Już nikogo nie słychać

Szósta część przygód dziennikarki Anniki Bengtzon. Gala wydana w sztokholmskim ratuszu z okazji wręczenia Nagrody Nobla oszałamia przepychem, lecz za woalem blichtru czai się zbrodnia. Na parkiecie Złotej Sali morderczyni w wieczorowej sukni strzela do przewodniczącego Komitetu Noblowskiego. Kula trafia prosto w serce, kobieta zaś znika w tajemniczy sposób. Annika Bengtzon zostaje wbrew woli wciągnięta w rozgrywający się dramat, tym razem nie jako dziennikarka, lecz jako świadek zdarzenia.

Świetnie napisana powieść, pełna charakterystycznego dla Nessera inteligentnego humoru. Arne Murberg, wskutek wypadku w dzieciństwie, ma poważne trudności z koncentracją i kojarzeniem bardziej złożonych faktów. Mimo to jest bardzo obowiązkowym i serdecznym człowiekiem. Kiedy umiera mu ojciec, postanawia wypełnić jego ostatnią wolę i odnaleźć matkę, która żyje i mieszka w Berlinie. W trakcie podróży spotyka stukniętego profesora, kobietę na wózku i… staje się świadkiem polowania na czarownice.

"Żony Gniewu" to kolejny, po "Córce nieboszczyka" oraz "Pamiętniku karła", tom serii komedii kryminalnych "Siostry Raj" o przygodach niezwykle dociekliwych bliźniaczek. Czy sprawa zagadkowego morderstwa, które miało miejsce w samym środku planu filmowego, zostanie przez nie szybko rozwiązana? Siostry Raj: Tycjana, czyli konserwatorka zabytków i Angelina, charakteryzatorka we własnej osobie, całkowitym przypadkiem trafią w sam środek zawiłej, kryminalnej intrygi. Choć wcale tego nie planowały, obie pojawiają się w Gniewie, gdzie właśnie kręcony jest film historyczny. Nikt nawet nie podejrzewa, że wzruszająca historia miłosna pomiędzy Sobieskim i Marysieńką, stanie się okazją do prawdziwej zbrodni. Na samym środku sali tortur zostaje znaleziony trup. Tak naprawdę mordercą może być każdy: aktorki, które wciąż ze sobą rywalizują, a podczas wojny nie biorą jeńców, nieco zbyt ambitny reżyser, producent, któremu wszystko wolno, jak również konsultant historyczny i garderobiana. Teraz wszystko w rękach sióstr Raj. Czy uda im się rozwikłać makabryczną zagadkę planu filmowego?

Wyatt Callahan był inny niż jego rodzeństwo. Wszyscy o tym wiedzieli, a szczególnie on sam. Jednak otaczający go ludzie nie mieli pojęcia, na czym polegała ta różnica. Myśleli, że po prostu jest za słaby, żeby rządzić mafią. Jednak to nie była prawda. Wyatt faktycznie był inny, jednak nie słaby. Tak naprawdę ludzie go nie interesowali. Interesowała go śmierć. Dlatego został lekarzem. A teraz przyjdzie pora, żeby Wyatt pokazał, kim naprawdę jest i że będzie potrafił reprezentować rodzinę podczas nadchodzącej wojny. W jego życiu jest też Helen. Kobieta, której na nim zależy. Czy Wyatt dostrzeże to, zanim drzemiący w nim potwór zniszczy jego samego i wszystkich wokół? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia. Opis pochodzi od Wydawcy.

"Robert i Róża. Niziołkowie z ulicy Pamiątkowej. Tom 1" to saga rodzinna, która przywołuje wspomnienia z dzieciństwa i młodości. Historia rodziny moli książkowych, która opowiada o cieple, miłości i bezgranicznej przyjaźni. Powieść, która pokazuje, że w dzisiejszych czasach wiara, rodzina i lojalność znaczą nadal tak samo wiele, jak kiedyś. Historia Roberta i Róży zapewne wielu z nas przypomni własne lata młodości i pierwsze kroki stawiane przez nasze dzieci. To epicka historia losów poznańskiej rodziny Niziołków od lat sześćdziesiątych aż do dziś - XXI wieku. Pierwszy tom przedstawia moment poznania się Roberta i Róży, a następnie skupia się na ich dorastających dzieciach - Gosi, Janku i Elce. To historia zwyczajnej rodziny - mieszkanie w bloku, zwierzęta, codzienne obowiązki, odrabianie lekcji, wychowywanie dzieci i życiowe dylematy, które przywołują miłe wspomnienia z dawnych lat. Seria z pewnością jest przeznaczona dla miłośników twórczości Tolkiena, zwłaszcza "Władcy pierścieni" ze względu na wielką miłość rodziny do książek, a w szczególności właśnie do powieści Tolkienowskich. Liczne nawiązania do treści tej i wielu innych dzieł sprawią nie lada przyjemność wszystkim molom książkowym. Intrygujący bohaterowie, klimat rodzinnego ciepła, a to wszystko wzbogacone dużą ilością poczucia humoru - tego nie można przegapić!

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński