Wielka podróż psim zaprzęgiem

Katarzyna Małecka powraca z gangsterską rodziną Mancuso. Nadszedł czas na nową opowieść romantyczną - "Ottavio. Blood FROM Blood" to niezapomniana mieszanka romansu, wysmakowanej erotyki oraz sensacji! Alessia jest załamana. Młoda kobieta nie zdążyła jeszcze wkroczyć w dorosłość, nacieszyć się życiem, a już dowiedziała się, że lada moment wyjdzie za mąż. Oczywiście na wybór przyszłego partnera nie miała żadnego wpływu... Czy tego chce, czy nie, wkrótce będzie częścią mafijnej rodziny Mancuso. Początkowo jest tym faktem przerażona, jednak gdy poznaje Ottavia - całkowicie zmienia zdanie. Przystojny mężczyzna robi na niej ogromne wrażenie, nie tego spodziewała się po gangsterze. Życie w narzeczeństwie to sielanka, co w takim razie może pójść nie tak? Wszystko! Po ślubie Ottavio zmienia swoje oblicze, upodabnia się do pozostałych członków mafijnej rodziny. Jest władczy, bierze, co chce i niczego nie oferuje w zamian. Wszystko wskazuje na to, że Alessia dała się zwieść jego urokowi i pięknym słówkom. Po roku kobieta nie ma już żadnych wątpliwości - jej małżeństwo istnieje jedynie na papierze. Mimo to wszyscy wokół wyczekują potomka rodziny Mancuso. Katarzyna Małecka jest polską pisarką znaną z romansów, w których pierwsze skrzypce należą do członków mafii. Jej literackim debiutem była powieść "Vito. Blood FROM Blood". W swoich dziełach stawia na historie trudnej miłości, ale też namiętności niemożliwej do opanowania. Wpisuje się w nurt reprezentowany przez takie pozycje jak "Kostandin. Grzechy mafii" Magdaleny Winnickiej oraz "Lucian" Bethany-Kris.

Oto fascynujące połączenie technologii i japońskich wierzeń oraz Polski pragnącej odzyskać suwerenność. Dołącz do mitycznej wojny, pełnej magii i wierzeń Kraju Kwitnącej Wiśni. Po tysiącach długich lat japońskie demony wyszły na światło dzienne. Wydostały się z niewoli i powoli przedzierają się do świata ludzi. Ich jedynym pragnieniem jest podbicie świata, którym ma rządzić boski tennō. Swoją misję rozpoczynają od Tokio. Świat znajduje się u kresu zagłady, a niebo i ziemia stają w ogniu. Najsilniejsze mocarstwa ludzi łączą siły i zawierają sojusz. Wszyscy doskonale wiedzą, że wygrana demonów oznaczać będzie koniec ludzkości. Józef Piłsudski wypatruje w tej międzyświatowej wojnie szansy na odzyskanie suwerenności przez Polskę. Dokładnie analizuje przebieg zbrojeń oraz poznaje mocne i słabe strony wszystkich walczących stron. Pragnie, by Imperium Wschodzącego Słońca ujrzało prawdziwą wartość odrodzonej Rzeczypospolitej i zawarło z nią sojusz. W ten sposób Polska może wiele zyskać, a nie ma nic do stracenia. Tymczasem bitwy nad Tokio przybierają na sile, a podniebna armada wysłana przez ludzi ściera się z demonami. Okazuje się, że pod pozorem obrony Ziemi ma zniszczyć metropolię, której istnienie jest niewygodne dla wielu krajów i ich przywódców. Czy Józef Piłsudski zdoła wyzwolić Polskę i sprawić, by stała się krajem, z którym wszyscy będą zmuszeni się liczyć?

Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki. Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet. Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić. Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom. Wbrew wszystkiemu.

W 1967 r. Roy Bates, emerytowany brytyjski oficer, zajął opuszczoną platformę przeciwlotniczą na wodach międzynarodowych, a następnie nazwał ją Sealandią i ogłosił się jej księciem. W 1996 r. artysta Lars Vilks nazwał skrawek szwedzkiego wybrzeża Ladonią, tworząc swoje państwo dzieło sztuki, którego hymnem jest odgłos kamienia wpadającego do wody. W 2013 r. pewna dziewczynka z Virginii, Emily, zapytała tatę, czy mogłaby zostać prawdziwą księżniczką. Pół roku później jej tata utworzył na pustyni Królestwo Północnego Sudanu, a swoją córkę uczynił księżniczką. W 2016 r. Mieszko Makowski założył Królestwo Kabuto. Jego terytorium mieści się na działce pod Radomiem. Król Mieszko był rozczarowany Polską, więc stworzył państwo, w którym wartością nadrzędną jest absolutna wolność. To tylko przykłady kilku mikronacji – współczesnych tworów parapaństwowych – i ich pomysłodawców opisanych w tej niezwykłej książce. Bohaterowie Macieja Grzenkowicza to zapaleńcy, idealiści, outsiderzy, którym obecna oferta państwowa nie odpowiada, dlatego tworzą swoje. Swoje tycipaństwa.

Kameralna opowieść o dojrzewaniu osadzona w powojennej Sofii. Czy przedmioty mają pamięć? Jeśli tak, jakie wspomnienia przechowują skrzypce, którym wybitnie uzdolniony lutnik szeptał intymne wyznania? Heniga poznajemy przez pryzmat wspomnień dojrzewającego chłopca. Magiczna osobowość mistrza wypełnia cały świat Wiktora. W warsztacie starego lutnika powstają nie tylko skrzypce – to także schronienie przed mrocznym światem stalinizmu w Bułgarii. Droga Wiktora do dorosłości prowadzi przez niełatwe spotkania z przemijaniem i śmiercią, z niezrozumieniem i sąsiadami z kamienicy, którzy przywodzą na myśl bohaterów prozy Eleny Ferrante. Moralitet, który jest wolny od moralizowania, powieść historyczna bez opisu wielkich wydarzeń, trzyma w napięciu, nie będąc książką sensacyjną, wzrusza, choć nie ma w niej romantyzmu. Mimo niewielkich rozmiarów jest książką bardzo ważną.

Jak podnieść się po stracie ukochanego mężczyzny? Książka "Już nie czekam" to historia kobiety o imieniu Marika, która wiodła szczęśliwe życie do momentu śmierci ukochanego męża. Czy będzie w stanie się podnieść? Co czeka ją po drugiej stronie? Główna bohaterka książki Marika prowadzi gabinet psychologiczny. Kiedyś tworzyła go razem z mężem Damianem. Do jego śmierci. Teraz Marika musi poukładać na nowo swoje życie zawodowe i prywatne. Jak śmierć ukochanego wpłynie na jej dalsze życie? Wydaje się, że kobieta pozbierała się po jego odejściu, a przynajmniej takie wrażenie sprawia. Dla postronnego obserwatora wygląda dobrze. Przyjmuje pacjentów jak dawniej, pomaga innym ludziom. Gdy wraca do domu, wtedy pojawiają się w niej uczucia niemocy i smutku. Pomocną dłoń wyciąga do niej Eryk, długoletni przyjaciel, dzięki któremu powoli staje na nogi. Któregoś dnia do gabinetu Mariki trafia Szymon. Jego problemem jest lęk przed zaśnięciem. Pojawił się on znienacka, od kiedy Szymon poznał pewną kobietę na zajęciach sportowych. Mężczyzna czuje, że coś go do niej przyciąga, wydaje mu się znajoma. Czy Marika będzie w stanie pomóc Szymonowi? Czy dzięki niemu także jej życie zacznie nabierać nowych kształtów i kolorów? Czy kobieta zdoła zrozumieć, że nie ma czegoś takiego jak zły los, a jedynie nasza reakcja układa życie w taki czy inny sposób? Agnieszka Olejnik stworzyła historię ludzi, którzy jak wielu z nas przeżyli coś, co spędza im sen z powiek, dosłownie lub w przenośni. Czy zdołają ponownie zasnąć?

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński