowszej książce “Mistrz Offu” barwnie opowiada o swojej miłości do filmu oraz kina. Mówi o tym, w jaki sposób kręciło się w Polsce filmy kilkadziesiąt lat temu. Opisuje siermiężne czasy cenzury oraz kłód rzucanych pod nogi twórcom, którzy walczyli o niezależność. Popisuje się przy tym doskonałą pamięcią, niebagatelnym dystansem, ciepłym humorem i ironicznym spojrzeniem na rzeczywistość tamtych czasów. Nawiązuje do historii powstania takich obrazów, jak “Do widzenia, do jutra”, “Poszukiwany, poszukiwana” czy “Nie ma róży bez ognia” oraz wspomina największe postaci kina tamtych lat. Opowiada ze szczegółami o tym, jak tworzono filmy na początku II połowy XX wieku, o kamerach przypominających rozmiarami średniej wielkości czołg oraz rejestracji filmów na taśmach o ograniczonej długości. Ujawnia, w jaki sposób radzono sobie z postsynchronami, jak wielką wagę odgrywała praca rekwizytorów oraz że duble w wielu przypadkach były po prostu niemożliwe. Jego książka jest więc niezrównanym źródłem wiedzy o początkach telewizji i filmu w Polsce. Autor proponuje czytelnikowi także wiele smaczków środowiskowych i szerzej nieznanych anegdot. Przytacza opowieści Gustawa Holoubka, Zbigniewa Cybulskiego czy Daniela Olbrychskiego. Jego wspomnienia okraszone są swoistym poczuciem humoru. Jak sam przyznaje, w jego książce znalazło się wiele historii, “których żaden szanujący się scenarzysta nie umieści nigdy w żadnym scenariuszu, bo zbyt mało prawdopodobne”.

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".