Moja córka komunistka

Katarzyna Meller postanowiła przypomnieć przepisy swojej mamy, Beaty. Tradycyjne potrawy stają się pretekstem do przywołania rodzinnych tradycji i anegdot, a także ulubionych dań członków całej rodziny Mellerów, ale stare receptury i przepisy są̨ inspiracją dla córki do poszukiwania własnych smaków. Katarzyna Meller, miłośniczka życia i dobrej kuchni, czerpie inspirację z podróży i sama tworzy

Podobno ludzie mogą popełnić dwa błędy po rozstaniu. Albo uciekają od świata i ludzi, albo zbyt szybko wchodzą w kolejne związki. Ola zamierza popełnić je oba. Tylko który najpierw? Teściowa Oli odkryła na stare lata nową pasję – wróżbiarstwo. Któregoś dnia stawia karty swojemu synowi. Niestety, przyszłość jawi się w czarnych barwach. Za radą kart (i mamusi), mąż Oli odchodzi. Choć Ola jest znaną blogerką kulinarną i nie istnieje danie, którego nie potrafiłabym przygotować, nie zna tego najważniejszego przepisu – na miłość... Ola wraca w rodzinne strony, by wyremontować stary dom pośrodku lasu i obiecuje wyjść za pierwszego mężczyznę, który zechce tam z nią zamieszkać. Przychodzi jej do głowy tylko jeden zawód, jaki pozwala na pracę w dowolnym miejscu – pisarz. Choć pomysł był tylko żartem, niedługo później na horyzoncie pojawia się młody i przystojny autor powieści z dreszczykiem…

Linda postanowiła. Chce wyjechać z Tommasem, zostawić za sobą wszystko, co było. Dla kobiety tak niezależnej i tak mocno przywiązanej do rodzinnych stron to poważny krok. Linda przenosi się ze swojego włoskiego domu do Lizbony. Musi dopasować się do świata pełnego nudnych dyplomatycznych przyjęć i nauczyć się sztuki kompromisu, by opanować swój płomienny temperament i nie

Coś przerażającego. Coś, czego nie można zobaczyć. Jedno spojrzenie doprowadza do ataku śmiertelnej przemocy. Nikt nie wie, co to jest. Nikt nie wie, skąd się wzięło. Po pięciu latach, odkąd pojawiło się to coś, pozostała garstka ocalałych. Jednymi z nich są Malorie i dwójka jej małych dzieci. Mieszkając w opuszczonym domu nad rzeką, Malorie od dawna marzyła o ucieczce do miejsca,

Studia - czas, który dla wielu ludzi ma być wypełniony imprezami, beztroskim życiem, wspaniałymi wspomnieniami przemieszanymi z nieprzespanymi nocami podczas sesji, kiedy to studenci próbują nauczyć się w jedną noc materiału z całego roku. Taką historię opowiada Penelope Ward w swojej powieści "Tylko rok". Drugi rok studiów nie zaczął się dobrze dla Teagan - w wynajmowanej przez nią stancji ma zamieszkać osoba z zagranicy; do tego nie dostała się na zajęcia, o których od dawna marzyła. Tego samego dnia została bardzo niemile potraktowana przez Caleba, którego w wyniku pewnych wydarzeń spotkała w męskiej toalecie. Niestety, na jej nieszczęście to ON ma być owym mężczyzną z zagranicy, który ma mieszkać z dziewczyną przez rok. Na początku był taki, jak w toalecie - wredny, arogancki, impulsywny i wścibski. Z czasem jednak Teagan zaczyna dostrzegać jego atuty, które wymazują powoli złe pierwsze wrażenie, a bohaterka zaczyna żywić uczucia do nowego współlokatora. Czy ten związek ma rację bytu? Czy po roku, który mija zbyt szybko, para da sobie radę z odległością, która ich dzieli? Czy pokonają tajemnice i przeszłość, które snują się za nimi niczym cień? Czy cała ta sytuacja nie skończy się katastrofą?

Tom Mara jest błyskotliwym, pewnym siebie i odnoszącym spore sukcesy archeologiem, szefem wykopalisk na Krecie. I od lat jest niewidomy. Stracił wzrok jako osiemnastolatek podczas trzęsienia ziemi. Ma jednak doskonały słuch, węch i niezwykle wrażliwy dotyk. Wykształcił pamięć niemal absolutną – pamięta dokładnie każdy kamień, a na podstawie zapachu powietrza i kąta padania promieni