Dziewczyna, którą byłam

Thriller psychologiczny z komisarz Robyn Carter, bohaterką Ostrza czerwonej kredki Trzy morderstwa. Trzy ofiary. Co je łączy, poza rachunkiem na 250 tysięcy funtów z dopiskiem „zapłacone”? Prasa nazwała go Lampartem, bo atakuje z ukrycia, szybko i brutalnie. Komisarz Robyn Carter musi go powstrzymać. Lecz w swojej karierze nie spotkała jeszcze mordercy o

Najważniejszy wrzesień świata. Kronika niezauważonego ludobójstwa na Rohingach – opis wydawcy Wstrząsający reportaż o najbardziej prześladowanej mniejszości świata We wrześniu 2017 r. represje wobec ludu Rohinga przybrały kształt starannie zaplanowanej i przeprowadzonej z zimną krwią czystki etnicznej, w których śmierć poniosło co najmniej dwadzieścia pięć tysięcy osób, a setki tysięcy

Wciągająco i przystępnie napisana opowieść o historii rozwoju cywilizacyjnego człowieka widziana przez pryzmat jego stosunku do zwierząt. Autor dowodzi, że większość przełomowych momentów w dziejach rozwoju ludzkości wiąże się z udomowieniem konkretnego gatunku zwierzęcia, a wynalazki technologiczne są jedynie pochodną tego procesu. Udomowienie bydła i świń spowodowało, że zaopatrzony w stałe źródło mięsa, mleka, tłuszczu i skóry człowiek mógł zmienić tryb życia na osiadły. To pociągało za sobą

Inspektor Ray Drake całe życie uciekał przed koszmarami dzieciństwa. I sądzi, że mu się udało. Jest szanowany w pracy; właśnie dostał pochwałę za schwytanie seryjnego mordercy. Ale przeszłość się mści i chce odebrać mu to, co kocha najbardziej na świecie... Tuż obok komisariatu zostaje zamordowana cała rodzina. Nazwisko ofiar uruchamia w Drake'u sygnał

Najnowsza sprawa mecenas Zuzy Lewandowskiej! Płock staje się areną krwawych wydarzeń. Zuza zostaje adwokatem swojego najgorszego wroga - kapitana Mariańskiego. Z dnia na dzień jego życie zawisło na przysłowiowym włosku, a wszystko to przez przypadkowe odnalezienie skarbu popa i związane z tym wydarzenia z porucznik Pawłowicz w tle. Czy mecenas Lewandowska oczyści kapitana z zarzutów? Czy uda jej się rozwiązać zagadkę zabójstw młodych kobiet? A może cała sprawa ma związek z jej poprzednim dochodzeniem? Dlaczego zaginął rękopis autobiografii Zuzy? Czy maczał w tym palce niejaki Bielski, podejrzany typ, prezes spółdzielni wydawniczej „Kacze pióro”? W „Bohomazie” pojawia się plejada nowych postaci, a każda z nich jest barwna niczym kolorowy ptak. Mnóstwo zagadek, a na dodatek ta największa , ostatnia tajemnica Ambrożego Lewandowskiego, ojca Zuzy. Jacek Ostrowski kolejny raz zabiera nas do pokręconego i często absurdalnego świata Zuzy Lewandowskiej, okraszając wszystko dawką humoru i niespodziewanych zwrotów akcji!

Jedyna w swoim rodzaju biografia Tadeusza Kantora, doskonałego artysty i niezwykłej indywidualności w świecie teatru. Przyjrzyj się uważniej jego sylwetce nakreślonej przez Krzysztofa Pleśniarowicza. Tadeusz Kantor był niewątpliwie postacią jedyną w swoim rodzaju, niezwykłą i wartą zauważenia oraz zapamiętania. To w końcu autor słynnego teatru Cricot 2, człowiek o niebanalnej estetyce, który zawsze był wolny, bo nie pozwolił się zniewolić ani wcisnąć w sztywne ramy. Bunt stanowił jego drugie imię. Nigdy się nie poddawał, a pokora nie wpisywała się w jego wizję artystyczną. Był wiecznym indywidualistą, a zarazem Europejczykiem, który nie godził się na żadne podziały. Jego teatr musiał żyć i zawierać w sobie rzeczywistość utkaną z uczuć i gestów. Awangarda, którą kreował, daleka była od humoru i lekkości, a zawierała w sobie powagę i specyficzny rodzaj nostalgii. Autor biografii, Krzysztof Pleśniarowicz, skupia się na tym, skąd wzięła się wyjątkowa wyobraźnia Kantora. Przybliża więc korzenie artysty, mówi o jego rodzinie, a także edukacji. Mowa tutaj o tym, jakie znaczenie w życiu Kantora mieli ojciec oraz matka. Nie brakuje również wzmianek na temat odnośnie problemów związanym z teatrem tworzonym przez artystę, jak również innych kłopotów, jakie miał sam Kantor. Pleśniarowicz cały czas starał się wyjaśnić, w jaki sposób artysta odpowiadał swoją sztuką na zastaną rzeczywistość. Krzysztof Pleśniarowicz jest polskim teatrologiem, a zarazem literaturoznawcą i kulturoznawcą. Przez pewien czas był dyrektorem Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora "Cricoteka". W 1998 roku został wyróżniony nagrodą dla "Teatralnej Książki Roku", którą przyznaje się w ramach Nagrody im. Stanisława Ignacego Witkiewicza.