Niewidzialna Republika. Tomy 1-3

Oparta na wspomnieniach babki autorki powieść dla dzieci o rodzinie Rabinowiczów, którzy żyją w Lublinie lat 20. ubiegłego wieku. Oto jak do przeczytania książki zachęca sama autorka: „Jesteście ciekawi, jak wyglądało w Polsce przed wojną codzienne życie dzieci w tradycyjnej żydowskiej rodzinie? No to zapraszamy do domu państwa Rabinowiczów. Poznajcie ich dzieci: psotnego Kubę, przedsiębiorczą Nomi, zbuntowaną Miriam, poważnego Szlomę i jeszcze pięcioro rodzeństwa. Czym się zajmowali? Czego od nich oczekiwano, czego wymagano? Jakie obyczaje panowały w ich domu? Jak obchodzono święta? Ponieważ żyją w tradycyjnej żydowskiej rodzinie ich życie toczy się zgodnie ze wszystkimi religijnymi przepisami i wymaganiami, ale jednocześnie jest pełne radosnych przeżyć i przygód. A największym przeżyciem jest ślub najstarszej siostry Adiny. Wspaniały ślub!A wszystko to oglądane oczami dziesięcioletniej dziewczynki, która wiele lat później opowiadała wnukom o swoim dzieciństwie. I jedna z jej wnuczek, na podstawie babcinych opowieści, napisała tę książkę”.

Kim jest niezwykły "Van Dog"? To utalentowany pies malarz i przyjaciel dzieci. Mogą one przyłączyć się do niego i razem uczestniczyć w artystycznych przygodach i nie tylko! Jedno pytanie zawsze zaprząta twórczą psią głowę - co by tu dzisiaj namalować? Van Dog rusza w plener, nieustannie o tym rozmyślając. Kiedy wczesnym rankiem przygotowuje się do swojej pracy, rozstawiając sztalugi i mieszając farby, kontempluje też piękny krajobraz. Wszystko na łące wydaje się budzić do życia. Jest ślimak najwyraźniej szukający jedzenia. Mrówki z kolei zaczynają maszerować zajęte własnymi czynnościami. Są i dzieci grające w piłkę. Na dodatek orkiestra daje koncert. No i jest jeszcze jaszczurka, która wyrusza w podróż do samego Tokio. Wszystko to sprawia, że powstaje duże zamieszanie! Jak w takich warunkach można pracować? Ten hałas rozprasza i trudno się skupić! Mimo to Van Dog się nie poddaje i maluje aż do zmierzchu. Co takiego tym razem stworzył ten wyjątkowy pies i jakim dziełem może się pochwalić? Dzieci przekonają się o tym, jeśli przeczytają pełną humoru opowieść o tworzeniu, sztuce i obserwacji świata. Jest ona też połączeniem klasycznej książki obrazkowej z wyszukiwanką, co jest jej wspaniałą zaletą. Do tego krótkie teksty przygotowane w formie komiksowej zachęcają dzieci do samodzielnego czytania. Warto jeszcze wspomnieć o dołączonym plakacie niespodziance!

Wciągająca, barwna opowieść o amerykańskiej nieprzewidywalnej kulturze, a jednocześnie wnikliwe rozważania na temat sztuki, ambicji, władzy i łupów wojennych – to ważna, przełomowa książka. - Abbott Kahler, autorka The Ghosts of Eden Park (jako Karen Abbott) W styczniu 1939 roku Pablo Picasso był sławny w Europie, w Stanach Zjednoczonych jednak jego sztukę odrzucano. Rok później Amerykanie w całym kraju głośno domagali się jego dzieł na wystawach. Jak kontrowersyjny lider paryskiej awangardy wdarł się do serca amerykańskiej kultury? Po odpowiedź trzeba sięgnąć do czasów wcześniejszych, kiedy irlandzko-amerykański odszczepieniec, prawnik John Quinn, postanowił stworzyć największą na świecie kolekcję Picassa. Jego marzenie o muzeum, w którym mogłaby się pomieścić, ziściło się dopiero za sprawą wizjonera kultury Alfreda H. Barra Jr., który w wieku dwudziestu siedmiu lat został dyrektorem nowojorskiego Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Plany Barra i Quinna mogły jednak zostać pogrzebane – przez ogólną wrogość, kryzys, paryskie intrygi i samego Picassa. Trzeba było aż kampanii Hitlera skierowanych przeciwko Żydom i sztuce współczesnej oraz pełnego napięć sojuszu Barra z Paulem Rosenbergiem, prześladowanym marszandem artysty, aby wywieźć z Europy najważniejsze jego dzieła. Zorganizowana w cieniu wojny przełomowa wystawa „Picasso – czterdzieści lat twórczości” wprowadziła go do Ameryki, zdefiniowała MoMA w takim kształcie, jaki znamy, i przeniosła centrum świata sztuki z Paryża do Nowego Jorku. Wojna o Picassa to po raz pierwszy opowiedziana historia o tym, jak jedna wystawa, przygotowywana przez dziesięć lat, bezpowrotnie odmieniła amerykański gust, a tym samym ocaliła dziesiątki dzieł sztuki XX wieku o nieprzemijającym znaczeniu przed nazistami. Zręcznie łącząc nowe podejście do badań naukowych z żywą narracją, Hugh Eakin ukazuje, jak dwóch mężczyzn z obsesją na punkcie Picassa wprowadziło świat sztuki na nowe tory.

Czy jest coś, cokolwiek, czego boi się Lord Vader? Poszukajmy. Nadeszła północ. Księżyc jest w pełni. Las okrywa mrok. Ale Darth Vader się nie boi. Nie boi się potworów ani czarownic, ani duchów, dlaczego więc miałby się bać ciemności? Przecież nic nie może przerazić Dartha Vadera. Ale czy na pewno? Adam Rex to wybitny amerykański autor i ilustrator, głownie dziecięcej i młodzieżowej literatury fantastycznej. Wydał m. in. powieść dla młodzieży „Prawdziwe znaczenie Smekodnia”. Zilustrował wiele k

Tę powieść powinno się spalić. Nie czytaj jej. Odłóż z powrotem na półkę. Jest zbyt rozpasana, perwersyjna i wyuzdana. Mario Vargas Llosa musiał pisać tę książkę z uśmieszkiem wyrafi nowanego oszusta, którego nic tak nie cieszy jak naciąganie czytelnika. W samym środku gęstego od namiętnych uniesień małżeńskiego życia don Rigoberta i doñi Lukrecji tkwi niewinne pacholę. Mały Fonsito, syn z pierwszego małżeństwa don Rigoberta, nie ma co konkurować o względy ojca z piękną kobietą o ponętnych kształtach, jakimi natura hojnie obdarzyła szczęśliwą żonę. Niewinność dziecka tłamszona jest przez moralną rozwiązłość rodziców. A może dziecko wcale nie jest dzieckiem, a niewinność ma zbyt wiele wspólnego z rozwiązłością? Kto tu właściwie jest krętaczem? Fonsito, Rigoberto, Lukrecja czy Mario Vargas Llosa? Może jednak czytelnik, skoro sięga po powieść, której nie powinien czytać? Ciotka Julia i skryba to czysta rozpusta, ale Pochwała macochy… Nie, nie czytaj tej książki!

Attyla – zwany Biczem Bożym na grzesznych chrześcijan – jest symbolem brutalnej destrukcji, uosobieniem dzikości i okrucieństwa. Czy barbarzyńca, który przyczynił się do upadku cesarstwa zachodniorzymskiego, swą wielkość i potęgę zawdzięczał tylko okrucieństwu? Attyla – wódz koczowniczych Hunów – zjednoczył barbarzyńskie plemiona w groźną armię i od roku 433 do 453 decydował o losach całej Europy. Stworzył imperium sięgające od Renu po Morze Czarne, od Bałtyku po Bałkany. Niezliczone najazdy Hunów i trzy wielkie kampanie przeciwko cesarstwu zapewniły mu nieśmiertelną sławę. Nieokrzesany, kapryśny, brutalny i bezlitosny łupieżca, który pustoszył i palił miasta, siejąc wokół śmierć, potrafił zdobyć wierność milionów. Hunowie uznawali go za półboga, Goci podziwiali, wykształceni ludzie Zachodu byli dumni, że mogą mu służyć. Attyla był również przebiegłym i wytrawnym politykiem. Niepiśmienny, ze swego obozu na węgierskich stepach słał władających łaciną i greką posłów, by szantażować Rzym. Wiedział, jak wygrywać słabości wrogów i przyjaciół. Dyktował warunki Europie i zmieniał jej przyszłość. Jego nieposkromione ambicje – od szaleńczego żądania ręki rzymskiej księżniczki po zbyt częste najazdy na terytoria dzisiejszej Francji i Włoch – jednak go przerosły. A nagła śmierć podczas nocy poślubnej z nową żoną była dramatycznym zakończeniem zadziwiającego życia. Życia, które było zbyt krótkie, by zbudować trwałe imperium, ale wystarczająco długie, by pchnąć Rzym na drogę ostatecznego upadku. "Trudno znaleźć lepszego pisarza i przenikliwszego historyka niż John Man. Jego Attyla urzeka barwnym stylem opowieści i zaskakuje dogłębną analizą jego najnowszych badań. Pod lekkim piórem Mana Hunowie i ich niezwykły król ożywają. Każda strona zaskakuje czymś fascynującym i nowym." Simon Sebag Montefiore

Wspomnienia PR-owca najgorszych ludzi na świecie. „Spin doktor bogatych i skorumpowanych zdradza swoje sekrety. (…) Phil Elwood zdaje relację ze swojej kariery, polegającej na konstruowaniu gazetowych nagłówków dla największych łotrów tego świata. (…) Zwięzły, obfitujący w anegdoty pamiętnik”. „The New York Times” Poznaj sekrety branży sterującej tym, co widzimy i słyszymy w mediach. Oto wstrząsające fakty ujawnione przez człowieka, który niegdyś sam pociągał za sznurki, a obecnie zaciąga za sobą kurtynę. Phil Elwood pracował dla klientów o wątpliwej reputacji, w tym dla Muammara Kaddafiego, Baszszara al-Asada i rządu Kataru. Teraz demaskuje mechanizm pracy branży PR i sposób, w jaki „prawdy” się nie ujawnia, ale tworzy ją i sprzedaje społeczeństwu. Ta książka to przenikliwe wejrzenie za kulisy wielkich pieniędzy, władzy, polityki i mediów. Autor relacjonuje m.in. czterodniowe bachanalia w Las Vegas w towarzystwie syna libijskiego dyktatora, knucie strategii komunikacji wymierzonej w organizację terrorystyczną z Afryki Zachodniej oraz pomoc udzielaną żonie bliskowschodniego tyrana w zamieszczeniu pochlebnego artykułu w „Vogue” podczas wybuchu arabskiej wiosny. Ujawnia przy tym sztuczki stosowane, by zmylić dziennikarzy, tworzyć chaos i osłaniać polityków, dyktatorów i szpiegów, dzięki którym Elwood stał się specjalistą od politycznego PR-u.

Oto prawdziwy klasyk literatury obyczajowej z erosem w tle. Na początku XX wieku książką "Kochanek lady Chatterley" zaczytywały się po kryjomu nawet te najbardziej pruderyjne panie. Kiedyś szokowała, dzisiaj trafia do rąk spragnionych wrażeń czytelniczek w zupełnie nowym wydaniu. Oś fabuły toczy się wokół rodziny Konstancji Chatterley. Jej małżonek został poważnie ranny podczas działań wojennych i nie jest już w stanie sprostać jej potrzebom. Dla dobra żony decyduje się zezwolić jej na poszukanie innego mężczyzny. Konstancja poznaje wkrótce gajowego Oliwiera Parkina, a sytuacja wymyka się spod kontroli, gdy zachodzi z nim w ciążę... Nic dziwnego, że książka ta wywołała spory obyczajowy szok zaraz po I wojnie światowej. D.H. Lawrence nie wahał się przed pokazaniem bardzo fizycznej strony miłości kobiety i mężczyzny, co było nie lada wyzwaniem dla czytelników w 1928 roku (pierwsze wydanie powieści). A należy pamiętać, że nieocenzurowana wersja, którą dzisiaj dostają do rąk czytelnicy, ukazała się oficjalnie dopiero w epoce "wolnej miłości", czyli w latach 60. XX wieku. Problematyczne było już samo zarysowanie na kartach książki romansu angielskiej damy z dobrego domu z prostym leśniczym, nie wspominając już o przedstawionym z najmniejszymi szczegółami orgazmem. Klasyka gatunku!