Noc zła. Czarne słońce. Tom 2

Graham Masterton to słynny mistrz literatury grozy. Mimo to wielkim uznaniem cieszą się także jego thrillery jak "Ikon". To porywająca i elektryzująca powieść, obok której nie można przejść obojętnie! Dręczące pytania mają to do siebie, że wręcz nakazują znalezienie odpowiedzi i dotarcie do prawdy. Jedno z nich nieustannie nie daje spokoju Danielowi, właścicielowi małego pubu w spokojnym miasteczku w Arizonie. Wiadomość o tym, że niespodziewanie zginął jego przyjaciel Willie, wstrząsnęła nim do głębi. Czy faktycznie doszło do wypadku? Rozmawiał z nim kilka godzin przed tym tragicznym wydarzeniem. Dowiedział się, że Willie, major lotnictwa, odkrył coś niepokojącego. Znalazł nieprawidłowości w działaniu rakiet samonaprowadzających. Nie jest to coś, co można bagatelizować. Tych rakiet używa się w systemie obronnym Air Force. Kilka dni później dochodzi do kolejnej tragedii w sąsiednim mieście. W podobny sposób co Willie umiera wdowa po innym majorze Air Force. Zaniepokojony Daniel nie zamierza siedzieć cicho, postanawiając coś z tym zrobić. Decyduje się skontaktować z dziennikarką Kathy Forbes. Zajmuje się ona relacjonowaniem przebiegu śledztwa w tej sprawie. Proponuje on jej wspólne rozwiązanie zagadek obydwu tych morderstw. Polityka braci Kennedych, ich związek z Marylin Monroe i zakończony właśnie kryzys kubański - co łączy te wydarzenia? Ujawni to powieść "Ikon"! Po raz pierwszy ukazała się ona w 1983 roku i nadal tak samo przyciąga uwagę, jak w dniu premiery. Sięgnij po nią i daj ponieść się emocjonującej akcji! Graham Masterton ma na koncie wiele cenionych powieści, które stały się bestsellerami. Cykle "Manitou", "Wojownicy Nocy" oraz powieści "Dżinn", "Wyklęty" czy "Podpalacze ludzi" to już absolutne klasyki. Pisarz w 2019 roku otrzymał nagrodę Lifetime Achievement Award. Uhonorowany został także we Wrocławiu w 2021 roku. Umieszczony przed Art Hotelem krasnal przedstawiający autora trzyma w ręce kopię powieści "Manitou".

Zło ma wiele twarzy… Ona widziała je wszystkie. Czy człowiek, który dopuszcza się największej zbrodni i odbiera życie innemu, jest zawsze zły? Kim trzeba być, aby zamordować bezbronne i niepełnosprawne niemowlę? Na te pytania usiłuje znaleźć odpowiedź prokurator, a jednocześnie matka samodzielnie wychowująca pięcioletniego syna z autyzmem, gdy staje przed koniecznością rozwiązania najtrudniejszej sprawy w swojej dotychczasowej karierze. Dotarcie do prawdy nie stanowi jedynego problemu, z jakim musi się zmierzyć. Prześladuje ją trudna przeszłość, którą zagłusza lekami i alkoholem oraz szara rzeczywistość, na którą składa się żmudna terapia syna i walka o niezależność. Czy ostatecznie uda się jej rozwiązać tę sprawę? A jeśli tak, jaką cenę będzie musiała za to zapłacić? Wstrząsająca powieść napisana przez prokurator, która każdego dnia stawia czoła prawdziwemu złu. MNOGOŚĆ I OKRUCIEŃSTWO AKTÓW PRZEMOCY, DO JAKICH CODZIENNIE DOCHODZI W POLSCE, JEST ZATRWAŻAJĄCA.

"Sprawa diabła" to pasjonująca historia o miłości i przeciwnościach losu, ale też tragicznej historii i uprzedzeniach. W opowieści przeplatają się wątki historyczne, kryminalne, sensacyjne i filozoficzne. Wielowątkowa historia zabiera czytelnika w niesamowitą podróż, którą zapamięta na zawsze. Nadinspektor Norbert Matula, główny bohater książki "Sprawa diabła", niebawem przejdzie na emeryturę. Została mu już tylko jedna, jedyna sprawa, która nie dawała mu spokoju - zagadka śmierci handlarza sztuką Hildebranda Gurlitta. Policjant jest przekonany, że w śledztwie mataczyli przedstawiciele świata polityki. Takich, którzy chcieli wyhamować proces denazyfikacji powojennych Niemiec, było wielu. Podążając za kolejnymi tropami śledztwa, nadinspektor trafia do niewielkiego miasteczka na terenie Polski. W czasie wojny władza w Jaśle należała do Waltera Gentza - prawnika, nazisty i bezwzględnego oprawcy. Wątki historyczne i kryminalne przeplatają się w "Sprawie diabła" na każdej stronie. Czytelnicy pokochali tę historię za niesamowitą głębię, świetne zwroty akcji, i niepowtarzalny klimat, ciężki i lekki jednocześnie. Lektura skłania do przemyśleń i porusza bardzo trudne moralne kwestie, których nie sposób rozstrzygnąć jednoznacznie.

Oparta na prawdziwych wydarzeniach opowieść o przyjaźni, miłości i odwadze. O wielkości wspomnień, porzuconych marzeniach i nadziei na lepszy los. Troje przyjaciół – Beata, Adam i Szymon – przyjeżdża do niewielkiej miejscowości pod Lwowem, aby poznać przeszłość swoich rodzin. Każde z nich ma inne oczekiwania i cel podróży do miejsca, w którym nigdy przedtem nie byli. Spotykają się ze starszą kobietą – Heleną – która znała ich przodków, a w nich samych dostrzega podobieństwo do przyjaciół z dawnych lat. Jakie historie skrywa kobieta? Jak wojenna zawierucha wpłynęła na losy przodków Beaty, Adama i Szymona? Ile wspomnień jest w stanie pozostać w pamięci na zawsze? Małgorzata Mikos zabiera nas we wzruszającą podróż, pokazując jak bardzo dbać trzeba o przeszłość, by można było budować teraźniejszość.

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas

W przypadku Riley Thorn nic nie było zwyczajne i proste. Były mąż użył wszystkich swoich wpływó,w, aby pozostawić ją bez grosza, upokorzoną. Straciła pracę, któ,rą lubiła. Przeprowadziła się do starej kamienicy, zamieszkanej przez grupę dość specyficznych emerytó,w. A do tego słyszała rzeczy, któ,rych normalni ludzie nie słyszą. Na przykład cudze myśli albo głosy zmarłych osó,b. Jej zwariowana matka uważała to za przejaw zdolności jasnowidzenia, jednak Riley bardzo chętnie pozbyłaby się tego ",daru",. Nie potrzebowała dodatkowych komplikacji. A właśnie w jej życiu pojawiła się kolejna - tym razem przybrała postać niewiarygodnie seksownego przystojniaka. Tajemniczy przystojniak nazywał się Nick Santiago i był prywatnym detektywem. Nie znosił biurokracji i zbędnych procedur, za to lubił zagadki kryminalne i piękne kobiety. Na śliczną Riley natknął się przypadkowo, gdy szukał jej sąsiada w ramach standardowego zlecenia. Dziwnym trafem niedługo potem sąsiad został zamordowany, a Riley stała się głó,wną podejrzaną. Nick nie uwierzył w winę dziewczyny. Postanowił sam odnaleźć prawdziwego sprawcę. W rozwiązaniu zagadki nie pomagały mu jednak ani uroda Riley, ani jej zaskakujące zdolności. Jakby tego było mało, sprawa zaczęła się komplikować, a obok kobiety pojawił się dziwny nieznajomy. Morderca się wymykał. Lucy Score wychowała się w Pensylwanii, gdzie wiodła spokojne, wiejskie życie wśró,d rozbudzających wyobraźnię książek. Dziś jest autorką bestselleró,w Amazona i ",Wall Street Journal",. Pisze wspó,łczesne komedie romantyczne, któ,re dotychczas zostały przetłumaczone na kilkanaście językó,w. Jeśli akurat nie pisze, pewnie zagłaskuje swoją kotkę Cleo i czyta kolejną książkę o miłości. Czy zdołasz podsłuchać myśli mordercy?

Najdalsze, egzotyczne zakątki świata, owiane nutką tajemnicy. Historie o prawdziwych mieszkańcach odległych miejsc, odpowiedzi na pytanie: jak wygląda inna codzienność, bez luksusów zachodnioeuropejskiego świata? Jeśli chcemy poznać kulturę Azji, książka "Jadę sobie. Powrót do Azji" to pozycja obowiązkowa! Podróż w pojedynkę to marzenie niejednej osoby, jednak mało kto może się na to odważyć. Marzena Filipczak przekonuje, że to zdecydowanie łatwiejsze, niż może się wydawać - przedstawia historię swojej kolejnej podróży po Azji: po Indiach, Malezji, Wietnamie i Kambodży. Jest to jej powrót do tych krajów, więc sprawdza, co się zmieniło - w społeczeństwie, sytuacji kobiet i poziomie codziennego życia. Swego rodzaju pamiętnik z podróży autorki to bogate źródło wiedzy o wschodniej kulturze. Noclegi w domach miejscowych, wspólne spożywanie lokalnych posiłków, towarzyszenie podczas codziennych obowiązków to normalność w podróżach Marzeny Filipczak. Brak ogólnego planu i ram czasowych daje doskonałą okazję na eksplorowanie nieznanej kultury. Autorka odpowiada też na różne pytania, które powstrzymają innych ludzi od dalekich wyjazdów. Według niej podróżowanie jest wspaniałą przygodą, a poprzez swoje książki pragnie dodać innym odwagi i zachęcić ich do odkrywania świata. Podpowiada, co spakować do walizki, jakie rzeczy są niezbędne, a jakie lepiej zostawić w domu. Mówi o różnicach kulturowych i o tym, jak zachować się w problematycznych sytuacjach.

"Topaz" to szczera, współczesna satyra, od której nie sposób się oderwać. Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma - w myśl tej maksymy Hakan Günday zabiera czytelników w podróż po Tureckich bazarach i luksusowych butikach, mamiącymi oszałamiającą ilością kolorów i zapachów. Kozan jest urodzonym handlarzem. Dla takich jak ON ta branża nie ma żadnych tajemnic. Jest jednym z licznych tureckich kupców, którzy od rana do wieczora starają się sprzedać swój towar licznie przybywającym do Turcji turystom. Jednak Kozan wyróżnia się wśród nich szczególną żyłką do interesów - potrafi spieniężyć wszystko, co wpadnie mu w ręce. Poruszając się sprawnie między urokliwymi uliczkami, na których sprzedawcy wystawiają swoje towary i dobijają targu z przyjezdnymi, Kozan co rusz łapie kolejnych naiwnych klientów. Tymczasem gdzieś w gąszczu zatłoczonych, głośnych ulic, pełnych lokalnego folkloru i codziennej zawieruchy, znajduje się Topaz. Na pierwszy rzut oka to zwykły sklep jubilerski - urządzony ze smakiem, kusi odwiedzających licznymi klejnotami, drogą biżuterią i najwyższej próby kruszcem. Jednak za uprzejmym "W czym mogę pomóc?" i życzliwym uśmiechem sprzedawcy kryje się więcej, niż przeciętny turysta mógłby przypuszczać. Topaz to bezduszna machina do zarabiania pieniędzy, z której nie ma wyjścia. Günday przygląda się temu wszystkiemu oczami Kozana i wskazuje na bezlitosny wpływ kapitalizmu na ludzkie sumienie.