Dlaczego on mi to robi? Jak poradzić sobie w toksycznym związku

Rodzice dzieci w wieku przedszkolnym muszą zmierzyć się z nowymi wyzwaniami. Coraz bardziej samodzielny maluch intensywnie rozwija się fizycznie, emocjonalnie i społecznie. Nie ma niezawodnych recept wychowawczych skutecznych wobec każdego dziecka. Można jednak mądrzej i efektywnie wpływać na jego rozwój poprzez zrozumienie mechanizmów odpowiadających za postępowanie dziecka na różnych etapach jego rozwoju. Z poradnika dowiesz się m.in.: jak zmienia się dziecko między trzecim a siódmym rokiem życia, jak się nie dać „małemu despocie”, jak zabawa wpływa na rozwój malucha, czy edukacja przedszkolna jest korzystniejsza od domowej, dlaczego dzieci zmyślają, czy warto uczyć dzieci wartości pieniądza, jakie korzyści i zagrożenia stwarzają urządzenia cyfrowe, jak budować poczucie własnej wartości dziecka i nauczyć je samodzielności. Dr Aleksandra Piotrowska w rozmowach z Ireną A. Stanisławską w przystępny sposób przybliża rodzicom zagadnienia związane z wychowaniem dzieci w wieku przedszkolnym. Pokazuje nie tylko przyczyny, ale też skutki niektórych zachowań dzieci. Pomaga zrozumieć, jak bardzo pociechy zmieniają się w tym okresie i co rodzic może zrobić, by wspomóc je na tym niezwykle ważnym etapie życia.

Wszyscy oddziałujemy na siebie, chociaż często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Poznaj techniki niezbędne do pogłębienia inteligencji emocjonalnej. Z książki dowiesz się: – jak wykorzystać inteligencję emocjonalną, by rozwinąć pewność siebie – jak rozpoznać różne style komunikacji i wykorzystać je na co dzień – jak z empatią wsłuchać się w innych – czym jest storytelling i jaką siłę ze sobą niesie – w jaki sposób oddziaływać na ludzi przez telefon i email

Wojenna zawierucha uczyniła życie utalentowanego sportowca Henryka Zgudy pasmem tragicznych i szczęśliwych zdarzeń, które złożyły się na niezwykłą epopeję. Zguda zaczyna swą opowieść od przedwojennego Krakowa. Mówi o życiu w ubogim domu koło dworca, o beztroskiej młodości i o sportowym współzawodnictwie. Był bowiem zapalonym pływakiem i waterpolistą, osiągając w tych dyscyplinach bardzo dobre wyniki. A potem wybuchła wojna i Zguda, oskarżony o działalność polityczną, rozpoczął więzienną wędrówkę po obozach Auschwitz, Buchenwald, Flossenbürg i Dachau. Podkreśla, że mógł zginąć wielokrotnie i że przeżył cudem, często dzięki napotkanym przyjaciołom. Jednak nie skupia się tylko na tym. Nawet chętniej wspomina epizody, które pozwalały oderwać się od upiornej obozowej rzeczywistości. Życie sportowca we wczesnym PRL-u nie było złe, ale gdy system zaczął zaciskać pętlę, lepiej było uciec. I tak zaczął się ostatni, amerykański etap historii Henryka.

Wolne Miasto Gdańsk, lata 1937-1938. Stefania i Heinrich zakochują się w sobie, jednak niewinna miłość tych dwojga musi niestety pozostać tajemnicą. Stefania jest córką Polaka i Żydówki, a Heinrich Niemcem, synem wpływowego w mieście człowieka. Młodych rozdziela zbliżająca się wielkimi krokami wojna. Ostatnie spotkanie zakochanych owocuje ciążą, o której Heinrich nic nie wie. Ostatni świadkowie tamtych lat często ze łzami w oczach wspominają zarówno dobre, jak i złe chwile, których doświadczyli podczas wojny. Listy do Duszki powstały na podstawie wspomnień kobiety, która w tych mrocznych czasach doświadczyła miłości, ale też bólu i cierpienia.

Powieść, która wzbudziła zachwyt w Europie! To zarazem książka dokumentalna i literatura piękna, która ma potężną siłę oddziaływania! "Porzucenie" to literacki hołd dla historii Żydów sefardyjskich. Książka Elisabeth Åsbrink jest głęboką opowieścią o miłości i nienawiści, dumie i upokorzeniu oraz o trudach powrotu do domu i konieczności nieustannej podróży. "Porzucenie" opowiada dzieje kilku pokoleń rodziny za pomocą historii trzech kobiet żyjących w trzech różnych miastach: babki Rity, matki Sally i alter ego autorki, czyli Katherine. Losy bohaterek łączą milczenie, poczucie wykluczenia i brak obecności mężczyzn. Autorka, przerabiając pełną bólu oraz upokorzeń historię swoich przodków, chce scalić rodzinę. Książka okazuje się być dla Elisabeth Åsbrink szansą na opowiedzenie o swoim bólu i próbą uporządkowania go. Ta historia udowadnia, że życie pełne wykluczenia i cudzej nienawiści boli tak samo mocno w każdym miejscu świata.