Francuskie wyjście

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, wielokrotnie nagradzana powieść, która porusza równie mocno, jak Chłopiec w pasiastej piżamie i Złodziejka książek. Hanna Śliwka jest u progu czternastych urodzin, kiedy niemiecka armia przekracza granicę okupowanej przez Sowietów Ukrainy. Za nią wkracza Gestapo, mające jasno określony cel – „uwolnić od Żydów” sztetl, w którym mieszka dziewczyna. Przed nastaniem niemieckiej okupacji Hanna wraz z młodszym rodzeństwem spędzała czas na zgłębianiu sekretów rodzinnej wsi Kwasowa, podziwianiu rysunków przystojnego Leona Stadnicka i pomocy sąsiadom w farbowaniu ozdobnych pisanek. Teraz jednak, razem z Leonem i rodziną, muszą uciekać ze sztetla. Znajdują schronienie w mrocznych jaskiniach pod falującymi łąkami, gdzie podobno zamieszkują złe duchy. Podczas gdy na powierzchni z rąk nazistów giną ludzie, oni walczą pod ziemią z chorobami i głodem. Kiedy ojciec Hanny nagle znika, to właśnie na nią spada zadanie jego odnalezienia i odpowiedzialność za utrzymanie rodziny i przyjaciół przy życiu. Tak naprawdę mam na imię Hanna to subtelna powieść, w której wojna widziana jest oczyma dziecka. Skierowana zarówno dla starszego, jak i młodszego czytelnika, sławi podtrzymywanie rodzinnych więzi, piękno pomocnej dłoni i nieustępliwość ludzkiego ducha nawet w najtrudniejszych czasach.

Przed nami magiczna podróż do XX-wiecznej Malezji, do miejsca, gdzie dawne wierzenia i cudowne legendy wciąż są żywe. 11-letnia sierota i ambitna tancerka mają niewiele czasu, aby spełnić dziwne życzenie zmarłego mistrza i uchronić go przed wieczną tułaczką po ziemi. Podczas długiej i trudnej podróży młodzi mają dziwne przeczucie, że stare podania o ludziach zmieniających się w tygrysy mogą być prawdą, a ich życiu zagraża poważne niebezpieczeństwo... 11-letni Ren ma przed sobą trudne zadanie - musi odnaleźć zasuszony palec swojego zmarłego mistrza. W przeciwnym razie zagubiona dusza doktora będzie na wieki tułać się po ziemi i nigdy nie zazna spokoju. Ren wie, że ma tylko 49 dni na spełnienie nietypowej prośby swojego pana, więc od razu rusza na poszukiwania. Tylko gdzie się udać i od czego zacząć? Uzbrojony w list i dobre chęci rusza w podróż. W międzyczasie młoda i ambitna dziewczyna Ji Lin jest zniesmaczona i zszokowana swoim odkryciem. W kieszeni swojego tanecznego partnera znajduje fiolkę, w której tkwi zasuszony palec. Ji Lin nie wie, co ma zrobić ze swoim odkryciem, i pragnie jak najszybciej pozbyć się tego dziwnego znaleziska. Dziewczyna jest przekonana, że ten przedmiot jest przeklęty i z pewnością ściągnie na nią pecha. Za wszelką cenę stara się odnaleźć prawowitego właściciela fiolki i uwolnić się od złego losu. Tak natrafia na 11-letniego sierotę. Młodzi nie mają wiele czasu na spełnienie prośby zmarłego mistrza. W dodatku w mieście zaczynają się rozchodzić plotki o niebezpiecznych ludziach tygrysach, znanych z chińskich legend. Czy te istoty mogą zagrażać w wypełnieniu ostatniej woli doktora? A może będą stanowić niebezpieczeństwo dla wszystkich mieszkańców? Czasu jest coraz mniej, a stare podania nie dają o sobie zapomnieć... "Nocny tygrys" to druga książka Yangsze Choo. Autorka zadebiutowała powieścią pt."The Ghost Bride. Narzeczona ducha", która spotkała się z przychylnymi opiniami czytelników na całym świecie.

Berlin. Rok 1945. Dzień po ślubie małżonkowie rozgryzają kapsułki z cyjankiem i – na wszelki wypadek – strzelają sobie w skronie. W tym samym miejscu, zaledwie kilka godzin później, inne małżeństwo podaje szóstce dzieci truciznę. Matka też ją zażywa. Ojciec martwych już dzieci dobija żonę strzałem w tył głowy. Sam wychodzi do parku przed budynkiem i ostatnim nabojem kończy ze sobą. Ludzie ci noszą nazwiska Hitler i Goebbels. Trzecia Rzesza ginie samobójczą śmiercią. Zdarzenia z berlińskiego bunkra to kulminacja fali samobójstw, jaka przetaczała się przez Niemcy od końca I wojny światowej. Historyk Christian Goeschel przygląda się temu wstrząsającemu zjawisku i rozkłada je na czynniki pierwsze. Samobójstwa w Niemczech umieszcza w szerokim politycznym, kulturowym, ekonomicznym i społecznym kontekście. Napisanie książki stało się możliwe dzięki niezwykłemu znalezisku – autor dotarł do zbioru autentycznych listów samobójców. Rezultatem jest unikalne spojrzenie na historię narodowego socjalizmu – oczami ludzi, którzy za chwilę się zabiją

Wciągająca opowieść, która przenosi czytelnika w głąb skomplikowanych relacji międzyludzkich, obsesji oraz zdrady, osadzona w elitarnym środowisku brytyjskiego establishmentu. Głównymi bohaterami są Martin i Ben, którzy od 25 lat przyjaźnią się, przeżywając razem wzloty i upadki, a ich historia ujawnia nie tylko siłę więzi, ale również mroczne zakamarki ludzkiej natury. Odkrywanie relacji przyjacielskich Martin, będący outsiderem oraz stypendystą, i Ben, olśniewający i popularny, stanowią niezwykłą parę. Ich przyjaźń rozwijała się w prestiżowej Burtonbury School, gdzie różnice w statusie społecznym były widoczne na każdym kroku. Martin, choć pełen wątpliwości, od lat strzeże sekretów swojego przyjaciela, co wprowadza do ich relacji element napięcia i tajemnicy. Ich związki z innymi postaciami sprawiają, że historia staje się jeszcze bardziej złożona. Złożoność brytyjskiego establishmentu Na przyjęciu z okazji czterdziestych urodzin Bena gromadzi się śmietanka brytyjskiej socjety. Wśród gości obecni są politycy, znane osobistości oraz dziedzice fortun, co tworzy niezapomnianą atmosferę blichtru i przepychu. Martin, mimo że jest zaproszony, czuje się obcy w tym świecie, co wzmaga jego wewnętrzny niepokój. Na powierzchni wszystko wydaje się idealne, ale pod nią czai się mroczny cień tajemnic i niepewności. Niepokojący klimat powieści Styl pisania Elizabeth Day łączy w sobie elementy kryminału i psychologii, tworząc atmosferę pełną napięcia. W miarę rozwoju akcji, czytelnik zostaje wciągnięty w głąb złożonych relacji, w których każdy bohater skrywa swoje sekrety. Powieść staje się nie tylko opowieścią o przyjaźni, ale również o hipokryzji i zdradzie, które mogą zniszczyć nawet najtrwalsze więzi. Z każdą stroną narasta uczucie, że coś złego może się wydarzyć, co skłania do szybkiego przewracania kartek. Ta książka to nie tylko emocjonująca lektura, ale również głęboka refleksja nad tym, jak łatwo można stracić siebie w wirze przyjaźni i oczekiwań otoczenia. Wciągająca fabuła sprawia, że trudno się od niej oderwać, a zakończenie zaskakuje i pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami. Nie przegap okazji, aby zanurzyć się w tej hipnotyzującej historii, która z pewnością na długo pozostanie w pamięci.

"Mam już dość. Jak pokonałam domowego hejtera" to historia kobiet, które dla uzyskania wolności musiały wiele poświęcić. Jak wiele trzeba przejść, żeby rozwieść się z socjopatą, manipulatorem lub alkoholikiem? Książka opisuje historie kilku kobiet. Jedna z nich - Alicja - była żoną socjopaty. Był on niezwykle zazdrosny i stosował wobec niej przemoc. Zdarzało się nawet, że gwałcił ją, gdy była pod wpływem środków nasennych. Kolejna kobieta, o imieniu Marta, miała męża alkoholika. Pomimo tego, że dość szybko uzyskała rozwód, to dojście do siebie po życiu w takich warunkach trwało bardzo długo. Mąż Julii był manipulatorem, przez którego prawie popełniła samobójstwo. Adela uważa, że rozwód to jej porażka. Kolejna kobieta - Diana - wciąż próbuje się podnieść, bo nie potrafi sobie poradzić z życiem po rozwodzie. Jest jeszcze Sylwia, która do dziś spłaca kredyt, który wzięła na pokrycie długów byłego męża. Dlaczego kobiety takie jak te powyżej społeczeństwo uważa za porażki? Jak wysoka jest cena wolności i czy ta wolność jest osiągalna pomimo papierka świadczącego o rozwodzie? Jak zacząć nowe życie z takim bagażem doświadczeń? Książka pokazuje kilka przykładów, jak wyżej opisane kobiety starają się poradzić sobie z trudami życia po rozwodzie i po traumie, jaką musiały przeżyć. Książka Danuty Awolusi i Joanny Warpas opowiada o tym, jak przeżyć piekło rozwodu i jak podnieść się, gdy jest już po, a rzeczywistość jest zupełnie inna niż oczekiwania.