Gorsza

Opracowanie poświęcone organizacji i działalności naczelnych władz wojskowych na uchodźstwie w latach 1939–1946. Autor gruntownie omawia wyzwania polityczne i wojskowe na ziemi francuskiej, Wyspach Brytyjskich i po zakończeniu II wojny światowej. Rozpatrywany okres obfituje w wiele doniosłych osiągnięć – ale też działań kontrowersyjnych oraz rozczarowań posunięciami i decyzjami sojuszników...

Pamiętnik ten napisał dwudziestoletni chłopak, po zwolnieniu w 1941 roku z Oświęcimia w beznadziejnym stanie, z odbitą nerką. Impulsem do napisania go, według świadectwa najbliższych, było przede wszystkim żarliwe przywiązanie do pozostawionych w obozie towarzyszy. Każdego dnia wiele razy powracał do nich myślą i uznał, że utrwalenie wszystkich okoliczności obozowego męczeństwa jest obowiązkiem tego, który się wydostał, jakkolwiek nie miał żyć dłużej. Naoczny świadek opisuje cały proces: od przypadkowego zatrzymania w ulicznej obławie, poprzez areszt, transport i umieszczenie w obozie. Przedstawia warunki życia, praktyki oprawców, kary, apele, głód i pracę. Pokazuje też relacje międzyludzkie, przykłady postaw heroicznych i zachowań niegodnych. Tekst ten został opracowany przez Halinę Krahelską we właściwym jej stylu fabularyzowanego reportażu, ściśle opartego na faktach i relacjach. Wydany anonimowo w Warszawie w kwietniu 1942 roku przez Wydawnictwo Komisji Propagandy Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK.

Magdalena Nieczaj, córka rzeźnika, odnosi prawdziwy sukces na scenie w „Złotej Masce”, pojawiają się propozycje kinowe. Ale ciężka to kariera, a na dodatek przychodzi kryzys przełomu lat 30. XX wieku. Warszawskie lokale pustoszeją, brakuje pieniędzy. Ludzie zamykają się w domach, a artyści biedują. I wtedy odnajduje ją on. Młody, przystojny, bogaty ziemianin ze wspaniałego pałacu. Tylko że to nie scenariusz do bajki, a wspaniała, gorzka powieść znającego życie przedwojennego pisarza, który przenikliwie opisuje psychologiczne meandry mezaliansu, pustotę i powierzchowność arystokracji, pychę i próżność, a z drugiej strony pozostający ciągle ideałem marzeń sposób życia, maniery i szeroki gest. Kontynuacja opowieści o życiu Magdy Nieczajówny (pierwszą część poznaliśmy w Złotej Masce) w przedwojennej rzeczywistości mazowieckiego majątku. Warto przeczytać choćby i po to, by uprzytomnić sobie, że nasze wyobrażenia o ich życiu w tamtych czasach warte są konfrontacji.

Pierwsza od czerech lat powieść Zośki Papużanki, uznanej za jedną z ciekawszych polskich pisarek. Mężczyzna wynajmuje mieszkanie, rozstawia sprzęt i zaczyna przez okno podglądać i fotografować mieszkańców sąsiedniego bloku. Nie wychodzi, zakupy robi przez internet, nie kontaktuje się z nikim. Kiedyś mieszkał naprzeciwko, a teraz aparatem poluje na żonę, którą porzucił kilka lat wcześniej. Jak się poznali? Dlaczego rozstali? Kim jest mężczyzna? Czy zjawia się dlatego, że chce wrócić? A może chce jej i sobie coś udowodnić? Wyraźnie widać w nim ślady choroby psychicznej, potrzebę odizolowania się, a jednocześnie konieczność dominacji. Pragnie być zbrodniarzem doskonałym, choć nie popełnia żadnej zbrodni. Wszystko ma przemyślane i zorganizowane. Ale czy panuje nad rzeczywistością? To książka o obsesji, o wielopłaszczyznowości ludzkiego myślenia. O fascynującym problemie linearnej koncepcji czasu. O pamięci funkcjonującej w osobowości zaburzonej. I wreszcie bohater najważniejszy – fotografia. Amatorskie próby utrwalenia świata, by nad nim zapanować. Wiele miejsca w tej powieści poświęcono różnorodnym, starym i najnowszym, technikom fotograficznym, a autorka starała się wejść w osobowość autora zdjęć, jednocześnie zaburzoną i genialną.

Nowe wydanie trzeciego tomu serii „Wallflowers” autorstwa amerykańskiej królowej romansu. Evangeline Jenner będzie bogata – po śmierci ojca ma odziedziczyć wielki majątek, na który jednak czyhają jej bezwzględni krewni. Zdesperowana młoda kobieta postanawia zaproponować małżeństwo i fortunę Sebastianowi St. Vincentowi – największemu londyńskiemu hulace – w zamian prosząc o zapewnienie jej bezpieczeństwa. Pomysł może wydawać się koszmarny – reputacja arystokraty jest tak fatalna, że nawet najkrótsze spotkanie z nim może narazić na szwank dobre imię każdej szanującej się panny. Jednakże przyciąganie między nimi wydaje się wynagradzać wszelkie różnice charakteru. Nieufna Evangeline ma dla przyszłego męża jeden warunek: przez pierwsze trzy miesiące po ślubie Sebastian nie będzie miał wstępu do jej łoża. Pożądanie między partnerami rośnie z każdą chwilą, a mężczyzna coraz bardziej zaczyna doceniać siłę ukrytą w głębi duszy jego nowo poślubionej żony. Evangeline zaczyna jednak grozić niebezpieczeństwo ze strony wrogów z przeszłości. Czy Sebastianowi uda się ją ochronić? Lisa Kleypas(ur. 1964) – amerykańska pisarka, której romanse stały się bestsellerami na całym świecie. Tworzy opowieści historyczne i współczesne, a grono ich wiernych czytelniczek powiększa się z każdą nową książką. Mieszka w stanie Waszyngton wraz z mężem i dwójką dzieci.

Radosna, urocza, cudownie ilustrowana żywymi barwami natury i dowcipnie rymowana książka doda otuchy każdej małej istotce, zaniepokojonej czekającymi ją zmianami. Pomoże też zmierzyć się z nieznanym. W dzikim zaułku ogródka, gdzie pędy jeżyn się zwieszają, tętni życiem świat stworzonek małych, które wielkie emocje przeżywają... Każde z nich historię swoją nam opowie. Zajrzyjmy więc w tę gęstwinę wspaniałą, gdzie dziś wśród robaczków wielu spotkamy MaLiszkę - gąsieniczkę małą. Nadchodzi czas, kiedy gąsienice przemieniają się w piękne, kolorowe motyle. Ale MaLiszka lubi być po prostu liszką. Boi się zmian i tego, co przyniosą. Czy dzięki pomocy i wsparciu swojego przyjaciela Bazyla, MaLiszka przekona się, że zmiany są nie tylko konieczne, ale mogą być ciekawe, zabawne i otwierać drogę do nowych przygód? To pierwsza książka w nowej serii Amberka, która oswaja dziecko z nowymi, trudnymi emocjami. Wśród zabawnych przygód motyli, pszczół, biedronek wprowadza ciekawe fakty i elementy edukacyjne z życia owadów.

Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić