Moja córka komunistka

"Dziewczyna z porcelany" Agnieszki Olejnik to powieść, która daje do myślenia. Czy wiesz, że czasem życie wycina okrutne żarty i nic, zupełnie nic nie jest już takie, jak powinno? "Dziewczyna z porcelany" jest powieścią obyczajową, która skupia się na bardzo silnych emocjach i opowiada niełatwą, a zarazem przewrotną historię. Michał to student informatyki, który korzysta ze swojego beztroskiego życia. Gdy nie studiuje, pracuje jako model i hobbystycznie robi zdjęcia. Ma sporo pieniędzy i powodzenie wśród kobiet. Ma też piękną dziewczynę, którą może się chwalić, gdzie zechce. Jeden telefon sprawia, że jego idealne życie sypie się jak domek z kart. Jego rodzice nagle giną w wypadku samochodowym. On, jako najbliższy krewny, musi zająć się swoim 4-letnim bratem. Dlatego też wraca do rodzinnego miasteczka, by tam rozpocząć nowy rozdział swojego życia. Niestety nie spotyka się ze zrozumieniem ze strony swoich dotychczasowych znajomych z wielkiego miasta. Uświadamia sobie, jak bardzo płytkie i nietrwałe były relacje, jakie zawarł w trakcie studiów. Musi teraz jak najszybciej dojrzeć i stać się odpowiedzialny, ponieważ nikt nie zrobi tego za niego i nigdy więcej nie wyręczy się rodzicami. Jest ktoś, kto decyduje mu się pomóc w opiece nad bratem, z którą początkowo w ogóle sobie nie radzi. To Zuzanna, nauczycielka języka rosyjskiego i rozwódka, już wcześniej zajmująca się chłopcem. Jest starsza od Michała, dlatego też ten z początku nie zwraca na nią uwagi, dochodzi nawet do wniosku, że nie jest pociągająca. Im dłużej razem przebywają, tym bardziej zaczyna go fascynować. Zwłaszcza jej piękne włosy i porcelanowa cera. Czy gorące, młodzieńcze uczucie wystarczy, by pokonać demony przeszłości?

Ucieczka Nataszy Doroszenko w drodze na przesłuchanie na Komendzie Głównej w Kopenhadze jest pierwszym z serii dramatycznych wydarzeń, jakie rozgrywają się w Północnej Zelandii. Wkrótce jej były narzeczony zostaje znaleziony martwy, a jego zmiażdżone palce wyglądają dokładnie tak, jak zmaltretowane dłonie zamordowanego trzy lata wcześniej w Kijowie męża Nataszy. Tymczasem znika ukraiński funkcjonariusz policji, a ktoś próbuje porwać ośmioletnią córkę Nataszy z ośrodka dla uchodźców...

Związek, który nie mógł się udać. Czy miłość ma znaczenie, gdy wszystko i wszyscy sprzysięgają się przeciwko niej? "Arystokrata" to historia, w której para bohaterów walczy, by poskromić swoje uczucia. Czytelnicy przekonają się, że nie będzie to łatwe, a pewne rzeczy naprawdę trudno jest przeskoczyć. Felicity zobaczyła Leo pod prysznicem. Nie zrobiła tego celowo, ale kiedy już spojrzała, nie mogła oderwać wzroku. Nie chodziło tylko o to, że był nagi. Po prostu dawno nie widziała tak przystojnego mężczyzny. Nic dziwnego, gdy niedługo później wpadli na siebie, momentalnie coś do siebie poczuli. Leo okazał się miły, czuły, inteligentny, a przy tym opiekuńczy. Z kolei Felicity zauroczyła go swoją oryginalną urodą, ognistymi włosami i masą piegów. Szkoda tylko, że nie nadawała się na kobietę, którą mógłby otwarcie przedstawić swojej rodzinie. Leo nigdy w życiu tak naprawdę nie poczuł wolności. Przez całe życie był śledzony, obserwowany i kontrolowany. Będąc synem księcia, musiał też wybrać na swoją partnerkę odpowiednią kobietę: taką pochodzącą z wyższych sfer. Choć Felicity miała świadomość, że jej związek z Leo nie ma przyszłości, i tak było jej trudno się z nim rozstać. Nie mogła się zgodzić na życie pod stałą kontrolą, którego przecież nikt jej nie proponował. Czy jeden list zdoła wyjaśnić wszystko?

Ostatnie trzydzieści stron wbiło mnie w fotel. Ta książka jest piękna". Colleen Hoover, autorka bestsellerów New York Timesa "It Ends with Us" i "Wszystkie nasze obietnice". Annika Rose studiuje anglistykę na Uniwersytecie Illinois. Nie najlepiej się czuje w towarzystwie ludzi, a zachowania większości osób uważa za skomplikowane. Woli spędzać czas, czytając książki lub grając sama ze sobą w szachy. Jonathan Hoffman dołączył